7/10/26
σημειώνει: ο Γιώργος Γιαννούσης
- Σε λίγες μέρες θα παρουσιαστεί στη Λάρισα το βιβλίο των Λουκά Αποστολίδη και Ελισάβετ Μπαρμπαλιού «Τέμπη: Κατηγορώ – Από την Τραγωδία στη Λύτρωση».
Ένα βιβλίο για την Αλήθεια, τη Μνήμη, τη Δικαιοσύνη και τη Λύτρωση.Ο Λουκάς και η Ελισάβετ μοιράστηκαν το βάρος της ευθύνης να αποδώσουν την τραγωδία και την (πολιτική) ευθύνη και να αναζητήσουν δρόμους λύτρωσης σε ένα βιβλίο, που, όπως λένε οι ίδιοι, αποτελεί μια τεκμηριωμένη διερεύνηση των γεγονότων, των παραλείψεων και των ευθυνών και συγχρόνως μια ψυχοκοινωνική προσέγγιση του ατομικού πένθους και του συλλογικού τραύματος που άφησε πίσω της η Τραγωδία των Τεμπών.
Η παρουσίαση του βιβλίου στη Λάρισα θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στις 19:00, στο Δημοτικό Ωδείο.
Με αφορμή αυτή την παρουσίαση επιστρέφω σε όσα ζήσαμε τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023.Ο ανθρώπινος πόνος δεν έχει σύνορα ούτε ιδεολογία, μας διαπερνά, ανοίγει πληγές και αφήνει σημάδια. Κι όταν ο πόνος γίνεται συλλογικός, το μεγάλο στοίχημα είναι να μη μετατραπεί σε στείρα οργή, αλλά σε συλλογική συνείδηση, ευθύνη και δράση.
Τα Τέμπη δεν μας καλούν μόνο να πενθήσουμε, σχεδόν μας υποχρεώνουν να αναρωτηθούμε: Τι κοινωνία θέλουμε, ποια Ελλάδα θέλουμε για τα παιδιά μας και ποια είναι η δική μας ευθύνη απέναντι σε όσα ανεχθήκαμε, συνηθίσαμε ή αφήσαμε στους άλλους να αποφασίζουν για εμάς;
Το πένθος χρειάζεται μοίρασμα, χρειάζεται ανθρώπους, κοινότητες και χρόνο. Χρειάζεται όμως και την Αλήθεια, γιατί χωρίς Αλήθεια δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, χωρίς Δικαιοσύνη δεν υπάρχει Κάθαρση και χωρίς Κάθαρση δεν μπορεί να υπάρξει Λύτρωση.
Τα Τέμπη πονέσανε άμεσα πολλούς ανθρώπους κι έμμεσα όλη την κοινωνία. Ο πόνος μπορεί να μας ενώσει, ενώ ο θυμός μπορεί να μας διαιρέσει. Το ζητούμενο είναι να μετατρέψουμε το θυμό σε συνειδητή οργή και την οργή σε συλλογική δύναμη.
Το οφείλουμε στη μνήμη των παιδιών που δεν μπορέσαμε να προστατεύσουμε. Στα νανουρίσματα που έγιναν μοιρολόγια.Δεν εκχωρούμε την ευθύνη για τις ζωές μας.
Η αλλαγή αρχίζει από τη συνειδητοποίηση, από την αντοχή στη ματαίωση και από τη δύναμη να μετατρέπουμε τον πόνο σε συλλογική πράξη.
Εμείς είμαστε η αλλαγή που ονειρευόμαστε.
