ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΑΣ…ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
TO ΞΥΛΟ, ΤΟ ‘’ΣΠΙΤΙΚΟ’’
γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
- Το ξύλο μπουκάρει με κάθε τρόπο στα Επείγοντα, έρχεται ο ξυλοδαρμός παραπατώντας ή τον φέρνει το ΕΚΑΒ. Σε κάθε εφημερία εκεί , που γεμίζουν τα φορεία και ο διάδρομος αίμα, καταλαβαίνεις πολύ καλά οτι το ξύλο δεν ΄΄βγήκε από τον Παράδεισο΄΄.
Ο Θανάσης το ξύλο ΄΄του δρόμου΄΄ δεν το λογάριαζε για σπουδαίο περιστατικό, συνήθως πλακώνονταν οι μεθυσμένοι και τα κουτσαβάκια των συνοικιακών καφενείων. Το ξύλο όμως το ΄΄σπιτικό΄΄ ο Θανάσης το είχε μετρήσει για το πιο άγριο. Εάν έχεις παραλάβει στα Επείγοντα γυναίκα μπαουλιασμένη, κατάμαυρη από συζυγικό χέρι, τότε έχεις δει πόσα κρύβουν οι διπλανές μας πόρτες. Εκείνο το βράδυ το ΕΚΑΒ έφερε χτυπημένη μέχρι αναισθησίας μια εγκυμονούσα. Ο ΄΄στοργικός΄΄ σύζυγος την είχε πλακώσει με ένα σκουπόξυλο. Με το σκουπόξυλο βέβαια χτύπαγε μαζί και το παιδί του από την κοιλιά, έτσι για να συστηθούν για τα καλά. Η κοπέλα είχε παραμορφωθεί στο πρόσωπο και από τον πόνο δεν μπορούσε να μιλήσει, να κουνήσει, να ανασάνει. Ο Θανάσης είχε καλέσει τον γυναικολόγο.
-Θα γλιτώσει το παιδί; ρώτησε τον γυναικολόγο.
-Έχει πολλές συσπάσεις δεν ξέρω ακόμη, απάντησε ο γυναικολόγος, που δεν πίστευε αυτό, που έβλεπε.Ο Θανάσης ετοίμαζε για ράμματα και στο μεταξύ ήρθε και ο νταής σύζυγος, στάθηκε σαν να μην τρέχει τίποτα ακριβώς πάνω από το κεφάλι της σακατεμένης γυναίκας του λέγοντας σφυριχτά:
-Μωρή ηλίθια, δεν πιστεύω να είπες τίποτα. Μόλις σε ράψουν φύγαμε. Η κοπέλα μόνο μούγκρισε σαν ζώο πληγωμένο, φωνή δεν μπορούσε να βγάλει από τα σπασμένα της δόντια.
-Ξέρετε, έχω τα άλλα δυο παιδάκια μας έξω στο αυτοκίνητο και δεν μπορούν να μείνουν χωρίς την μανούλα τους, είπε ο ΄΄στοργικός΄΄ σύζυγος με ύφος παρθένας στον γιατρό.
-Η σύζυγος σας θα πρέπει να νοσηλευτεί, του είπε αγριεμένος ο γιατρός.
-Κουμάντο στη γυναίκα μου κάνω εγώ, όχι εσύ. Είμαι καθηγητής πανεπιστημίου και απαιτώ σεβασμό.
-Προς το παρόν κουμάντο θα κάνει η αστυνομία, που έχει έρθει για να πάρει κατάθεση, του είπε ο Θανάσης.
-Τι κατάθεση; Επειδή είχε ένα ατύχημα και έπεσε από τις σκάλες;
-Με το σκουπόξυλο, τόλμησε να ψελλίσει η γυναίκα.
-Ναι, στο σκουπόξυλο στηρίχτηκε για να σηκωθεί, είπε ατάραχος ο νταής.
-Βγείτε τώρα έξω, έχουμε δουλειά να κάνουμε, είπε ο γιατρός.Το υπόδειγμα συζύγου, μετά από λίγο ξανατρύπωσε μέσα στο ιατρειο και πίσω από την κουρτίνα ψιθύρισε στην μαυρισμένη γυναίκα του λόγια αγάπης: «Σε ράβουν και φύγαμε κατάλαβες; Εάν μιλήσεις έχω και τα άλλα δύο να δείρω στο αυτοκίνητο».Ο αστυνομικός κατέγραψε το περιστατικό σαν «πτώση από τις σκάλες» και άλλη μια ευτυχισμένη οικογένεια πήγε σπίτι της. Για την ιστορία το παιδί, που ήταν σε εκείνη την σακατεμένη κοιλιά 4-5 χρόνια μετά πήγε καταχτυπημένο ως ξυλοδαρμός στα Επείγοντα. Ο καθηγητής πατέρας του ήταν ΄΄καθηγητής΄΄ και στο ξύλο. Εκείνο το βράδυ, που ήρθε το παιδί ο Θανάσης είχε στην εφημερία μια γιατρό, που στο σπίτι της τράβαγε τον αλίμονο. Χτυπημένη, μπλαβιασμένη ερχόταν τις περισσότερες μέρες και κάθε φορά προσπαθούσε με το βάψιμο να κρύψει τα σημάδια. Σε κάθε εφημερία της νυχτερινή ο άντρας της, την έπαιρνε 2-3 φορές τηλέφωνο και την ζήταγε. Την έπαιρνε όχι στο κινητό αλλά στο τηλέφωνο των Επειγόντων για να τσεκάρει, ότι ήταν εκεί και δούλευε. Μόλις του απαντούσε άρχιζε να την βρίζει σαν νταβατζής από την Τρούμπα αν και ήταν δάσκαλος στο επάγγελμα. Ο Θανάσης, όταν τύχαινε να σταθεί στο τηλέφωνο δίπλα της η φράση ΄΄Πουτάνα σε έκοψα από το πήδημα ΄΄ ήταν η πιο κόσμια. Αυτή η γυναίκα, ενώ η ίδια έτρωγε στο σπίτι της ξύλο καθημερινά παραλάμβανε στη δουλειά της ως γιατρός δαρμένες γυναίκες και παιδιά. Στο διάδρομο μπροστά στο φορείο του δαρμένου παιδιού στεκόταν η μάνα του, την πλησίασε η γιατρός, κοίταξε η μια την άλλη.
-Να πας στο σπίτι στον άντρα σου, μια κακή στιγμή ήταν, της είπε η γιατρίνα.
-Είναι πολλές οι κακές στιγμές και φταίω εγώ, απάντησε η μάνα του παιδιού.-Καμιά δεν φταίει, έτσι είναι οι άντρες νευρικοί, πρέπει να έχεις μεγάλη υπομονή στον γάμο για να τον κρατήσεις, της απάντησε η γιατρός με το μαυρισμένο μάτι και έφυγε. Μετά από λίγο έφυγε και η μάνα με το τσακισμένο παιδί, ήρθε ο πα-τέρας και τους μάζεψε.«Για να ΄΄κρατηθούν΄΄ οι γάμοι σακατεύονται, όσοι δεν μπορούν να χτυπήσουν με μπουνιά», σκεφτόταν ο Θανάσης και τα μηνίγγια του χτύπαγαν από τα νεύρα. Πήρε ένα παυσίπονο και αμέσως η καθαρίστρια, που σφουγγάριζε δίπλα του, του είπε:-Τι έγινε Θανάση, απόψε τα φάρμακα θα τα πιείς εσύ δεν θα τα δώσεις;
-Άσε κυρά –Μάντω, απόψε για άλλη μια φορά μας έδειραν.
-Ποιος, που Θανάση μου μας έδειρε; τον ρώτησε ανήσυχη η καθαρίστρια.-Μας έδειραν και μας δέρνουν κάθε μέρα όσοι μας μαθαίνουν ότι το ξύλο το ΄΄σπιτικό΄΄ για έναν γάμο ΄΄καλό΄΄ επιτρέπεται. Κάθε μέρα γυναίκες και παιδιά έρχονται σακατεμένα στα Επείγοντα και μετά μόλις μπουν οι γάζες… σιωπή. Μια σιωπή, που γίνεται καταδίκη για χρόνια.
-Εσύ κυρά Μάντω τι θα έκανες, εάν χτύπαγε εσένα και τα παιδιά ο κυρ-Πολυχρόνης;
-Θα τον πλάκωνα με το σκουπόξυλο και μετά με το τηγάνι. Ακούς εκεί, που θα σηκώσει και χέρι, ο πατέρας μου ούτε το γαϊδούρι του δεν ακουμπούσε, είπε θυμωμένη η καθαρίστρια.
-Τελικά κυρά Μάντω δεν έχει σημασία ούτε η μόρφωση, ούτε τα λεφτά το θέμα είναι να αντιδράς. Το ξύλο αφήνει τα μόνα τραύματα, που δεν παίρνουν γιατρειά όσα χρόνια και να περάσουν γιατί όταν κοπανάνε την ψυχή σου, πάντα σαν το δαρμένο σκυλί θα γυρνάς.
-Θα έπρεπε να βγει νόμος οι νταήδες να μετράνε σπασμένα πλευρά και όχι αναβολές στα δικαστήρια, είπε η κυρά-Μάντω.
-Εάν έβγαινε τέτοιος νόμος να τους πλακώνουν με το σκουπόξυλο, εάν σκούζανε και αυτοί οι ψευτονταήδες από τον πόνο μόνο τότε πολλοί γάμοι θα βλέπανε την διαφορά.-Δεν καθαρίζει ρε Θανάση αυτό το αίμα με τίποτα γιατί; ρώτησε η καθαρίστρια.
-Είναι αίμα παιδιού για αυτό. Από το αίμα του παιδιού σε τούτο τον παλιόκοσμο δεν καθαρίζουμε ούτε με τις γάζες, ούτε με την χλωρίνη.«Αίμα παιδιού και το παιδιατρικό ιατρείο των Επειγόντων είναι πιο ένοχο και από σφαγείο.Τα παιδία δεν παίζει όταν έρχονται στα Επείγοντα», σκεφτόταν ο Θανάσης.
Τα παιδία δεν παίζει, όταν έρχονται στα Επείγοντα προσεχώς…
——————————
*Η Ειρήνη Μουμούρη σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική εργάζεται δε στον Άγιο Ανδρέα Πατρών
