Ειρήνη Μουμούρη
Υπάρχουν οι φονιάδες, που δεν πυροβολούν εξ επαφής αλλά σε σκοτώνουν εξ’ αποστάσεως χωρίς καν να σηκώσουν όπλο .
Φονιάδες με κοστούμι επιχειρηματία αδιαφορούν για τα υπόγειά τους, που μέσα στοιβάζονται μανάδες για την πιο άγρια, την νυχτερινή βάρδια. Αδιαφορούν για την ασφάλεια των εργαζομένων τους γιατί τους ενδιαφέρει μόνο η τσέπη τους να είναι γεμάτη.
Αφεντικά, που αδιαφορούν και θα συνεχίσουν να παρανομούν γιατί ξέρουν ότι το σύστημα μπροστά στον παρά δεν τιμωρεί ακαριαία και καίρια. Οι ΄΄αφέντες΄΄ αυτοί θα τιμωρηθούν χρόνια μετά και μόνο εις χρήμα αλλά οι πέντε μανάδες δεν θα επιστρέψουν, επειδή αυτοί θα συμπληρώσουν στης αποζημίωσης τα ποσά κάποια μηδενικά.
Όσα και να πληρώσουν οι ‘’ψωμοδότες΄΄, εμάς για μηδενικά θα συνεχίσουν να μας λογαριάζουν επειδή πηγαίνουμε για ένα μεροκάματο στη δουλειά . Εάν μας μέτραγαν για ανθρώπους δεν θα στοίβαζαν εργάτριες σε παράνομο υπόγειο, που είχε γίνει θάλαμος αερίων από τους τρύπιους φτηνιάρικους σωλήνες. Σωλήνες, που για χρόνια δεν συντηρήθηκαν για να μην μειωθεί η παραγωγή και το κέρδος.
Η παραγωγή του εργοστασίου δεν μειώθηκε,
αλλά μειώθηκαν οι μανάδες.
Το κέρδος της επιχείρησης αυξήθηκε
και μαζί του αυξήθηκαν και τα ορφανά.
Συμπέρασμα: σε αυτόν τον τόπο η μάνα, ο πατέρας και το νέο παιδί κάθε μέρα παίζουν ρουλέτα ρώσσικη, μέχρι το σπίτι τους να τους ξαναδεί.
Μανάδες σε βάρδιες μέσα σε υπόγεια θανάτου,
πατεράδες πάνω σε φτηνιάρικες σκαλωσιές μιας οικοδομής ,
παιδιά νέα οδηγώντας μηχανάκια delivery, που κάθε μέρα καταλήγουν σαν θύματα στα νοσοκομεία.
Όλοι μαζί μπαίνουν μέσα σε μια μηχανή του κιμά,
που αλέθει κορμιά για να βγάζει ματωμένο χρήμα.
Αυτή η μηχανή ποτέ δεν σταματά γιατί τα χέρια που την δουλεύουν ψηφίζουν νόμους για απάνθρωπα δεκατριάωρα και μας χαμογελούν προκλητικά.
Σε αυτόν τον τόπο πια τα περισσότερα εργατικά ατυχήματα είναι επι της ουσίας ωμά εργατικά εγκλήματα.
Σε ετούτο τον καιρό τον ύπουλο ακόμη και η ζάχαρη δολοφονεί…
* Η Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική, εργάζεται δε στον Άγιο Ανδρέα Πατρών
Υ.Γ. Το κείμενο γράφτηκε τώρα, που και οι σάπιοι σωλήνες του προπανίου ΄΄ μίλησαν΄΄,ως αδιάψευστοι μάρτυρες.
