11/10/26
γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
…«Καλημέρα», σου λέω και την ίδια στιγμήσου κλέβω κάθε πρωί λίγο από τον καφέ σου. Σε κλέβω γελώντας σαν παιδί πάνω στην αταξία του και εσύ χαμογελάς γιατί κατά βάθος το χαίρεσαι αυτό το ΄΄κλέψιμο΄΄.
Κάθε πρωί για χρόνια ξυπνάμε μαζί, κλέβουμε και συνάμα δίνουμε ο ένας στον άλλο λίγο καφέ, ένα βιαστικό φιλί, μια αγκαλιά δυνατή, όταν τα πράγματα γίνονται ζόρικα.
Κάθε πρωί πάνω από μια κούπα καφέ συνεχίζεται μεταξύ μας μια υπόσχεση βουβή, ότι θα συνεχίσουμε να παλεύουμε μαζί, να βρίσκουμε την άκρη σε κάθε ζωής μας την ανάποδη στροφή.
Κάθε πρωί μου γελάς και ας είμαι κλέφτρα γιατί ξέρεις ότι για κάθε μικρή κλοπή, σου ανταποδίδω στιγμές, της ζωής μας τις πιο ακριβές.
Άλλωστε η αγάπη είναι η μόνη κλέφτρα, που κανένας δικαστής δεν τολμάει να καταδικάσει για κλοπή γιατί και ο ίδιος ο δικαστής θύμα της παρακαλάει να πέσει.
«Καλημέρα» να σου λέει η αγάπη και ας σε κλέβει, εσύ από αυτή τη ΄΄ληστεία΄΄ τελικά μόνο κέρδος στη ζωή σου θα κουβαλάς.
Ξέρεις γιατί; Γιατί η αγάπη το πρώτο, που ΄΄ληστεύει ΄΄ είναι της ψυχής σου τη λύπη… Μόνο οι αγάπες κάνουν τίμιες κλοπές! Κλέψε με.
*Η Ειρήνη Μουμούρη σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική εργάζεται δε στον Άγιο Ανδρέα Πατρών
