σκίτσο του Antono για την efsyn
...δεν είναι απεριόριστος ο χρόνος μας στον πλανήτη γη, κάτι πρέπει επί τέλους να γίνει…
17/5/2026
σημειώνει: ο Πέτρος Ιωάννου*
- Έβλεπα προχτές στην nova την ταινία “Τέλος χρόνου”. Περισσότερο έμοιαζε με ντοκιμαντέρ παρά με ταινία. Δυο-τρία τυπώθηκαν στο μυαλό μου.
Ένα: Τον σεβασμό δεν τον κερδίζεις είναι προαπαιτούμενο και δεδομένο, προς πάσα κατεύθυνση. Την αγάπη ή το αντίθετο, πράγματι τα κερδίζεις. Και βέβαια παρήλασαν τα προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης, οι ποινές, οι καταλήψεις, οι πανελλήνιες, τα θέλω των μαθητών και η ανυπαρξία εργαστηρίων και έρευνας λόγου χάρη στη Βιολογία. Τα θέλω του διευθυντή, τα παράπονα των γονιών για το κομφούζιο στην τάξη. Οι 2 κατηγορίες μαθητών. Εκείνοι που θέλουν να μάθουν κι εκείνοι που θέλουν να μάθουν μόνον όσα τους ενδιαφέρουν.
Προσωπικά θα πρόσθετα και τη μεγαλύτερη μάλλον μερίδα που δεν θέλει να μάθει κι αυτό πλέον παρασύρει κι άλλους στην άρνηση. Τείνουν συν τω χρόνω και τα γενικά Λύκεια να γίνουν επαγγελματικά στην απαξίωση των καθηγητών και των μαθημάτων. Ταπεινή μου γνώμη οι μαθητικές κοινότητες όχι μόνον δε βοήθησαν, τράβηξαν προς αρνητική κατεύθυνση…
Το τέλος χρόνου μάλλον αφορά εμάς ως ευρύτερη κοινωνία και τις επιλογές που κάνουμε έναντι της σπουδάζουσας και μη νεολαίας. Γιατί θα πρέπει να γίνεται θυσία το πρωινό δημόσιο σχολείο χάριν των ιδιωτών, των φροντιστηρίων στο κυνήγι μαξιμαλιστικών προτεραιοτήτων;
Το “Λασπά θα κάνω εγώ τον γιό μου;” καλά κρατεί ακόμη και η ύπαιθρος σβήνει ταχέως.
Σε ποιά χώρα του κόσμου υπάρχει η παραπαιδεία; Και αιντε μπήκαμε όλοι στα ΑΕΙ… Μετά; Είναι η εκπαίδευση συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας; Αφήνουν τα κόμματα περιθώρια αξιοκρατίας;
Οι πανελλήνιες θεωρούνται δίκαιες, είναι; Αυτό το πρεσάρισμα στο να καταβροχθίζουν πολλές σελίδες παπαγαλιστί, μακροπρόθεσμα θα βοηθήσει;
Μέχρι τη συντέλεια του κόσμου θα μπορούσα να γράφω . Τί ωφελεί;
Ο χρόνος είναι σύμμαχος σε όσους θέλουν να αρπάξουν τις ευκαιρίες απ’ τα μαλλιά, οι άλλοι που ενδεχομένως φοβούνται πως δεν θα τα καταφέρουν τί θά απογίνουν; Είναι λύση η φρικτή και βάρβαρη “επιλογή” που οδηγεί στον Άγιο Πέτρο; Κάποτε πρέπει να συμφωνήσουμε πως η χώρα χρειάζεται καπετάνιο ή καπετάνισσα, καπεταναίους και κατεύθυνση! σε κάθε σκαλί της πυραμίδας.
adios amigos
* Ο Πέτρος Ιωάννου είναι διαχειριστής της ιστοσελίδας enotikos.gr
