30/7/2025
γράφει: ο Πέτρος Ιωάννου*
- Διαβάζω χθες στο in σε άρθρο του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου: “Δεν αρκούν υποσχέσεις ανατροπής της σημερινής συνθήκης, η κοινωνία χρειάζεται την προοπτική μεγάλης αλλαγής και αναφέρεται πως σε 2ο χρόνο ηγέτες του παλαιού πολιτικού κόσμου ωρίμασαν και άλλαξαν οι ίδιοι και οι ιδέες τα προγράμματά τους.
Ο Γιώργος Παπανδρέου από “παπατζής” των Δεκεμβριανών έγινε ο γέρος της δημοκρατίας και του ανένδοτου. Ο Καραμανλής έφερε την αβασίλευτη δημοκρατία κι όχι την προχουντική περίοδο κι ο Ανδρέας έμεινε όρθιος το ’89 για να συνεχίσει τις δικές του τομές.
Οποιοδήποτε αίτημα αλλαγής σήμερα που θα μπορούσε να εμπνεύσει ξανά την κοινωνία θα πρέπει να μπορεί ταυτόχρονα να υπόσχεται μεγάλες τομές και ανατροπές και να εγγυάται ότι θα τα καταφέρει, με μια κυβερνητική πρακτική που θα είναι και σχεδιασμένη και σοβαρή.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι δεν αρκεί η επικοινωνία αλλά χρειάζεται και η ουσία: η γνώση, η στρατηγική, το πρόγραμμα. Και προπάντων η πραγματική διεκδίκηση να ηγηθεί μιας ανατρεπτικής δυναμικής, ενός αιτήματος αλλαγής”.
Συγχωρέστε με αλλά τα βλέπω πολύ θεωρητικά. Ζούμε σε πονηρούς καιρούς. Οι δυνατοί στον πλανήτη και στην μικρή Ελλάδα κάνουν ό,τι θέλουν με ή χωρίς εντολή.
Και ποιά εντολή… Εδώ γελάμε και δη με άνεση… Είναι δυνατόν να σε ρωτάνε στο μισό λεπτό της κάλπης και μετά από 3,5 χρόνια ξανά… και στο ενδιάμεσο “γιούργια στα κουλούρια” ξεπουλώντας η κατακλέβοντας τ’ ασημικά του τόπου;
Λευκή επιταγή; Εδώ συνέταιροι αδέρφια και δεν είναι βέβαιοι μεταξύ των και κάποια στιγμή τα σπάνε. Εμπιστοσύνη στα πολιτικοοικονομικά λοπμπυς… Από που ως που να αναθέσουμε εν λευκώ τις τύχες μας στη χώρα που ανέκαθεν αποφάσιζαν τοπικά οι πολίτες μέχρι και το 1832 , χρονιά που οι Βαυαροί το κατήργησαν ως “επικίνδυνο”… Ακόμη στην τουρκοκρατούμενη περίοδο λειτουργούσαν συλλογικά Η σφραγίδα λ.χ. δεν ήταν ολόκληρη. Αποτελούνταν από 4 κομμάτια κι ανήκε σε 4 ανθρώπους. Έπρεπε να συνέλθουν να συζητήσουν να ομονοήσουν, να φέρουν απ’ το σπίτι τους έκαστος το μέρος της σφραγίδας και να επισφραγισθεί κάθε έγγραφο.
Σήμερα όταν τα “κουκιά” στη Βουλή είναι δεδομένα, 157! Κανουν ότι θέλουν; Υπάρχει στο τρέχον σύστημα συνταγματικό δικαστήριο; Υπάρχει δυνατότητα ανάκλησης μιας επίορκης κυβέρνησης; Υπάρχει ανεξάρτητη δικαιοσύνη; Πόσοι κάθονται στο σκαμνί τα τελευταία ή τα προηγούμενα χρόνια εδώ και πόσοι σε άλλες χώρες;
Είναι φανερό πως δεν ζούμε σε ευνομούμενη χώρα γι αυτό και χιλιάδες παράτησαν την πατρίδα τους κι εργάζονται αλλού, όπου υπάρχουν σταθερές και αξιοκρατία.
Και ποιός δεν θάθελε αλλαγή. Φιλοξένησα παλιά στο ράδιο καθηγητή στη σχολή Δημόσιας διοίκησης και μου ανέφερε: χιλιάδες οι απόφοιτοι μα δεν στελεχώνουν δυστυχώς τις δημόσιες υπηρεσίες.
Αυτή η κατάντια έχει ονοματεπώνυμο και είναι όλα τα κόμματα, συμπολιτευόμενα και αντιπολιτευόμενα.
Να γενεί Αλλαγή αλλά από ποιούς; Απ’ τα 7 , 10, 17 άρρωστα κόμματα… Τα είδαμε όλα, ένα προς ένα τι λογής δημοκρατία έχουν εντός κι εκτός. Είδαμε πράσινες, γαλάζιες, κόκκινες αλλαγές και χορτάσαμε…
Τώρα είναι καιρός απαλλαγής… Εκτός κι αν εννοούμε αλλαγή πολιτεύματος. Η πραγματική δημοκρατία του Περικλέους και της Ασπασίας (όπου θα κυβερνάς εσύ εγώ, εκείνος, όλοι εμείς δηλαδή κι όχι τα λαμόγια) μας περιμένει.
Αυτά που έγιναν στη Ζαχάρω, στη Μάνδρα, στο Μάτι, στα Τέμπη, στον Θεσσαλικό κάμπο και κάθε χρόνο στα σπίτια με τα περιβάλλοντα δάση, δεν πρέπει να καταπίνονται από ένα κανονικό λαό.
Το πιθανότερο είναι, λαοί και νεοέλληνες να συνεχίσουν στην πεπατημένη… Όμως κερδισμένοι εδώ θα είναι τα κοράκια, ο Μπίμπι, ο Ερντογάν, τα αρπακτικά εν γένει κι όχι τα αρρωστημένα εν Ελλάδι (και Κύπρο) προ αμνημονεύτων χρόνων, ηττοπαθή “κόμματα”…
Μακάρι να βγω ψεύτης αλλά έτσι είναι και στο ποδόσφαιρο… Οι νωθρές ομάδες, χάνουν. Όταν δεν βάζεις εσύ γκολ, βάζει ο αντίπαλος. Τα λάθη τιμωρούνται…
* O Πέτρος Ιωάννου διαχειριστής της ιστοσελίδας enotikos.gr
