Ματωμένο Πάσχα
Λάρισα 27 Απρ 2022
- Οι πολλαπλές δηλώσεις του Πάπα για την αιματοχυσία στην Ουκρανία σαφώς προβληματίζουν: «Ο ηγεμόνας» υποκινεί πολεμικές συγκρούσεις εθνικιστικών συμφερόντων (Πούτιν). «Ποτέ πόλεμος! Σκεφθείτε τα παιδιά, τα στερείτε την ελπίδα αξιοπρεπούς ζωής: παιδιά νεκρά, τραυματισμένα, ορφανά, παίζουν με απομεινάρια όπλων… Εν ονόματι του Θεού, σταματήστε!». «Σκληρός παράλογος ο πόλεμος, όπως κάθε πόλεμος, είναι ήττα για όλους μας», «ν’ αποκηρύξουμε τον πόλεμο, έναν τόπο θανάτου όπου πατέρες και μητέρες θάβουν τα παιδιά τους, όπου άνδρες σκοτώνουν τα αδέλφια τους χωρίς καν να τα βλέπουν, όπου οι ισχυροί αποφασίζουν και οι φτωχοί πεθαίνουν». «Αυτή είναι η κτηνωδία του πολέμου, είναι βάρβαρο και ιερόσυλο»., «…και να βγούμε απ’ τον πόλεμο, θα είμαστε κατά κάποιο τρόπο όλοι ένοχοι. Αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της αυτοκαταστροφής, η ανθρωπότητα να καταλάβει ότι ήρθε η ώρα να καταργήσει τον πόλεμο, να τον ακυρώσει από την ιστορία του ανθρώπου πριν αυτός ακυρώσει τον άνθρωπο από την ιστορία».
«Παρακαλώ κάθε εμπλεκόμενο πολιτικό να σκεφτεί αυτό (πιθανή πυρηνική σύγκρουση), να κατανοήσει ότι κάθε ημέρα πολέμου επιδεινώνει την κατάσταση για όλους», «Αρκετά! Σταματήστε! Αφήστε τα όπλα να σωπάσουν. Διαπραγματευτείτε σοβαρά για την ειρήνη», «Σας παρακαλώ, να μην συνηθίσουμε τον πόλεμο…»
Στο ίδιο μήκος κι ο Καρδινάλιος Πιέτρο Παρολίν, πρωθυπουργός Βατικανού: «ο πόλεμος είναι παραφροσύνη, πρέπει να σταματήσει».
Καλές οι παρεμβάσεις, γιατί κι ο στόχος δεν είναι άλλος απ’ το όραμα του προφήτη Μιχαία: Τό ἔργο τοῦ Μεσσία θά εἶναι παγκόσμιο. Στήν παγκόσμια, αὐτή ἀναδημιουργία, (ἐγκαθίδρυση βασιλείας Θεοῦ) θα επιστρέψει τό ἰδανικό τῆς εἰρήνης: «῞Οπλα, τόξα καί λόγχες θά μεταβληθοῦν σέ ἄροτρα» (4,3.4) αλλά παράλληλα το Βατικανό θα πρέπει να δει και τα τρωτά του, που δεν είναι λίγα.
Αν θέλουν να τους πάρουμε σοβαρά, δεν θα πρέπει να κινήσουν διαδικασίες τιμωρίας, ενόχων κληρικών που διέφθειραν τον ανθό της νεολαίας σε πολλές δυτικές χώρες; Να διαλευκανθούν φήμες περί ανάμειξης της Αγίας Έδρας σε εμπόριο όπλων (εμφύλιος Αγκόλας). Ν’ απαντήσουν σε απορία – βεβαιότητα, πρώην νομικού της παγκόσμιας τράπεζας: «Γιατί το παγκόσμιο χρήμα περνά καθημερινά απ΄την τράπεζα του Αγ. Πνεύματος» (ξέπλυμα χρήματος;)
Χριστιανικά, πολιτιστικά, ανθρώπινα κάθε πόλεμος είναι καταδικαστέος, πόσο μάλλον τούτος ο αδελφοκτόνος, που δεν ξεκίνησε προ διμήνου αλλά απ΄το 2014, ελέω σωβινισμού και των ξένων. Μπορούσε ν΄αποφευχθεί; Ναι, αν οι Καθολικές χώρες δεν καταφήφιζαν πρόταση (Ν.Κακλαμάνη) σύνδεσης Ε.Ε. – Ρωσίας.
Σαφώς δεν είναι άμοιρο ευθυνών το Φανάρι με την αναγνώριση της αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας το 2019. «Απ’ το 1991 απασχόλησε έντονα το ΝΑΤΟ, η δημιουργία νέων Εκκλησιών» (Γ.Μιχελάκης πρώην υπουργός) «κι αυτοί που λένε πως η θρησκεία δεν έχει σχέση με την πολιτική, δεν ξέρουν τι είναι θρησκεία» (Μαχάτμα Γκάντι).
Αυτός ο εμφύλιος των 3 «Ρωσιών» (Λευκορωσίας, Ουκρανίας, Ρωσίας) ουσία, σε επίπεδο όπλων είναι 3ος παγκόσμιος και θα ματώνει Ορθόδοξους και μη πληθυσμούς στην περιοχή άχρι καιρού ή αλληλοεξόντωσης; Αποδυνάμωσης Ρωσικής εν όψει και του επερχόμενου, Σινο – Αμερικανικού πολέμου;
Το «να μην συνηθίσουμε τον πόλεμο» μου θύμισε πολύ τους φόβους του Μάνου Χατζιδάκι:«Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά.
(…) Το τέρας σχηματίζεται απ’ τα ζώα, απ’ τους εχθρούς κι ο εχθρός γεννιέται, δεν γίνεται. Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά».
Το φετινό ματωμένο Πάσχα δεν είναι το μόνο, ούτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο… Απλά, «έλαχε» κοντά μας και με περισσή, επιτηδευμένη, επιλεκτική ευαισθησία δυτικών κυβερνήσεων – Μ.Μ.Ε. Λες και η Συρία, η Υεμένη, η Παλαιστίνη, το Ιράκ, η Κύπρος, η Σερβία, πέφτουν μακριά… Πόσες ψυχές κατακρεουργήθηκαν στην Ρουάντα; Τουλάχιστον 800.000! Είδαμε ένα δάκρυ, από ΗΠΑ ή άλλες χώρες; Όχι βέβαια, γιατί δεν ενδιέφερε γεωστρατηγικά, η περιοχή.
Οι πόλεμοι, δεν προκύπτουν ξαφνικά μια ωραία πρωία. Χρόνια δουλεύονται ως σενάρια και «ξεσπούν», την «κατάλληλη» στιγμή: «20 χρόνια ετοιμάζαμε την απόβαση» (Ετσεβίτ)
Ο Μ. Χατζηδάκις θα τα πει καλύτερα: «…Ο ναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός, κάθε αντικοινωνικό, αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυσμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του…», «Ποτέ δεν πρόκειται να τελειώσει η ανθρώπινη περιπέτεια, ευπιστία. Πάντα ο άνθρωπος θα πιστεύει, πως τα όνειρά του θα δικαιωθούν. Αλλά, πάντα θα αγνοεί πως ο ίδιος καταστρέφει τα όνειρά του με το να ξυπνά κάθε πρωί κι όχι, μια και μόνη φορά, για πάντα».
Θάταν διαφορετική η έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας, αν η Ελλάδα ήταν ενωμένη; Το πιθανότερο. Θα αλώνιζε ο Αττίλας στην Κύπρο το ’74 ή στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο (τελευταία) με άλλες ηγεσίες;
Συνηθίσαμε την αβουλία «δικών» μας ηγετών και μας τρομάζει η εγρήγορση άλλων. Άγνωστη η έκβαση του Ουκρανικού. Τελευταία οι Ουκρανοί αντεπιτίθενται στο Ιζιούμ ρίχνοντας στη μάχη, εφεδρικά τανκ.Αν γείρει η πλάστιγγα υπέρ τους, θα οφείλεται στους δασκάλους και οδηγούς ταξί που τα επανδρώνουν. Πάντως το αίμα είτε χύνεται στο Ιντλίμπ (απ’ την Τουρκική εισβολή / Κουρδιστάν Συρίας), είτε στο Ιρπίν (Ουκρανία), είτε στην Κύπρο, έχει, ίδιο χρώμα…
Καλό Πάσχα αδέρφια.
* Ο Πέτρος Ιωάννου είναι απόμαχος της εκπαίδευσης.
