Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
- Το 2002 είχα νοίκιασει ένα δυαράκι στα Εξάρχεια πίσω από το Πεδίον του Άρεως. Βγήκα στο μπαλκόνι του και ο σπιτονοικοκύρης του μου είπε με περηφάνεια: « Βλέπεις αυτές τις δύο τις τρύπες στον τοίχο; είναι σφαίρες από το Πολυτεχνείο, μέχρι εδώ τα κυνήγησαν τα παιδιά, επίτηδες δεν τις κάλυψα».
Μπροστά στον τρύπιο τοίχο έδωσα τα ενοίκια, κλείστηκε η συμφωνία και λίγες μέρες μετά διαπίστωσα ότι το σπίτι ήταν ακριβώς απέναντι απο έναν οίκο ανοχής. Βλέπεις το σπίτι το έκλεισα μέρα και δεν φαινόταν το φωτάκι.
Λίγο καιρό μετά σηκώθηκα και έφυγα γιατί οι πελάτες του μπορντέλου έκαναν πρόστυχες μαγκιές και στην γειτονιά.
Από ένα νοικιασμένο σπίτι εξαιτίας του μπορντέλου μπορούσα να φύγω, από τον τόπο μου, που τον έχουν κάνει φθηνό οίκο ανοχής, πώς να φύγω; Δεν μπορούμε να αφήσουμε το προδομένο Αιγαίο και κάθε τι προδομένο, πετώντας τις ασπίδες μας γιατί η διαφθορά έχει γίνει της ζωής μας η τσατσά.
Δεν φταίει το Πολυτεχνείο για την σαπίλα και τη βρώμα, που μας κατατρώει. Για δεκαετίες η πολιτική και οι πολιτικοί της με τα παιχνίδια τους φταίνε.
Στο Πολυτεχνείο οι σφαίρες έπεσαν στο ψαχνό, μάτωσαν το κρέας αθώου κόσμου.

Από το Πολυτεχνείο βγήκαν κερδισμένα τα σάπια κρέατα, που έκαναν πολιτική καριέρα μετά.
Συμπέρασμα: οι σφαίρες και τότε και τώρα πέφτουν πάντα πάνω σε λάθους στόχους .
Κάθε φορά, που ψηφίζεις και εσύ για να γίνει το ρουσφετάκι σου όλους αυτούς τους ΄΄ δημοκράτες΄΄ της Χούντας, που ζούμε, δεν τους πυροβολείς αλλά τους προστατεύεις.
Οι εκλεγμένοι φασίστες της ζωής μας δεν πιστεύουν τους νεκρούς του Πολυτεχνείου. Η γνώμη τους δεν έχει αξία γιατί οι σφαίρες είπαν με το θάνατο τη δική τους αλήθεια.
Ο Βέγγος και η Βέμπο δεν είπαν ψέματα γιατί έσωσαν στα αλήθεια παιδιά κυνηγημένα.
Μην ξεχνάς πόσο σκάρτος είναι ετούτος ο ντουνιάς γιατί με δική του διαταγή θανατώθηκε για το χρήμα από Σωκράτης μέχρι Χριστός.
Σε αυτόν τον κόσμο, που σκοτώνει σοφούς και Θεούς, εσύ κάθε δρόμο του και σαν αλήτης και σαν Άγιος μπορείς να τον περπατήσεις γιατί μπροστά σου και οι εκκλησιές και τα πορνεία στέκονται σε πόρτες αντικρυστές.
Σε αυτές τις πόρτες επειδή και στις δύο έχεις μπει και από την εκκλησιά και από το πορνείο κατάλαβες ότι αυτόν τον κόσμο Άγιο ποτέ δεν θα τον κάνεις, όσο και να ματώσεις. Έχεις μάθει όμως καλά φτωχάνθρωπε οτι μόνο πάνω στο αίμα όσων αγωνίστηκαν μπήκαν τα νέα θέμελα για κάθε τι ακριβό και άξιο. Αυτό το αίμα ποτέ δεν πάει χαμένο. Αυτό το αίμα θρέφει γενιές στη σειρά.
Μην φοβάσαι το αίμα τώρα, που σε έχουν να ζεις μόνο μέσα στο ψέμα. Άλλωστε, ζεις ή ψευτοζείς;
Η κατάντια του καιρού μας, μας γελάει κατάμουτρα φωνάζοντας: «Δεν τολμάτε!» Ποιον άλλο εξευτελισμό ακόμη να περιμένουμε; Πότε θα ξαναζητήσουμε πίσω την πραγματική λευτεριά μας; Λευτεριά!
Τώρα πια την έχουν καταντήσει μια Οκαταραμένη Αγία, που όποιος την προσκυνά τον ρίχνουν στα σκυλιά και τους υπόλοιπους τους ξεγελάνε με την διχόνοια.
Η διχόνοια για χρόνια μας έχει κάνει σαν τα αδέσποτα σκυλιά, που τσακώνονται για λίγα πεταμένα κόκκαλα και στο μεταξύ το μπορντέλο της εξουσίας τον τόπο μας ξεπουλά αρκεί η πολιτική σαν την Μαντάμ να εισπράττει γερά!
Όλοι αυτοί εισέπρατταν σαν φασίστες και εισπράττουν και σαν δημοκράτες και στο μεταξύ εσύ μια Χούντα αληθινή στη δουλειά σου και ακόμη και μέσα στο σπίτι σου, ζεις.
Υ.Γ. Πάνω στον καναπέ όλοι μας ζούμε μια αληθινή Χούντα των…δημοκρατών. Επανάσταση αληθινή από τον καναπέ δεν πρόκειται να ζήσουμε.
*Η Ειρήνη Μουμούρη σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική εργάζεται δε στον Άγιο Ανδρέα Πατρών
