========================
29/8/2026
γράφει: η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη
Έστω και αν είχα αμφιβολίες, έχω τελειωτικά πειστεί ότι ζούμε σε δύο Ελλάδες.
Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΑΔΑ
Είναι λαμπερή, παραδεισένια. Αναπτύσσεται με τρόπους και ρυθμούς, που αφήνουν άφωνη από θαυμασμό, την υφήλιο. Οι μισθοί, παίρνουν την ανιούσα, με μαγικούς τρόπους, και προσπερνούν, με απόσταση, το όριο του πληθωρισμού. Σε αυτή την Ελλάδα, όσοι χρωστούν, ακόμη και υπέρογκα ποσά, πολιτικοί και άλλοι, δεν χρειάζεται να ανησυχούν, γιατί τα χρέη τους εξαφανίζονται με φαντασμαγορικό τρόπο. Εξαφανίσεις εκατομμυρίων ή και δισεκατομμυρίων, στη μαγική Ελλάδα, δεν είναι προς ανησυχία ή έστω προς αναζήτηση του τι έγιναν και που πήγαν.
Αυτοί που χρωστούν πολλά στο ελληνικό δημόσιο, άτομα ή κόμματα, καλώς κάνουν και χρωστούν. Τα κρατικά έσοδα είναι τόσο υψηλά, ώστε η λαμπερή Ελλάδα δεν ξέρει πως να τα χρησιμοποιήσει και γι’ αυτό επιλέγει να ξεπληρώνει χρέη πριν τη λήξη τους.
Οι νόμοι, γενικώς, δεν εφαρμόζονται με ιδιαίτερη ζέση, στην Ελλάδα των θαυμάτων, αναφορικά με προσλήψεις, απολύσεις, απαιτούμενα προσόντα για κάθε θέση κ.ο.κ.
Για τους δικούς της ανθρώπους δεν υπάρχουν προβλήματα, αλλά μόνο λύσεις. Στη φαντασμαγορική Ελλάδα υπάρχει διαφορετική μεταχείριση για τους “δικούς μας ανθρώπους”, για τους οποίους οι θεσμοί δεν επιβάλουν τις ίδιες υποχρεώσεις, όπως στους κοινούς θνητούς.
Η εμπιστοσύνη του κοινού, της άλλης Ελλάδας, στους θεσμούς γενικά. έχει προ πολλού καταρρεύσει, αλλά δεν είναι και κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Για τα καίρια θέματα του τόπου, εθνικά, οικονομικά, κοινωνικά οι σημαντικές αποφάσεις έχουν δύο όψεις. Αυτές που ανακοινώνονται και στους κατοίκους της προβληματικής Ελλάδας, και αυτές που είναι μόνο για τους “εκλεκτούς”.
Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ
Βυθίζεται ολοένα περισσότερο σε αδιέξοδα. Οι οικογένειες, στο χώρο της, καλύπτουν τις ανάγκες τους, μόνο ως την 18η του κάθε μήνα. Το ΑΕΠ της δεν έφθασε ακόμη στο επίπεδο του πριν από τα Μνημόνια, ενώ το χρέος, που κρίθηκε απαραίτητο για την εισαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ είναι τώρα υψηλότερο, από τότε. Ο μισθός των Ελλήνων, αυτής της Ελλάδας είναι ο χαμηλότερος στην ΕΕ, έχοντας τον ξεπεράσει και η Βουλγαρία. Το 50% των Ελλήνων, δεν είχε τη δυνατότητα διακοπών φέτος.
Σε αυτή την κακομοιριασμένη χώρα, έχει πουληθεί το σύνολο του δημόσιου πλούτου της και, πρόσφατα, φθάσαμε και στην πώληση του νερού. Ο καστανάς της γωνίας, αν αποδειχθεί ότι χρωστά στο δημόσιο, έστω και 10Ε, σέρνεται στη φυλακή. Χιλιάδες οικογένειες χάνουν τα σπίτια τους, που τα αγοράζουν ξένοι για ένα κομμάτι ψωμί, όχι όμως Έλληνες.
Τα ποσά, που μας διαθέτει κατά καιρούς η ΕΕ, διατίθενται χωρίς σχέδιο σε ημέτερους, και χάνονται για την ελληνική οικονομία. Υπάρχουν και πολλά άλλα, αλλά δεν χρειάζεται να επεκταθώ.
Όσοι ζουν στην Ελλάδα, τα γνωρίζουν. Χαρούμενοι και ανεύθυνοι οι πρώτοι, της λαμπερής Ελλάδας, δεν βλέπουν ότι η πατρίδα χάνεται, και μάλλον δεν τους ενδιαφέρει.
Όσο για αυτούς, τους πολλούς της σκοτεινής Ελλάδας, με τη συσκότιση των ειδήσεων, αλλά και με τα ζωτικά τους προβλήματα, δεν γνωρίζουν ακριβώς που βρίσκονται ή και όταν το γνωρίζουν, δεν είναι σε θέση να αντιδράσουν με θετικό τρόπο.
