Ανθρωπιά στη θάλασσα και σωσίβιο δεν πέταξε κανένας!
Απανθρωπιά στην μπουκαπόρτα για την πλάκα της στο θάνατο σε σπρώχνει.
Ο Αντώνης είναι ο γελαστός νεκρός μας, δεν είναι ένας φτωχός είναι ο λαός μας!
Ο ύπαρχος της Δικαιοσύνης προκλητικά απών πάνω στον καταπέλτη της κάθε αδικίας.
Ο καπετάνιος των τραγωδιών σε φωτιά και σε νερό πάλι «δεν γνώριζε».
Η Ελλάδα στα χαζοκούτια λένε ότι έχει καραβοκύρη.
Η Ελλάδα στα νεκροκούτια βάζει κάθε μέρα τους πεθαμένους της.
Νεκρούς από σκηνικά καθημερινής τραγωδίας, που όλο αγριεύει.
Ο θάνατος έχει πέσει σαν θηρίο πάνω μας. Ξέρεις γιατί;
Γιατί το Κορμί και την Ψυχή τα δύο θερία, που κουβαλάς τα έχεις δεμένα πάνω στον φόβο σου. Τρομαγμένα περιμένεις την σειρά σου, κάθε μέρα, κάθε ώρα τώρα, που τον χαμό «άριστα» προκαλούν. Η Φρίκη πάει από τόπο σε τόπο και ορμάει κατάσαρκα, κατάψυχα.
Η φύτρα του καιρού μας βγάζει τον κάθε ύπαρχο, τον κάθε καπετάνιο, που προκαλούν φόνους.
Η ίδια φύτρα δίνει για ανθισμένη αγάπη τον κάθε Αντώνη, που επιμένει να γελάει.
Από αυτή τη σπορά οι πιο πολλοί βγαίνουν άνθρωποι με φθηνή φλούδα, σαπισμένοι από τον φόβο του «Μάλιστα».
Κατά καθημερινή απόδειξη σε ακυβέρνητο καράβι όλοι μαζί συνταξιδεύουμε . Η ακυβερνησία να σε γεμίζει τρόμο, όχι το Ταξίδι. Μην κοιτάς γύρω σου για καπετάνιους.
Καπετάνιος, μπορεί να γίνει ένας ογδοντάχρονος ηλικιωμένος πάνω σε μια βάρκα με την πλημμύρα γύρω του.
Μην περιμένεις γίνε εσύ καπετάνιος! Εσύ να στρίψεις το τιμόνι του καιρού σου μένοντας γενναίος και άνθρωπος σε κάθε πόστο.
Σε αυτή την λάθος εποχή οι ερωτήσεις μας πολλές, οι απαντήσεις τους λίγες. Η αλήθεια στέκεται μπροστά μας και μας κοιτάζει κατάματα θύτες και θύματα.
Σε αυτή την λάθος εποχή να ζητάς τα πιο πολλά, τα πιο ανθρώπινα! Αυτό είναι το μόνο συγχώριο για τους άδικα χαμένους νεκρούς μας.
Ψυχή το μόνο σωσίβιο, που μας σώζει από το Άδικο, που ζούμε!
* Η Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική, εργάζεται δε στον «Άγιο Ανδρέα» Πατρών.
