σημειώνει: ο Βασίλης Λάμπογλου
”Σάς εύχομαι όνειρα ατελείωτα και την άγρια επιθυμία να πετύχετε κάποια απ’ αυτά.
Σάς εύχομαι να αγαπάτε ό,τι πρέπει ν’ αγαπηθεί και να ξεχάσετε ό,τι πρέπει να ξεχαστεί.
Σάς εύχομαι πάθη, σάς εύχομαι σιωπές, σάς εύχομαι να ξυπνάτε με τραγούδια πουλιών και γέλια παιδιών.
Σάς εύχομαι να σέβεστε τη διαφορετικότητα των άλλων, γιατί είναι σπουδαίο να ανακαλύπτουμε την αρετή και την αξία του καθενός.
Σάς εύχομαι να αντιστέκεστε στη στασιμότητα, στην αδιαφορία και στ’ αρνητικά της εποχής μας.
Τέλος, σάς εύχομαι να μην εγκαταλείψετε ποτέ την αναζήτηση, την περιπέτεια, τη ζωή, την αγάπη, γιατί η ζωή είναι μια θαυμάσια περιπέτεια που κανένας δεν πρέπει να εγκαταλείπει χωρίς να δώσει σκληρή μάχη.
Σάς εύχομαι ιδιαίτερα, να είστε ο εαυτός σας, περήφανοι γι’ αυτό που είστε, και να χαίρεστε, γιατί η ευτυχία είναι το πραγματικό μας πεπρωμένο”. Στο ξέπνοο ύστατο του 2024 μια “προσευχή”… ”Mέχρι κεραίαs” να σαs ”ανταμώσουν” οι “ραδιοφωνικές” ευχέs του – αγαπημένου – Ζακ Μπρελ από το κοντινό 1968 .
Στο χάραμα της νέας περιστροφής του σκάφους που όλοι επιβαινουμε …Να είμαστε καλά να ανταμώνουμε , πολύτιμοι συνταξιδιώτες μου…
Καλή χρονιά🌷
