Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
Το Πάθος είναι ο ένας παράφορος ηγεμόνας σε αυτόν τον κόσμο.
Ο Πόνος είναι ο άλλος απάνθρωπος βασιλιάς.
Εμείς ανάμεσα τους στεκόμαστε μοιραίοι αλλά όχι άβουλοι.
Όχι άβουλοι! Τώρα η ιστορία του Πι ξεκινά.
Αλφαβητάρι Της Αγάπης – το Πάθος.
Ζήσε κατά πάθος τα όνειρά σου!
Το πάθος πάντα φουσκώνει τα πανιά τους !
Το πάθος κρύβει πάντα έναν σκοπό, θέλει να σε δυναμώσει!
Το πάθος κρύβει την λαχτάρα σου.
Η λαχτάρα είναι η ρίζα του κάθε ταλέντου.
Το πάθος έδωσε την λαχτάρα για να φτιαχτεί Τέχνη, Ιστορία και Θρησκεία.
Κατά κόσμον το πάθος είναι η αταξία, η αλητεία.
Κατά πράξη το πάθος είναι η Ελευθερία.
Παθιάζεσαι για ουρανό,
για το άδικο, για το δίκιο.
Πάθος για το λεύτερο, το ιδανικό,
για την νέα μέρα.
Πάθος για τις λίγες γραμμές, που γράφου αλήθειες, που ενοχλούν.
Το πάθος σε κάνει να αγαπάς περισσότερο από τον έρωτα.
Ξεκάθαρα, το πάθος δεν είναι έρωτας είναι κάτι περισσότερο! Είναι η λατρεία του έρωτα!
Πάθος είναι η κάθε ανάσα, που σφυρίζει,
το χαμόγελο, που σε αιχμαλωτίζει.
Παθιάζει ξέφρενα το φιλί του κορμιού, που συνέχεια απαιτεί.
Πάθος ασίγαστο για να αλώσεις, για να σε αλώσουν .
Με ορμή και φλόγα να πέσουν τα τείχη ανάμεσα στα κορμιά!
Το πάθος, που κουβαλάς καίει άσβεστα, είναι φωτιά δημιουργίας!
Η θέρμη της κατακαίει εύκολα την λέξη «Αποτυχία», μπροστά σου σαν βρεθεί.
Το πάθος καταργεί το κάθε τέλος και σου δίνει πάντα κάθε επόμενη αρχή.
Το πάθος δίνει αλλά και απαιτεί!
Απαιτεί κάτι πιο ακριβό από την πειθαρχία της διεκπεραίωσης, απαιτεί την αφοσίωση της ψυχής σου.
Εσύ άνθρωπος με το πάθος της αξιοπρέπειας καταστρέφεσαι αλλά δεν χρεοκοπείς.
Καταστρέφεται, όποιος στην πλήξη της ζωής του υπηρέτης παραμένει.
Πρόσεξε την διαφορά! Άλλο το πάθος άλλο τα πάθη.
Το πάθος φτιάχτηκε από φως .
Τα πάθη φτιάχτηκαν από σκοτάδι.
Ίδια η λέξη, τέρμα αντίθετο το αποτέλεσμα.
Το πάθος δημιουργεί.
Τα πάθη καταστρέφουν!
Το πάθος σου δεν σταματά φως στη ζωή σου να δίνει.
«Αν θες να λάμπεις όπως ο ήλιος θα πρέπει να καίγεσαι όπως ο ήλιος», είχε πει ο Χίτλερ.
Αυτός ο υπάνθρωπος είχε καταλάβει πόση δύναμη έκρυβε το πάθος. Κυρίως όμως είχε καταλάβει, ότι με τον πόνο κατακτάς τον κόσμο ολόκληρο!
Αλφαβητάρι Της Ζωής – ο Πόνος.
Ο πόνος είναι δολοφόνος κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση!
Είναι πιο σκληρός φονιάς από τον θάνατο. Ο θάνατος είναι ακαριαίος εκτελεστής, ενώ ο πόνος ισόβιος.
Ο Πόνος! Πρώτα σε σπάει, σε παραλύει.
Πάνω στα κομμάτια σου μαζί του έχεις δύο επιλογές.
Η πρώτη, να τον κοιτάξεις κατάματα. Από σεβασμό στην αντοχή σου, θα σου δώσει δρόμο για να ξαναβρείς την δική σου αρχή.
Η δεύτερη, να μείνεις μπροστά του με σκυμμένο το κεφάλι. Με το πόδι του κάτω θα σε πατήσει. Η καταδίκη της θλίψης είναι η πιο βαριά καταδίκη.
Η Θλίψη σκουριάζει τα γρανάζια της ψυχής σου. Κολλάνε και δεν ξαναγυρίζουν στην χαρά.
Δίπλα, στάσου δίπλα, γίνε ο μοχλός για να γυρίσει και πάλι η μηχανή της ψυχής.
Ο πόνος του φίλου σου σε θέλει δίπλα του όχι μιλώντας αλλά πράττοντας.
Ο πόνος μόνο στην λέξη «Μαζί» παραμερίζει.
Την ώρα του πόνου όλους στα αλήθεια τους μετράς , σε μετράς.
Γιατί πονάς; Ξεκάθαρα, σημαίνει , ότι αγαπάς.
Αγαπάς και ας γδέρνεται η ψυχή σου.
Αγαπάς ένα παιδί, μια πατρίδα, έναν γονιό.
Θα πονέσεις για ένα παιδί, μια πατρίδα, έναν γονιό.
Πόνος για την πατρίδα, που χάθηκε, που χάνεται.
Πονάει η ρίζα της, που με μαχαίρι άγρια κόβεται.
Η μεγαλύτερη θλίψη δεν είναι να μην έχεις ψωμί.
Η μεγαλύτερη θλίψη είναι να έχεις χάσει από τον θάνατο το νιό σου το παιδί.
Σε αυτό της ζωής σου το σεργιάνι πάντα ο Πόνος τρικλοποδιά στο γέλιο σου θα βάνει.
Εσύ όμως να λυπάσαι αυτούς που δεν πόνεσαν . Η ψυχή τους δεν έχει φτιάξει καμιά σκληρή επιφάνεια. Σε απαίδευτη ψυχή ποτέ δεν μπορούν να ακουμπήσουν στέρεα πάνω της.
Όσοι δεν πόνεσαν πάντα θα τρέμουν μπροστά στην Ζωή και τους Ρηγάδες της. Κι’ αν πάνω στη ζωή σου Ρίγος σε πιάνει, σημαίνει, ότι ζεις πολύ ευτυχισμένα ή ζεις τρέμοντας. Εξαρτάται εάν ο Ρήγας σου είναι ο Σεβασμός ή ο Ισχυρός. Αύριο το Ρο έχει τις απαντήσεις!
* η Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική. Εργάζεται δε, στον ΆΓΙΟ ΑΝΔΡΕΑ Πατρών.
