Εσύ και ο καθένας μας γινόμαστε ο αιώνιος πέμπτος πολεμιστής απέναντι στα θεριά, που σου μέτρησα
Πάτρα 9/9/2024
γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
Εάν η ζωή σου σε ορίσει κάπου «αρχηγό», σαν αρχηγός θα ηγείσαι μόνος σου μπροστά από τις υπόλοιπες τέσσερις μονάδες, που θα σε προσκυνάνε.
Εάν η ζωή σου κάποιες στιγμές σε κληρώσει για θύμα, τότε σαν θύμα θα βρεθείς περικυκλωμένος απο τις υπόλοιπες τέσσερις μονάδες,που θα σε κυνηγάνε,
το κεφάλι σου σε άλλους αρχηγούς για να το πάνε.
Ο αριθμός πέντε είναι μοιραίος γιατί σε βάζει να αποφασίσεις εάν τελικά θα είσαι ο αρχηγός στη ζωή σου ή το αιώνιο θύμα.
Ο αριθμός πέντε σε προκαλεί να γίνεις μαχητής απέναντι στους τέσσερις,που μοιραία περικυκλώνουν αυτόν τον έναν, που περισσεύει.
Ποιόν έναν;
Εσένα!
Εσύ, είσαι αυτός ο ένας που πρέπει να πολεμάς σε κάθε ύπουλη στιγμή τους γύρω σου.
Πεπρωμένο θα πει να μην ξέρεις τι σου ξημερώνει,
Πεπρωμένο θα πει να παλεύεις ό,τι σου ξημερώνει.
Και σε ποιους άλλους τέσσερις βγάζει σπαθί ο ένας και μόνος του δηλαδή εσύ;
Μέτρα!
Πολεμάς τη Ζωή,
τον Θάνατο,
τον Έρωτα,
τον Εαυτό σου!
Εσύ και ο καθένας μας γινόμαστε ο αιώνιος πέμπτος πολεμιστής απέναντι στα θεριά, που σου μέτρησα,
απέναντι στα θεριά, που κάθε μέρα έρχονται κατά πάνω μας.
Ο αριθμός πέντε πάνω σε ετούτο τον ντουνιά ανάμεσα στις μάχες του από πολεμιστής γίνεται τραγουδιστής.
Ο αριθμός πέντε τραγουδάει πάνω σε ένα πεντάγραμμο και μας φωνάζει «Αvanti maestro!».
Ο αριθμός πέντε τραγουδώντας έγινε και ο πρωτομάστορας για τα άστρα!
Χρειαζόταν και ο Θεός τους πρωτεργάτες του στην αρχή του κόσμου, όταν δεν του είχε δώσει ακόμη είχε μορφή!
Ο αριθμός πέντε στην καταβολή του κόσμου έγινε ο χαράχτης των αστεριών,
χάραξε στο κορμί τους 5 κορυφές,
πριν τα στεριώσει στο άπειρο του ουρανού.
Ο Θεός είδε την ομορφιά των αστεριών, θαύμασε τις πέντε κορυφές τους και σαν αρχιτέκτονας αυτού του κόσμου αποφάσισε να τον σπάσει σε πέντε κομμάτια, στις πέντε ηπείρους!
Ήταν εύκολο για τον Θεό να σπάσει τον κόσμο μέσα στη χούφτα του γιατί στα πέντε δάχτυλα του χεριού του βάστηξε τα πέντε κομμάτια της πλάσης!
Ο κόσμος μοιράστηκε στα πέντε,
ο άνθρωπος ενώνεται στα πέντε!
Πέντε είναι οι αισθήσεις που ενώνουν τον άνθρωπο στο σύνολό του για να ζει ευλογημένος.
Μάτια για να αντικρύζεις το φως, την αλήθεια και το ψέμα.
Αφή για να ακραγγίζεις τη ζωή, σαν εραστής ή να την στραγγαλίζεις σαν θύτης.
Ακοή, για να αφουγκράζεσαι τον κόσμο ανάμεσα στο γέλιο και στο κλάμα το.
Οσφρηση για να μυρίζεις την κάθε άνοιξη, που σου ξημερώνει,
Γεύση για να γεύεσαι το φιλί.
Και εάν το φιλί του Έρωτα αργά δεν σε βασανίσει
τότε τα μυαλό σου δεν αξίζει να γονατίσει!
Και εάν το φιλί του Έρωτα βαθιές μαχαιριές σου αφήσει,
πληγές τις πιο βαθιές, αυτές, που είναι κάτω από το δέρμα,
εάν τέτοιες ραγισματιές κουβαλάς, τότε στη ζωή σου άγγιξες τον …πέμπτο ουρανό!
Ο αριθμός πέντε τελικά σε φθάνει από ένα φιλί στον πέμπτο ουρανό και μετά
χάρισμα σου… το κενό!
Σκέψου,πόσες φορές το βαθύ φιλί χάρισε
κενό,
έριδα,
και πόλεμο ανάμεσα στους δώδεκα θεούς του Ολύμπου.
Ανάμεσα σε έξι θεές και σε έξι θεούς στήθηκε αρχαίο σκηνικό!
Ιστορίες για θεούς και για θνητούς το έξι μας χρωστάει για να μας πεί…
* Η Ειρήνη Μουμούρη σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική, εργάζεται δε στον Άγ. Ανδρέα Πατρών
