15/11/26
γράφει: η Μαρίζα Κωχ
Αγαπημένοι μου,
- Ήμουνα κι εγώ ανάμεσά τους στο πεζοδρόμιο. Η βοή του κόσμου με συνθήματα ξεσήκωνε την πόλη.
Οι ελεύθεροι σκοπευτές έριχναν από τις ταράτσες των πολυκατοικιών. Δίπλα μου ο Βασίλης Ρακόπουλος με την ηλεκτρική κιθάρα που κρατούσε με προστάτευε.
Βρήκαμε μια πόρτα πολυκατοικίας ανοιχτή στην οδό Στουρνάρη. Γέμισε το κλιμακοστάσιο από νεολαία την ώρα που το τανκ άρχισε να προχωράει προς τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου.
Στα κάγκελα και παντού κρέμονταν παιδιά και όλο το πλήθος φωνάζοντας «Όχι» στον στρατιώτη να σταματήσει. Το τανκ δε σταμάτησε. Μια πόρτα στον δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας ήταν ανοιχτή.
Μια γεροδεμένη γυναίκα με σκούρα ρούχα φώναζε να μπούμε στο διαμέρισμα. Το σπίτι ήταν ασφυκτικά γεμάτο κορίτσια και αγόρια. Τη γυναίκα αυτή την αναγνωρίσαμε πριν περάσουν 5 λεπτά. Ήταν η Σοφία Βέμπο.
