«Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι.»
Διονύσιος Σολωμός
5/4/2026
σημειώνει: η Μαρία Καρυστιανού
- Η έξοδος του Μεσολογγίου δεν είναι μια σελίδα ιστορίας που ξεθωριάζει στα σχολικά βιβλία. Είναι η κορυφαία στιγμή της ηθικής ανάτασης της Ελληνικής Επανάστασης, που μετέτρεψε μια ήττα σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας.
Ήταν η κραυγή του δικαίου που αρνείται να σιωπήσει μπροστά στο σκοτάδι. Ήταν το «ως εδώ» μιας χούφτας ανθρώπων που, ενώ τους έκλεισαν όλες τις πόρτες, εκείνοι αποφάσισαν να ανοίξουν τη δική τους προς την αθανασία της αξιοπρέπειας.
Σας φανταζόμαστε. Εξαντλημένοι, πεινασμένοι, καταδικασμένοι στην σκλαβιά. Όταν ο ζυγός σας ζητούσε να σκύψετε το κεφάλι για να επιβιώσετε ως σκιές, εσείς επιλέξατε να σταθείτε όρθιοι, ακόμα κι αν αυτό σήμαινε το τέλος. Γιατί η ελευθερία δεν είναι ιδέα. Είναι η ίδια η ζωή!
Σήμερα δεν τιμάμε τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» με στεφάνια και λόγους κενούς περιεχομένου. Τους τιμάμε, όταν ακολουθούμε το παράδειγμα τους, όταν αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με το «τίποτα δεν γίνεται, έτσι έχουν τα πράγματα».
Τους τιμάμε όταν η φωνή μας γίνεται η φωνή εκείνων που χάθηκαν, απαιτώντας φως, δικαιοσύνη και μια πατρίδα που δεν θα τρώει τα παιδιά της, αλλά θα τα προστατεύει. Η Έξοδος συνεχίζεται. Κάθε μέρα. Σε κάθε μάχη για την αλήθεια.
