17/7/2025
- Αναφορικά με την Διακήρυξη των 91, θα επιμείνω σε κάποια πράγματα. Όπως έγραψα και σε προηγούμενη ανάρτησή μου, πολλοί εξ αυτών που την υπέγραψαν, τόσο στο παρελθόν όσο και τώρα, θα μπορούσαν να “τρυπώσουν” σε υπάρχοντα κόμματα και να αναζητήσουν με αξιώσεις θέση στη Βουλή, αν αυτός ήταν ο σκοπός τους.
Επιπροσθέτως, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν, είτε ως άτομα είτε ως ομάδες, νέους πολιτικούς φορείς και να διεκδικήσουν με σοβαρές πιθανότητες την είσοδο στη Βουλή. Δεν το έκαναν. Άρα, θα επιμείνω, δεν είναι η αναζήτηση θέσεων και αξιωμάτων το κίνητρο αλλά η αγωνία για το μέλλον του τόπου.
Επιπροσθέτως, πάλι όπως έγραψα, πολλοί από αυτούς που υπέγραψαν τη Διακήρυξη δεν ταυτίζονται με κάποια συγκεκριμένη πολιτική προσωπικότητα. Η Διακήρυξη είναι μια γενική έκκληση για συσπείρωση υπαρχόντων και νέων πολιτικών δυνάμεων έτσι ώστε να αντιμετωπίσει η χώρα, άμεσα, μια σειρά από κρίσιμους κινδύνους που απειλούν ακόμη και την ίδια της την ύπαρξη. Αυτή όμως είναι η αρχή όχι το τέρμα.
Από εκεί και πέρα ξεκινάει η συζήτηση για το μέλλον της χώρας και τις αναγκαίες, κατά την άποψή μου, πολιτειακές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές. Όπως έχω δηλώσει πολλάκις στο παρελθόν η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς κάποια φρέσκα πολιτικά πρόσωπα ή ένα νέο πολιτικό κόμμα αλλά ένα νέο πολιτικό σύστημα.
Και φυσικά χρειάζεται εμβάθυνση της Δημοκρατίας, όπως έχει περιγράψει ο Καθηγητής Κοντογιώργης. Ωστόσο, όλα αυτά απαιτούν μια μακρά πορεία. Αυτή είναι η προσωπική, και μόνο, άποψή μου, την οποία δεν την εκφράζω ούτε σαν “προσωπικότητα”, ούτε σαν κάποιος γκουρού επί των εθνικών θεμάτων, που διεκδικεί το αλάθητο, τόσο ως προς τη διάγνωση των προβλημάτων όσο και ως προς τη θεραπεία τους, αλλά μόνον ως ένας Έλληνας, ίδιος με όλους τους άλλους, που αγωνιά για το μέλλον της Ελλάδας και του Ελληνισμού.
Κάθε κριτική για τις τακτικές για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος ευπρόσδεκτη. Από πλευράς μου ξαναδηλώνω ότι δεν προτίθεμαι να συμμετάσχω σε καμία πολιτική κίνηση, ως “παντελώς ακατάλληλος προς βρώσιν”…
