Συνεχίζονται οι μέρες, που μπροστά στην φωτιά γυμνό σε βάζουν να τρέχεις, να καίγεσαι κατάσαρκα μαζί με τον τόπο σου. Τα κεφάλια μας μπροστά στις οθόνες επίτηδες τα καρφώνουν για να κοιτάμε της πατρίδας μας το βάσανο, που ζούμε. Βλέπουμε σαν αιχμάλωτοι ενός πουλημένου πολέμου το βυζί της μάνας μας να το κόβουν, νηστικοί για να μείνουμε.
Αλφαβητάρι Της Αγάπης – ΤΟ ΒΑΣΑΝΟ
Τα βάσανα μας θα ήταν λιγότερα, εάν κάποιοι μας είχαν αγαπήσει περισσότερο σαν ήμασταν παιδιά, σαν γίνουμε εραστές, σαν μας κυβερνούν ως λαό.
Μας δίνουν γελώντας βάσανα οι ανάξιοι εραστές του κορμιού και της ζωής μας. Γελάνε στα σίγουρα. Δεν έχουν καταλάβει, ότι δρόμο στρώνουν για να φτάσουμε στο σωστό, για να τους χτυπήσουμε με ανδρεία.
Όλα τα βάσανα μας έχουμε δύο επιλογές να τα κάνουμε πόρτες κλειστές ή δρόμους ανοιχτούς. Πόρτες κλειστές που δεν θα τολμάμε να τις ανοίξουμε ή που θα χτυπάμε το κεφάλι μας πάνω τους με δύναμη. Δρόμους ανοιχτούς, που με τα χέρια σου τους σκάβεις πρώτα μέσα στην ψυχή σου.
Ο Έρωτας και η Αγάπη αρσενικό και θηλυκό, ζευγάρι πάντα ερωτευμένο και σπάνια μονιασμένο. Ο Έρωτας, το πιο δυνατό αρσενικό, η Αγάπη το πιο απαιτητικό θηλυκό. Το Βάσανο το κακομαθημένο παιδί τους, που μας παιδεύει .
Ο πόνος είναι η αρχή στο βάσανο, μετά έρχεται το πείσμα και η δύναμη σου και εκεί πάνω στις πληγές ξαναμετράς αυτό τον κόσμο για δεύτερη φορά. Για αυτό τον μετράς πιο σωστά!
Δεν είναι αστείο, ίσως και τραγικό να γίνεται, που το βάσανο του έρωτα μπορεί να ξαναμετρήσεις και δεύτερη φορά λάθος, θνητός γαρ! Μόνο ο Θεός δεν λαθεύει στον Έρωτα. Ο Θεός δεν ερωτεύεται μόνο αγαπάει. Ο άνθρωπος πρώτα ερωτεύεται και μετά εάν διαλέξει τον πληθυντικό αριθμό του «εμείς» σαν μικρός Θεός αγαπάει. Όταν τελειώνει η αγάπη έχει νικήσει ο ενικός του «Εγώ» .
Εκείνη την στιγμή με το φευγιό της αγάπης αρχίζει το γοερό βάσανο! Κλαις και κατά την μάνα σου κοιτάς γιατί πάντα σου έδινε αγάπη από το βυζί της.
Αλφαβητάρι Της Ζωής – ΤΟ ΒΥΖΙ
Βυζί πιάνει το στόμα σου για γάλα και ζωή.
Βυζί σου δίνει η μάνα σου για να σταθείς . Ανάμεσα σε εσένα και εκείνη γίνεται η πρώτη μεγάλη συμφωνία «Σε έχω και με έχεις ανάγκη».
Για να σταθεί ένας άνθρωπος χρειάζονται τουλάχιστον δύο, που να τον αγαπάνε απόλυτα : ο γεννήτορας του και ο ίδιος του ο εαυτός!
Εάν αγαπήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό, τότε καρφώνεις με χαμόγελο ένα τριαντάφυλλο στο δικό σου στήθος. Κυκλοφορείς σαν άντρας ανάμεσα και σε αγίες πόρνες γυρεύοντας πάντα το βυζί της αγάπης. Στέκεσαι σαν γυναίκα και λες μπορώ να θηλάσω και άλλα παιδιά εκτός από το δικό μου γιατί η ψυχή μου βγάζει γάλα για το κορμί, γάλα, που δεν τελειώνει!
Γνώση είναι αυτό το γάλα, με γνώση τον κόσμο θρέφεις δίνοντας της ψυχής σου το βυζί.
Πάντα ζούμε σε έναν κακοθρεμένο κόσμο, αυτό σημαίνει ότι η γνώση μας είναι λειψή, σκόπιμα λειψή. Αιώνια, το συμφέρον είναι ο λόγος, που ο άνθρωπος ποτέ σωστά δεν θα ταϊστεί!
Γίνεται ένας γάμος ανάμεσα στον άνθρωπο και τα δήθεν συμφέροντά του και μένουν να πεινάνε τα παιδιά του.
Από τα βάσανα του έρωτα γίνονται γάμοι δυστυχισμένοι.
Από το βυζί, που στέγνωσε γίνονται οι άνθρωποι για την γνώση πεινασμένοι.
Γνώση για τροφή και γάμοι ματωμένοι, καθημερινή αλήθεια στο γάμα αύριο μας περιμένει.
* H Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική, Φαρμακευτική κι εργάζεται στον Άγιο Ανδρέα Πατρών.
