Γράφει : ο Χρήστος Τσαντήλας*
…ΚΑΙ να λοιπόν, που τα θαλασσώσαμε και πάλι. Να δείχνουμε ως χώρα, ότι, ντέ και καλά εμείς ευθυνόμαστε για … όλα τα κακά του κόσμου! Ήταν αδύνατον να συμβεί τέτοια μεγάλη τραγωδία στη Μεσόγειο και να μην την χρεωθούμε, έστω να μας την χρεώσουν, όπως συμβαίνει συνήθως τα τελευταία χρόνια με όλα τα ναυάγια και τους χιλιάδες πνιγμούς μεταναστών στο Αιγαίο.
ΘΑ ήμουν ανειλικρινής αν από τον καναπέ, έλεγα ότι ένιωσα απόλυτα τον πόνο ψυχής για την ανείπωτη ναυτική τραγωδία που συγκλονίζει τον πλανήτη, γιατί δεν θα μπορούσα ούτε ως εφιάλτη να φανταστώ τον εαυτό μου ή δικό μου άνθρωπο στο αμπάρι του μοιραίου δουλεμπορικού που πήρε μαζί του στον βυθό εκατοντάδες αθώες ψυχές. Ποιος μπορεί άλλωστε να νιώσει απόλυτα τον πόνο μιας τέτοιας τραγωδίας;
ΓΥΝΑΙΚΕΣ και παιδιά, κλειδωμένα στα αμπάρια ενός σαπιοκάραβου να βρίσκονται τώρα νεκρά πεντέμισι χιλιόμετρα στα βάθη της θάλασσας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην ανατριχιάζει στην σκέψη αυτή. Κι όμως, αυτό το εμπόριο ψυχών συμβαίνει κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια και συμβαίνει δίπλα μας. Η Ευρώπη και η διεθνής κοινότητα, μόνο παρακολουθούν. Το Αιγαίο μοιάζει με νεκροταφείο ψυχών. Και οι ευρωπαίοι είναι μακριά από αυτό. Τα ψάρια είναι λιγότερα από τους νεκρούς…
ΣΤΗΝ σκιά αυτής της τεράστιας ναυτικής τραγωδίας, το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας… έπιασε ξανά στασίδι. Συμπολίτευση και αντιπολίτευση ποτέ δεν θα συμφωνήσουν ακόμα και αν βάλλονται τα πανανθρώπινα ιδεώδη και οι αξίες του λαού. Πάντα θα ευθύνεται και στις συμφορές και στις εθνικές επιτυχίες ο ένας από τους δυο. Ήξερε καλά τι έλεγε ο Σαρτζετάκης. Έθνος ανάδελφον! Κανένας σαν εμάς στον πλανήτη γη! Οι λαθρομετανάστες με τα δυο κινητά ο καθένας αλλά δίχως ταυτότητα, θα συνεχίσουν να διασχίζουν το Αιγαίο, όσοι ξέρουν κολύμπι θα εισρέουν στην Ευρώπη, θα μετονομάζονται σε πρόσφυγες και πάει λέγοντας, μέχρι να αδειάσει η Αφρική από τους δυστυχείς φτωχοδιάβολους…
ΑΛΛΗ μια ναυτική τραγωδία, αν και τεραστίων διαστάσεων, φαίνεται να ξεχνιέται. Την επισκίασε η δολοφονία της νεαρής από την Πολωνία που ήρθε να δουλέψει στην Ελλάδα και έχασε την ζωή της από αλλοδαπό. Στα καθημερινά δελτία ειδήσεων σπανίζουν πλέον οι παράνομες πράξεις με δράστες ομοεθνείς μας Έλληνες. Οι περισσότερες αφορούν αλλοδαπούς. Έχει αναμειχθεί επικίνδυνα ο πληθυσμός της χώρας τα τελευταία χρόνια και αυτό θα συνεχίσει να έχει δραματικές εξελίξεις. Η νέα γενιά και περισσότερο οι επόμενες δυστυχώς όλο και θα απομακρύνονται από την χώρα, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής και μεγαλύτερη ασφάλεια. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που δεν μπορούν να λύσουν ούτε καν να κατανοήσουν οι πολιτικοί…
* Ο Χρήστος Τσαντήλας είναι απόμαχος της δημοσιογραφίας, επί σειρά ετών, αρχισυντάκτης στην ”Ελευθερία” της Λάρισας.
