Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη*
Καλό και κακό, πάντα αντίπαλα στον μοναδικό πόλεμο, που Ειρήνη δεν γνωρίζει! Πάντα μπλεγμένα στις ζωές μας με έναν Γόρδιο δεσμό, που από την Μοίρα είναι αποφασισμένο κανένα σπαθί να μην τον λύσει. Γιατί;
Γιατί το κακό και το καλό γίνεται το ένα μονοπάτι για το άλλο, δρόμος για να περάσεις!
Για να γίνει πάνω τους το μέτρημα, δεν χαλάνε αυτοί οι δρόμοι του καλού και του κακού. Μετριέσαι, για όσο ζεις αν πατάς πάνω τους για άνθρωπος ή σέρνεσαι σαν φίδι.
«Το μεν καλόν ορώ και επιδοκιμάζω, πράττω δε το κακόν», έγραψε ο Οβίδιος στην Μήδεια. Βλέπω και επιδοκιμάζω το καλό, πράττω όμως το κακό, είχε πει η Μήδεια. Ξεκάθαρα, όλοι ξέρουμε, όλοι επιλέγουμε το άσπρο ή το μαύρο της ψυχής!
Αλφαβητάρι Της Αγάπης – το Καλό.
Η καλοσύνη είναι ένα άγγιγμα, που ποτέ δεν πονά. Πονά πολύ όμως, όταν το χάνεις.
Η καλοσύνη δεν σε αγγίζει μόνο, κυρίως σε γονατίζει διαφορετικά από τους άλλους. Η κακία σε γονατίζει ενώ δεν θες. Στην καλοσύνη θες να πέσεις στα γόνατα μπροστά στο μεγαλείο της!
Μεγαλείο δικό της φτιάχνει η καλοσύνη από μόνη της. Παλάτι χτίζει, που δεν έχει χρυσάφια αλλά τραπέζια με πολύ κόσμο να σε τιμά. Ξέρεις γιατί το ανάκτορο της δεν έχει χρυσό και μάρμαρα; Η καλοσύνη χαράζεται πάνω στις άλλες ζωές και όχι στα μάρμαρα.
Όταν ζωές, που χάραξες σε κουβαλάνε, πώς να ξεχαστείς;
Και εκεί μέσα στο δικό σου βασίλειο μαζεύονται οι οχτροί σου! Ο καλός πάντα κερδίζει τους περισσότερους εχθρούς!
Κατά απόδειξη, είσαι καλός, ζωντανός θα παιδεύεσαι! Θα αγανακτείς μέχρι να πεθάνεις.
Κατά απόδειξη, είσαι καλός, νεκρός δεν γίνεσαι! Οι ζωντανοί σε μνημονεύουν, σε αποζητάνε κάθε μέρα, σε κάθε προσευχή, σε κάθε δυσκολία, σε κάθε ευτυχία!
Είσαι καλός ; Πάντα ζωντανός μένεις, όχι χωμάτινος, προσωρινός!
Ακόμα και ο θάνατος σε σέβεται και δεν σε καταργεί!
Υπάρχει και άλλη μια στενάχωρη απόδειξη, οι καλοί είναι πολλοί, η φωνή τους όμως είναι αδύναμη. Το μόνο που χρειάζεται για το θρίαμβο του Κακού είναι οι καλοί άνθρωποι να μην κάνουν τίποτα.
«Τίποτα», ο πιο επικίνδυνος εργολάβος και η βαναυσότητα στήνει το σπίτι της πάνω στο χωράφι της καλοσύνης. Σπίτι μεγάλο, άχαρο έχει η Κακία συνέχεια σε καλεί να μπεις μέσα.
Αλφαβητάρι Της Ζωής – το Κακό.
Και μόλις μπεις στο σπίτι της κακίας, αρχίζεις να καταλαβαίνεις. Βλέπεις υπηρέτες σκυμμένους μέχρι το πάτωμα να σου ανοίγουν την πόρτα. Άλλοι να σε σερβίρουν γονατιστοί. Για αρχή, έφαγες και ήπιες πλούσια μαζί με την κακία. Μετά, παύει να σου χαμογελά. Αρχίζει να σου ζητάει μόνο σκληρά ανταλλάγματα για ό,τι σε κέρασε.
«Σκύψε» σε διατάζει και αντίρρηση δεν σηκώνει. Η κακία για να σε γονατίσει με το πόδι της θα σε πατήσει στο κεφάλι. Γιατί στο κεφάλι; Για να μην το ξανασηκώσεις. Η κακία τήρησε την συμφωνία σας περί εύκολης ζωής. Σειρά σου τώρα να είσαι συνεπής, προσκυνάς στα γόνατα μπροστά της!
Μην απορείς! Η κακία είναι για τους δούλους, η αρετή ταιριάζει στους ελεύθερους, είχε πει ο Σωκράτης.
Εάν πάλι από το σπίτι της θέλεις να ξαναβγείς, πάντα η πόρτα του μπροστά σου είναι προκλητικά ανοιχτή. Συμβαίνει συχνά να χάνει τους υπηρέτες της.
Ανοίγεις την πόρτα και θα συναντήσεις και άλλους όπως θα φεύγεις, Άγιους και αμαρτωλούς.
Από το κακό στο καλό είναι η συνήθης διαδρομή Αγίων ,που είχαν παρελθόν.
Από το κακό στο καλό μπορούν να πάνε και αμαρτωλοί, που έχουν μέλλον.
Από το κακό να βγαίνει το καλό νικητής. Αργεί το καλό αλλά πάντα ανταποδίδει στα ίσα. Οπλίζει και δεν περιμένει. Επιτίθεται ξανά και ξανά για όσο εσύ αντέχεις, γιατί εσύ είσαι οι σφαίρες του. Εσύ, που δεν περιμένεις κάποιον άλλο να κάνει το καλό. Εσύ γίνεσαι το καλό ξανά και ξανά.
Καλό και κακό και τα δύο κομμάτια της ίδιας ψυχής, της κάθε ψυχής. Μένει μόνο να διαλέξεις ποιο θα κομματιάσεις και ποιο για μια ζωή σαν καθρέφτη σου θα κουβαλάς. Καθρέφτη, που θα προβάλλει ο,τι ακριβώς είσαι.
Όταν στήνεσαι μπροστά σε έναν καθρέφτη τις αλήθειες του να ξέρεις, ότι θα ακούσεις.
Ο καθρέφτης, που όλοι κουβαλάμε έχει λόγο, τον πιο σκληρό! Μπροστά του γδύνεσαι πετώντας ρούχα και καμώματα. Ο καθρέφτης σου στιγμές- στιγμές θολώνει λίγο από τα λάθη σου πάνω στη ζωή. Τότε θολώνεις και εσύ.
Λόγος και λάθος! Ο κόσμος από αυτά τα δύο ναρκώνεται γλυκά, παράφορα, αρρωστημένα και επικίνδυνα. Αύριο η συνέχεια περί αυτών των δύο ισχυρών ναρκωτικών!
* η Ειρήνη Μουμούρη, σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική. Εργάζεται δε στον Άγιο Ανδρέα Πατρών.
