Κατηγορία: ”Ειρηνύες – Ερινύες”

Το πορνείο διαβάζεις και σκέφτεσαι κοινές γυναίκες, άνδρες, παιδιά. Ξέρεις πικρά, ότι όλα τα εμπορεύεται το ίδιο, αυτός ο καιρός. Εσένα σε μετράς; Παραδέχεσαι, ότι σε έχουν καταντήσει μαζί με όλους μας κοινόχρηστα ανθρωπάκια; Η Ζωή μας κλεισμένη μέσα σε ένα πορνείο έχει για θέα πια μόνο έναν βρώμικο ακάλυπτο, σκοτεινό. Ακάλυπτος – απροκάλυπτος, φτιαγμένος…

γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη* Τον τραγούδι αυτό γραμμένο προφητικά για κάθε εποχή λέει «Με το χέρι στην καρδιά αν δεν σ’ αγγίξει η πυρκαγιά ψάξε να βρεις ποιος φταίει». Η δική μας εποχή είναι μια πυρκαγιά στην κυριολεξία. Τώρα κάθε ώρα και λεπτό όλα καίγονται και εμείς συνεχίζουμε μια ζωή « κανονικά». Ποια ζωή; Κάθε…

γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη* Το κινητό σου χτυπάει σαν σειρήνα πολέμου. Το γνωστό νούμερο από εκείνη την στιγμή, σε κάνει φυγά από τον τρόμο και αγρίμι από τον πόνο. Πρέπει να μπεις το καταφύγιο σε καιρό ειρήνης! Το νούμερο προστασίας σε διατάσσει να τρέξεις, να κλειδωθείς, να εκκενώσεις, να χαθείς! Το νούμερο «Προστασίας» σαν καμτσίκι…

Κατακαλόκαιρο και για θάλασσες σου μιλάνε, δήθεν ότι είσαι ελεύθερος για να τις ταξιδεύεις γελαστός «δια αναψυχήν». Χαρούμενα ταξίδια με δανεικά λεφτά είναι κόλπα ψεύτικα, το ξέρεις καλά. Στην άδεια σου τσέπη τα ψίχουλα λίγα, τα αφεντικά πολλά! Ο κόσμος στένεψε, η διαδρομή είναι πια ένας μονόδρομος. Έχεις βγει μπροστά όχι στη θάλασσα, που τάζουν…

Γράφει η Ειρήνη Μουμούρη* Μια μηχανή χρήματος, μια μηχανή του κιμά είναι στην Ελλάδα αυτή την στιγμή ο τουρισμός! Αυτή νύχτα- μέρα κακοδουλεύει πάνω σε όλους πελάτες και εργαζόμενους. «Σπάστε τα γρανάζια αυτής της μηχανής, μπροστά στον πελάτη και αυτός θα πληρώσει πιο πολλά ». Επιχειρηματική σκέψη αρένας και σκλαβοπάζαρου, γίνεται πράξη πάνω σε κορμιά…

Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη «Χρυσή κλωστή και βελονιά , ποιός θα δικάσει τον φονιά;» λέει το πολυτραγουδισμένο τραγούδι του Κορφιάτη Μιχάλη. Για χρόνια με την ίδια απορία ξημερώνει η ζωή μας. Ως κοινωνία τα καθημερινά εγκλήματα, που ζούμε είναι πια μόνο μεγάλα, με τα μικρά τελειώσαμε! Ποιός δικάζει τον φονιά της καρότσας; Ποιος δικάζει τον…

Γράφει : η Ειρήνη Μουμούρη* Σέβομαι νεκρούς και ζωντανούς και δεν θα βρίσω γραπτώς –προφορικώς όμως δεν έχω σταματήσει τα μπινελίκια. Θέλω να τα πω γιατί για τον καρκίνο μέχρι τώρα υπήρχε θλίψη παντού. Μετά τις «πνευματικές» μέρες η ντροπή δεν υπάρχει πουθενά! Γραμμένο για αυτούς, που δεν μπορούν να μιλήσουν κι εμείς ανάβουμε το…

Γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη* Και πείνα και ψυχή ήταν η Ελλάδα, τώρα μας έμεινε μόνο η πείνα! Σκληρή πείνα, χωρίς όριο, που έχει τρυπώσει παντού και σε κοιλιές και σε ψυχές.Πεινάνε οι φτωχοί, που γίνονται φτωχότεροι, πεινάνε οι πλούσιοι για να γίνουν πλουσιότεροι. Πάνω σε αυτή την στιγμή, που στο μέτρημα βγαίνουν όλα λίγα σε…

Γράφει η Ειρήνη Μουμούρη* Πέρασαν μέρες, που έχω να μιλήσω γιατί περίμενα, γιατί έψαχνα, που κρύβονται  τα θεριά  και από πού μας ορμάνε. Τα θεριά της δικής μας εποχής δεν κρύβονται τη νύχτα μέσα σε δάση και λαγκάδια. Μέρα μεσημέρι κυκλοφορούν δίπλα μας και για φωλιές τους έχουν ψηλές καρέκλες. Μέρα μεσημέρι λυσσομανάνε πάνω μας,…

  27/6/2023 Γράφει: η Ειρήνη Μαμούρη* Άνοιξε την πόρτα Τασία. Σέρβιρε την κυρία! Υπηρέτησε σκυφτή αυτή την πουτάνα κοινωνία. Για γελαστή εργαζόμενη σε μετράει η πολιτεία, ενώ σου δίνει μισθό, που μαζί του γελάει και η αφραγκία. Τασία εσύ στέκεσαι για γυναίκα με δήθεν ανεξαρτησία, όπως σε μάθανε στα βιβλία. Τασία όλα σου τα χρόνια…