Grigoris Kalagias
25/9/2026
Όταν η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε ότι «αν δεν μπούμε στη Βουλή, θα φύγω από την Ελλάδα», κάποιοι στάθηκαν στην επιφάνεια. Στην πραγματικότητα, αυτή η φράση δεν ήταν παραίτηση· ήταν απόλυτη σιγουριά. Ήταν η βεβαιότητα ενός ανθρώπου που ξέρει τι έρχεται.
Ακόμα και το όνομα του κινήματος, «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», αν το αποκωδικοποιήσεις, το ίδιο πράγμα σου λέει. Το μήνυμα είναι σαφές: το μπαλάκι είναι πλέον στη δική μας πλευρά. Εμείς πρέπει να καταλάβουμε τι οφείλουμε να κάνουμε.
Η Μαρία Καρυστιανού μας άκουσε. Μπήκε στην πολιτική αρένα και πολλοί έσπευσαν να την υποτιμήσουν ή να παραστήσουν τους «προστατευτικούς».
Έκανε την κίνηση-ματ και κατέθεσε το κόμμα στον Άρειο Πάγο, πιάνοντας το πολιτικό σύστημα στον ύπνο.
Κατέθεσε τη ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ — που ελάχιστοι μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν.
Ανακοίνωσε ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ — που επίσης ελάχιστοι μελέτησαν.
«Οργώνει» καθημερινά την επικράτεια, ενημερώνει τους πολίτες και παλεύει παράλληλα με όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις της.
Και την ίδια ώρα, ορισμένα συστημικά «ανθρωπάκια» περιμένουν καρτερικά την πτώση της, ενώ το κατεστημένο βρίσκεται σε πανικό, προσπαθώντας να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα με παραγγελμένες δημοσκοπήσεις και πολιτικές αλχημείες.
Το επόμενο βήμα έρχεται σε 7 μήνες.
Όταν θα δηλωθούν ηλεκτρονικά οι 400 υποψήφιοι, αυτό που ορισμένοι τρόμαζαν ακόμη και να διανοηθούν, θα γίνει πράξη: Η σιωπηλή πλειοψηφία, οι μέχρι σήμερα «ανενεργοί» πολίτες, θα πάρουν το λόγο. Και είμαστε πάρα πολλοί.
Υ.Γ. Προς τα φίλια στρατόπεδα, μία μόνο εισήγηση: Μόνο αγάπη. Ο αγώνας είναι κοινός. αγάπη
———————————————-
και το δικό μου Υ.Γ. : Πολλοί δεν το λες , αρκετοί σκεφτόμαστε δημόσια. Δεν ξέρω αν αυτό στην πολιτική είναι προσόν
Πέτρος Ιωάννου
