Κατηγορία: Εκπαίδευση / Πολιτισμός

Γιώργος Σεφέρης “Άρνηση”..το λάθος στη μελοποίηση του ποιήματος, που έδωσε άλλο νόημα στις καρδιές ενός λαού 20/09/2018 Πόσο μεγάλη σημασία εχει άραγε μία άνω τελεία σε λίγα λόγια γραμμένα, ωστε να αλλάξει το νόημα στη διαδρομή, από την πηγή του ποιητή στη μουσική ιστορια! Όταν ο Γιώργος Σεφέρης έδωσε τα ποιήματα του στο Μίκη θεοδωράκη…

Η γυναικεία λαχτάρα για ηδονή: ένα προκάλυμμα της δίψας για τρυφερότητα και άφιξη στον πυρήνα της Αγάπης Γράφει η Ηλέκτρα Αλεξάκη *   Το βιβλίο τούτο έφτασε απρόσμενα στα χέρια μου, διαλεγμένο από την ίδια τη συγγραφέα του, που συνάντησα τυχαία σε μια διάλεξη για τον ρόλο των σπιτιών στην ψυχανάλυση. Καταθέτοντας  εκεί τη δική…

Είναι η ραστώνη του καλοκαιριού. Είναι οι χαλαρές και ξένοιαστες στιγμές. Γιατί η ζωή είναι όμορφη και υποσχόμενη, ως δώρο φύσης και απόδειξη Θεού.
Αλλά είναι και ο πόνος … του ανθρώπου και των πραμάτων. Είναι οι σκοτεινές, επώδυνες στιγμές που πλαγιάζουν σε λειμώνες ασφόδελων.
Ψιλά γράμματα. Ψιλή η αλήθεια. Ψηλή η αξιοπρέπεια. Και τώρα… τι;
ΓΙΑΤΙ;
«Αχ, μικρούλα μου, αθώα Αλήθεια, μάλλον είχες ανάγκη πρώτη εσύ να πιστέψεις στο στερητικό «α» της ρίζας σου. Κάθε τι που γίνεται, για κάποιο λόγο γίνεται και κάτι μας διδάσκει. Και κάθε τι που γίνεται μπορεί να είναι ωραίο. Αλλά «ωραίο» δεν σημαίνει απλώς και αφελώς όμορφο. Σημαίνει να συμβαίνει, να δημιουργείται και να εξελίσσεται… στην ώρα του. Ούτε πρόωρα ούτε παράωρα. Αρκεί να είναι ώριμα. Για να μπορείς να το γευτείς. Κι αυτές οι βιταμίνες όμως της ψυχής που τις παίρνεις κατά διαστήματα, έχουν κόστος υψηλό και δεν συνταγογραφούνται ανέξοδα. Και δεν έχουμε και όλοι άυλη συνταγογράφηση. Προσμένουμε προσλήψεις ιατρικού προσωπικού, με ειδικότητα στην άρση βαρών… και δη συναισθηματικών.
Και η Αλήθεια άγγιξε το χέρι της Αξιοπρέπειας και ένιωσε ύστερα από ώρα αρκετή να ανεβαίνει και πάλι η θερμοκρασία του όμορφου κορμιού της σε … φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα» {Γ.Γ.)
Άλλο ένα πνευματικό ταξίδι. Άλλη μια γέφυρα επικοινωνίας. Και η ευγνωμοσύνη πάντα ισχύουσα και ισχυρή.
Ψιλά γράμματα… Και με ψηλές τις αλήθειες της ζωής.

Γράφει: η Χρύσα Βελησσαρίου* Έχω γεμίσει τα χαρτιά ποιήματα, τι άλλο να πω; Τα μεγαλύτερα ψέματα τα λέμε στον εαυτό μας, Κι εγώ μου λέω παραμύθια της Χαλιμάς για το τι νιώθω και τι μπορώ να ελέγξω. Το σίγουρο είναι ότι αγαπώ, Κι ό,τι κρύβω από αγάπη. Κρύβομαι, Μια δυο, Και μετά πεθαίνω, Δεν υπάρχω….

15 Ιουλίου στις 9:36 μ.μ. Είναι βέβαιο … τα ταξίδια σπάνια καταλήγουν σε ναυάγια Και τα ναυάγια σπάνια καταλήγουν σε τιτανικούς λειμώνες. Κάπου εκεί, καταμεσής του πελάγους υπάρχει ακόμα το νησί του Ροβινσώνα Και ίσως κάπου εκεί, ο μοναδικός περιπλανώμενος να συναντήσει τον Κόμη Μοντεχρήστο που κατάφερε να διαψεύσει μαντείες, προφητείες, να αγνοήσει ολόκληρη κόρη…

Στον Pier Paolo Pasolini δεν άρεσαν οι εύκολοι δρόμοι. Και δεν ξέπεσε ποτέ σε αυτούς. Άφησε σε άλλους τον εύκολο αντιφασισμό και μας κατέλειπε την διόλου δημοφιλή θεώρησή του. Με σεβασμό στην μνήμη αυτού του χαρισματικού και αδικοθανατισμένου ανθρώπου, παραθέτουμε εκτενή αποσπάσματα από τα σχετικά με το θέμα κείμενά του ευχόμενοι να μην απομακρυνόμαστε πολύ…

Παρουσίαση: Σε γνωρίζω από την κόψη, Του σπαθιού την τρομερή, Σε γνωρίζω από την όψη, Που με βία μετράει τη γη. Ποια γη; Αυτή που ασκούνταν βρίζοντας ξένοι φαντάροι; Αυτή που λιάζονται ευρωπαίοι συνταξιούχοι ή αυτή που δώσαμε αντιπαροχή; Ο Σολωμός είναι ένας ξένος. Γι’ αυτό και ξενίζει το υπερφίαλο Εγώ μας η αυτοπροαίρετη υποταγή…

Γράφει: ο Ζ.Δ. Αϊναλής στο περιοδικό “ΒΑΚΧΙΚΟΝ”. «Το ότι τα πάντα οφείλουν να γίνουν τέχνη ανήκει στην φιλοσοφία της πράξης», γράφει ο Friedrich Schlegel, καθιστώντας έτσι την διαβόητη ρομαντική απόπειρα ποιητικοποίησης του κόσμου ουσιαστική πράξη πολιτικής ευθύνης. Υπό την έννοια αυτή η ποιητική δημιουργία, όπως άλλωστε και το σύνολο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, είναι εγγενώς συνδεδεμένη…

Άλλη μια θεραπαινίδα της τέχνης, της ποίησης, η Γεωργία Ευστρατίου από τη Λάρνακα τολμά και εκδίδει τη δική της ποιητική συλλογή με τίτλο: “ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ”. Αναφέρεται σε επίκαιρα κοινωνικά προβλήματα. Μιλά στα ποιήματά της, για τον πόλεμο, την προσφυγιά, τη θέση της γυναίκας στη πατριαρχική κοινωνία και για αυτά που θα άξιζε μια εξέγερση.