15 Ιουλίου στις 9:36 μ.μ.
Είναι βέβαιο … τα ταξίδια σπάνια καταλήγουν σε ναυάγια
Και τα ναυάγια σπάνια καταλήγουν σε τιτανικούς λειμώνες.
Κάπου εκεί, καταμεσής του πελάγους υπάρχει ακόμα το νησί του Ροβινσώνα
Και ίσως κάπου εκεί, ο μοναδικός περιπλανώμενος να συναντήσει τον Κόμη Μοντεχρήστο που κατάφερε να διαψεύσει μαντείες, προφητείες, να αγνοήσει ολόκληρη κόρη του Πριάμου και με υπερόπλα της ψυχής να κυνηγήσει το όνειρο μιας ζωής που του έπαιζε περίεργα παιγνίδια.
Και ποιος ξέρει, τούτη την ώρα που ο ήλιος γαληνεύει στα δώματα του ουρανού και ευφραίνεται με τη συναυλία των αηδονιών και οι δύο να συνομιλούν για την περιπέτειά τους και την ανατοκίζουσα αξία των κρυπτονομισμάτων της ψυχής τους.
Ανεβείτε στο άρμα του Φαέθοντα, αλλά αφήστε τα ηνία στον έμπειρο οδηγό του.
Αυτός ξέρει.
Εμείς νιώθουμε.
Αυτοί νομίζουν.
Χαρούμενο καλοκαίρι, γεμάτο νυχτερινά των γιασεμιών αρώματα!
ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΡΟΒΙΝΣΩΝΑ
Αρπάχτηκες από το σωσίβιο
Δεν μπορεί,
Είπες…
θα γλιτώσω
Έχω ακόμα ζωή να σκάψω,
να φυτέψω,
να περιθάλψω
να κανακέψω.
Ένα δελφίνι πρόβαλε μέσα από τα κύματα
στην πλάτη του χαραγμένο το Ε
στην κοιλιά του ανθοφόρο ένα Υ
Αλλά εκείνο το ανάγλυφο Π της ουράς ήταν
που συνομιλούσε με το απέραντο γαλάζιο
Στο νησί του Ροβινσώνα
Είπες…
κι έδειξες την πράσινη αντανάκλαση
και σαν να είδες, δύο φιγούρες θαρρώ,
τον Ροβινσώνα να δειπνεί με τον Κόμη
Θυμήθηκες…
Τα ναυάγια δεν καταλήγουν πάντοτε σε τιτανικούς λειμώνες
Και τα κάστρα του Ιφ δεν είναι πάντα απροσπέλαστα
Από φήμες εφήμερες πολλά μην περιμένεις
Τα κρυπτονομίσματα της ψυχής θα έχουνε
σε πείσμα των φωνών
απαραχάρακτη και σταθερή συναλλαγματική αξία.
Άκουσες…
αυτό το τραγούδι των ερωτευμένων γλάρων
πώς καταγράφεται στη μαλακή της καρδιάς στη μνήμη
και πως συνομιλεί με χορούς αρχαίας τραγωδίας
σαν πίσω τραβηχτεί η κόκκινη αυλαία`(Γ.Γ. 7/07/23)
Η Γεωργία Γιώτα είναι φιλόλογος αλλά και θεραπαινίδα της ποίησης
