…και το δικό μου υστερόγραφο:
…στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα. Αυτή η σκέψη μου έρχεται όταν βλέπω τον πρώην πρωθυπουργό με “σκίζει τα ιμάτιά του”. Τι έκαναν οι προκάτοχοι πρωθυπουργοί, υπουργοί προς την σωστή κατεύθυνση ούτως ώστε να βάλουν δύσκολα στην Τουρκία; Τι έκανε εκείνος στη δικιά του θητεία; Τι έκαναν οι επόμενοι; τίποτα…
Κάνανε ΑΟΖ με τι Ιταλία και την Αίγυπτο (μερική), αμφότεροι μας κλέψανε στην μοιρασιά. Άιντε η Τουρκία είναι δύσκολη. Με Λιβύη Αλβανία Κύπρο παρακαλώ γιατί δεν έχουμε ΑΟΖ;
Πολύ πιθανό υπέρτερες δυνάμεις να τους τραβάνε το αυτί και ως εκ τούτου καρκινοβατεί χρόνια αυτή η ιστορία. Ντρέπονται να μας το πούνε;
Συμπέρασμα…
Με τον Σαμαρά συνυπήρξαμε κάποιους μήνες το ’93 στην Πολιτική άνοιξη. Πολύ φοβάμαι πώς κι αυτός και οι πριν και οι μετά, δεν είχαν, δεν έχουν τα κάκαλα να πράξουν τα δέοντα. Κραυγαλέο παράδειγμα ατομικής και ομαδικής αποτυχίας, ανικανότητας, η Κύπρος.
Αυτά τα ολίγα προς το παρόν.
adios amigos
Πέτρος Ιωάννου
