Δημήτρης Νατσιός
30/1/2026
- Εορτή των γραμμάτων και της ελληνικής παιδείας σήμερα. Μια παιδεία που κατάντησε παιδομάζωμα, εκπαίδευση της αμάθειας που ούτε δάσκαλοι ούτε μαθητές την εκτιμούν.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που μου είπε σοφός, πολιός πια, πνευματικός Γέροντας, που πριν γίνει ιερέας, υπήρξε δάσκαλος, μάθημα που το σκέφτομαι ολοζωής. «Ο Θεός, παιδί μου, μπορεί να σε έκανε δάσκαλο, για ένα μόνο παιδί.
Το παιδί αυτό θα το συναντήσεις κάποια στιγμή, μες στην αίθουσά σου. Ίσως είναι από τα ζωηρά, τα παιδιά που πολλές φορές αντιπαθούμε για την συμπεριφορά τους. Πρόσεξε! Αυτό το παιδί θα σε κρίνει. Ή θα το “σώσεις” ή θα το σπρώξεις στην απώλεια”.
Και μου επανέλαβε τα χρυσά λόγια του αγίου Χρυσοστόμου: « Ἔκτεινον τὴν τῆς ἀγάπης σαγήνην, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον», άπλωσε τα δίχτυα της αγάπης, για όλους τους μαθητές σου. Ιδίως για όσους έχουν πρόβλημα. Με την αγάπη σου θα θεραπευτεί, αλλιώς θα χαθεί.
Το λειτούργημα του δασκάλου είναι το πιο σοβαρό και κρίσιμο .
«Τῆς τέχνης ταύτης οὐκ ἔστιν ἄλλη μείζων. Τί γὰρ ἴσον τοῦ ῥυθμίσαι ψυχὴν καὶ διαπλάσαι νέου διάνοιαν;».
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τέχνη από αυτήν του δασκάλου.
Τι μπορεί να συγκριθεί με την ρύθμιση της ψυχής και την διάπλαση της διάνοιας του νέου; Θα πουν οι άγιοι Τρεις Ιεράρχες.
Χρόνια Πολλά στους μαθητές και στους δασκάλους της πατρίδας μας. Καλή πρόοδο στα παιδιά και καλές υπομονές στους δασκάλους και καθηγητές μας.
…και Το δικό μας υστερόγραφο:
Πράγματι αυτό το φαινόμενο που περιγράφεται παρά πάνω ότι καλούμαστε για τον ένα μαθητή το συναντήσαμε ως εκπαιδευτικοί. Συνάδελφοι λέγαν , πρόσεξε αυτόν… Συνήθως αυτοί (με) πλησίαζαν καταδεκτικά και η ”απειλή” ήταν από άλλες σουπιές. Είχαμε όμως και ατίθασους, σκληροπυρηνικούς, βάρβαρους… Εκεί ήθελε παρά πάνω τέχνη και υπομονή και δεν την είχαμε…
Πέτρος Ιωάννου, διαχειριστής της enotikos.gr
