παράδειγμα χαρακτηριστικό, οι δίκες των δοσιλόγων
21/2/2025⁸
ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ
Η πλέον σημαντική (κατά την γνώμη μου) αιτία,των ”νεωτέρων” δεινών μαs. Η μη απονομή δικαιοσύνης… διαχρονικά.
Ή πιο ορθά, μη δικαιοσύνη στο πλευρό της “εξουσίας”.Τέτοια μέρα του 1945 εκκινούσε η λεγόμενη και ”δίκη των δοσιλόγων” . Στο εδώλιο όμωs, κάθησαν ελάχιστοι απο τους υπεύθυνους- άμεσα η έμμεσα – σε συνεργασία με τους ναζί – για τα μεγαλύτερα εγκλήματα της νεότερης Ελληνικής ιστορία που έγιναν την περίοδο της κατοχής όπωs μαζικές εκτελέσεις, δολοφονίες, ολοκαυτώματα, αρπαγή περιουσιών, ληστεία τροφίμων, οικονομικά σκάνδαλα, συνεργασία με την Βέρμαχτ και την Γκεστάπο…
Παραπέμφθηκαν 33, από τους οποίους μόλιs 10 ήταν παρόντες. Άλλοι είχαν εκτελεσθεί (Νικόλαος Καλύβας από την ΟΠΛΑ, Γεώργιος Μπάκος και Γεώργιος Πειρουνάκης από τον ΕΛΑΣ ). Άλλοι φυγοδικούσαν στην Γερμανία (Κ. Λογοθετόπουλος, Σ. Γκοτζαμάνης, Έ. Τσιρονίκος, Α. Ταβουλάρης). Άλλουs τουs εκρυβαν οι σύμμαχοι (στρατηγόs Δ. Διαλέτηs) ενώ 13 δεν είχαν συλληφθεί. Η αίθουσα γεμάτη απο ”εθνικόφρονεs” και σε κλίμα απειλών για τουs μόλιs 25 μάρτυρεs κατηγορίαs σε αντιδιαστολή με τουs εκατοντάδες συνεργάτες των δοσιλόγων που εμφανίστηκαν ως μάρτυρες υπεράσπισης.Και απο αυτούς τουs 25 κάποιοι -υπο πίεση και υποσχέσειs άλλαξαν στρατόπεδο- και μετατράπηκαν σε υπερασπιστές των δοσιλόγων.
Ανεξαιρέτωs, όλοι οι μάρτυρεs ανήκαν στις πολιτικές και δημοσιογραφικές ελίτ η , ήταν υψηλόβαθμοι κρατικοί λειτουργοί.
Οι αρχιδοσίλογοι διέθεταν 100 δικηγόρους-δείτε στη 3η φωτογραφία- μεγάλα “ονόματα” (Βαρβιτσιώτης, Μπαμπάκος, κ.α) και τεχνηέντωs η δίκη απέκτησε ”ταξικό” χαρακτήρα καθώs στο πρόσωπο των κατηγορουμένων ,καλλιεργήθηκε σκόπιμα η εντύπωση πωs δικάζεται η αφρόκρεμα της “καλής κοινωνίας” που παρεπιδημούσε στα αλλοτινά Κατσικάδικα ,νυν Κολωνάκι. Οι αστυνομικοί -που υποτίθεται ότι φρουρούσαν τον Ράλλη -τον αποκαλούσαν “κύριο Πρόεδρο”.
Απο την αρχή τηs διαδικασίαs, οι δικηγόροι των δοσιλόγων άσκησαν χυδαία επίθεση στουs μάρτυρεs με επιχειρήματα τύπου “οι πολιτικοί τιμήσαντες” την Ελλάδα, σύρονται μπροστά σε δικαστήριο αυθαίρετο” (Μειμαράκης,πρόγονοs αυτού που πάει το μυαλό σαs ). Το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση, όμως υποσχέθηκε ότι επειδή η Συντακτική Πράξη με την οποία γίνεται η δίκη είναι κάτω απο την αίρεση της Εθνοσυνέλευσης που θα συγκληθεί,δεν θα επιβάλλει ποινή θανάτου, η αν την επιβάλλει θα εξασφαλίσει την μη εκτέλεση της! Οι δοσίλογοι ξέσπασαν σε πανηγυρισμούs.
Ο Ι.Ράλλης περιχαρήs δήλωνε πωs “Εξησφαλίσθη ότι θα ζήσω αιωνίως. Έχω κάμει σύμβασιν με τον διάβολον”. Μόλις ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία, μάρτυρες κατηγορίας”ξέχασαν”κάθε κίνητρο η διαδικασία που οδήγησαν στα εγκλήματα και έσβησαν κάθε πολιτική η άλλη ταυτότητα των θυμάτων.
Οι δεκάδες χιλιάδες δολοφονημένοι Έλληνες Εβραίοι της Θεσσαλονίκης εξαφανίστηκαν απο την δίκη. Επιπλέον, πολλοί μάρτυρες “κατηγορίας” είχαν διατελέσει υφισταμένοι των δoσιλόγων (στην ουσία συνεργάτες τους) και κατέφυγαν σε επιχειρήματα που τόνιζαν την ηθική ακεραιότητα των ”προισταμένων” των και συνεργατών των ναζί .
Όταν ο Πρόεδρος του δικαστηρίου ανέφερε στον Θ.Σοφούλη ότι “τα τάγματα (ασφαλείας) ετέθησαν όμως υπο την υπηρεσία των Γερμανών” αυτός απάντησε “δεν το γνωρίζω”(!) και ότι ο Ράλλης “δεν είχε..δόλια πρόθεσιν”. Ο Γ.Παπανδρέου κατέθεσε ότι τα τάγματα συγκροτήθηκαν το τρίτο έτος της κατοχής “οπότε ψυχολογικώς κατέστησεν ευχερές η προηγηθείσα τρομοκρατία του κομμουνιστικού κόμματος”. Ο Θ.Τσάτσος δήλωνε “δεν φρονώ ότι τα τάγματα ασφαλείας έγιναν δια να ωφελήσουν τους Γερμανούς”. Ο Π.Κανελλόπουλος ισχυρίστηκε ότι ο Ράλλης “δεν είναι κουίσλιγκ” γιατί δεν γνωρίζει να υπήρξε.. προσυννενόηση με τους ναζί για να αναλάβει την κυβέρνηση. Στις απολογίες τουs οι δοσίλογοι εστίαζαν στα πατριωτικά τουs αισθήματα. Ο Ράλλης, σε μια αίθουσα γεμάτη με ταγματασφαλίτες και άλλους υποστηρικτές του, έβγαλε λόγο με “εθνικό” κάλεσμα για “αντικομμουνιστικό” αγώνα και είπε στους δικαστές ότι του χρωστούσαν την ζωή τους.
Η δίκη – παρωδία έκλεισε με την ανακοίνωση ανάλογηs απόφασης. Απο τους παρόντες, σε θάνατο καταδικάστηκε μόνο ο Τσολάκογλου. Η ποινή δεν εκτελέστηκε, όπως είχε υποσχεθεί το δικαστήριο. Οι άλλοι δύο δοσίλογοι “Πρωθυπουργοί” καταδικάστηκαν σε ισόβια,όμως ούτε και εκεί εκτελέστηκαν οι ποινές. Όσοι είχαν διαφύγει στο Τρίτο Ράιχ- αργότερα -πήραν χάρη ή αμνηστεύτηκαν μετά απο λίγο (ο Λογοθετόπουλος, δοσίλογος “Πρωθυπουργός”, ο Τσιρονίκος, ο Γκοτζαμάνης). Ορισμένοι απέκτησαν ξανά και αξιώματα πχ. ο Λούβαρης – ο πατέραs του γραμματέα του Παπανδρεου και του Κόκκαλη με τα ”πάμπερs” στον Κοσκωτά- αμνηστεύθηκε το 1951 και πήρε ακαδημαική έδρα το 1959. Η γυναίκα του Ράλλη μετά τον θάνατο του έπαιρνε “σύνταξη Πρωθυπουργού”. Η απόφαση έσβησε και τις τελευταίες αναστολές για τους ταγματασφαλίτες, που όρμηξαν πλέον δικαιωμένοι και με δικαστική ”πιστοποίηση” στον λαό.
Ακολούθησαν παρόμοιες δικαστικές αποφάσεις. Οι δολοφονημένοι όμωs απο τους ναζί και τους συνεργάτες τους, τα καμμένα χωριά,τα κατοχικά δάνεια ,τα ολοκαυτώματα,οι εκποιήσειs περιουσιών,οι έλληνεs σε στρατόπεδα κράτησηs,η καταστροφή εθνικών υποδομών… δεν βρήκαν ποτέ δικαιοσύνη. Το Ελληνικό κράτος σταμάτησε και τις διώξεις των συνεργατών των ναζί το 1959, με νόμο του Καραμανλή(συμφωνία Καραμανλή και Αντενάουερ και Αβέρωφ για δάνειο 200.000 μάρκων και παύση διώξεων για κατοχικά εγκλήματα με αφορμή την υπόθεση Μαξ Μάρτεν).Και κάπωs έτσι ο πατέρας του μετέπειτα πρωθυπουργού επί ΝΔ Γεωργίου Ράλλη,ο Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος,ο στρατηγός και πρώην δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος,(παππούς του “όλοι μαζί τα φάγαμε”),ο γιατρός Νικόλαος Χριστοφοράκος- επονομαζόμενοs και «Έλλην Μένγκελε» ωs Γερμανός γιατρός του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς-πατέραs του Μιχάλη Χριστοφοράκου -που αποφοίτησε απο την Γερμανική σχολή των Αθηνών- που διέφυγε στη Γερμανία επι υπουργίαs Ντόραs μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου της Siemens – ο Νίκος Μπουραντάς αρχηγός του αιματοβαμμένου Μηχανοκίνητου της αστυνομίας και του μπλόκου τηs Κοκκινιάs, o Ιωάννης Βουλπιώτης, ιδρυτής της ελληνικής ραδιοφωνίας και γαμπρός του γερμανού επιχειρηματία Φον Siemens και εμπνευστήs των ταγμάτων ασφαλείαs αλλά και υπεύθυνοs για την διείσδυση των γερμανικών εταιριών (Ζίμενs, τελεφούνκεν, Κρούπ…) στην ελληνική αγορά, καθώs και πολλοί ακόμα επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι και αξιωματικοί που στελέχωναν ναζιστικές οργανώσεις συνέχισαν άμωμοι να υπηρετούν το ”εθνικό καλό”. Πρόs μέτρο σύγκρισηs και όνειδουs, μεταξύ 1945 και 1949 εκτελέστηκαν με απόφαση πολιτικών ή στρατιωτικών δικαστηρίων μόλις 25 δοσίλογοι συνεργάτες των Γερμανών. Την ίδια εποχή στήθηκαν στα αποσπάσματα πάνω από 3.000 καταδικασθέντες ως μέλη ή συνοδοιπόροι του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Aντιστοίχωs στη Γαλλία εκτελέστηκαν 4.167 άτομα ως συνεργάτες των ναζι,στο Βέλγιο 2.895, ενω στην Ιταλία οι παρτιζάνοι κρέμασαν δημόσια 15.000 μελανοχίτωνες…
Η δίκη των δοσιλόγων μόλιs είχε τελειώσει…Το σχέδιο Μάρσαλ,ο Ανδρεάδηs, ο Λαμπράκης, ο Μποδοσάκης, ο Χριστόφορακος, οι Αγγελόπουλοι, οι Πικραμένοι…),τα καλόπαιδα της Κατοχής (Πούλοι και Παπαδόγκωνες και Μπουραντάδες και Βρεττάκοι… ) “στα πράγματα”, Γρίβες και Νόβες, αποστάτες και πρόθυμοι, Παττακοί και Μάλλιοι, Βαν Φλιτ και Σκόμπυδες (και ο Σιάντος μέσα), Μακρόνησος και Αι Στράτηδες, η Κορέα, ο Μπελογιάννηs, ο Καραμανλήs ,”τα δένδρα που ψήφισαν” , η Κύπρος “που κείται μακράν” ,οι φυλακέs Αβέρωφ,ο Φον Γιοσμάs και ο Γκοτζαμάνηs, ο Πέτρουλαs, ο Μανδηλαράs, ο Λαμπράκηs, ο Μουστακλήs, η Φρειδερίκη, η Χούντα, η Κύπροs, Μητσοτάκηδες, Εθνάρχες,πακέτα Ντελόρ, ο Σημίτης και το ευρώ του, τα ορφανά του Ανδρέα, Χρηματιστήρια, Ολυμπιακοί Αγώνες και το άγριο φαγοπότι (Μυτιληναίοι, Λάτσηδες, Βαρδινογιάννηδες, Μαρινάκηδες, “Κρόκοι”, τα εξοπλιστικά πάκετα, ιατρικές προμήθειες, Βατοπέδια και NOVARTIS, Χριστοφοράκοι (νεώτεροι) , μνημόνια-ρες, μόλιs είχαν ”αρχίσει”.
-“Το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση, όμως υποσχέθηκε ότι επειδή η Συντακτική Πράξη με την οποία γίνεται η δίκη είναι κάτω απο την αίρεση της Εθνοσυνέλευσης που θα συγκληθεί,δεν θα επιβάλλει ποινή θανάτου, η αν την επιβάλλει θα εξασφαλίσει την μη εκτέλεση της! “
Διαβάζω και την είδηση πως στη 3/3 θα γίνει συζήτηση στη Βουλή για την σύσταση προανακριτικής για το έγκλημα των Τεμπών. Η “ψυχή “τελικά μένει πάντα ίδια…Η φόρμα εκδήλωσης αλλάζει…
