5/9/26
γράφει: ο Πέτρος Ιωάννου
Βρέθηκα το 2005 αν θυμάμαι καλά με την κόρη στην Τανάγρα μας είχε προτείνει την επίδειξη ένα νεαρό κοπέλι της πολεμικής αεροπορίας.
Αναλογίζομαι εκ των υστέρων τη χρησιμότητα αυτών των συμμετοχών των συμμετεχόντων ξένων και ντόπιων. Σε κάθε περίπτωση οι ελιγμοί κουβαλάνε κίνδυνο. Προς τί το ρίσκο; Ειδικά με ένα σκάφος 65 χρονών.
Στα θετικά το οτι αυτοί οι δύο πιλότοι του Phantom δεν εγκατέλειψαν το αεροσκάφος. Όλα δείχνουν ότι, ενώ πετούσαν σε εξαιρετικά χαμηλό ύψος και είχαν μπροστά τους χιλιάδες ανθρώπους, πάλεψαν μέχρι την τελευταία στιγμή να ανακτήσουν τον έλεγχο και να σηκώσουν το αεροσκάφος.
Πιστεύω πως είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τα εκτινασσόμενα καθίσματα, όμως επέλεξαν να παλέψουν μέχρι το τέλος για να μην πέσει το αεροπλάνο πάνω στον κόσμο.
Θα παραθέσω και μια “ακραία” άποψη της Κατερίνας Ακριβοπούλου για το καθεστώς της διοργάνωσης:
“Δεν έπεσαν για την πατρίδα. Έπεσαν για την παρτίδα. Η επίδειξη στην Τανάγρα δεν διοργανώθηκε από την Πολεμική Αεροπορία αλλά από ιδιωτική εταιρία που ειδικεύεται σε αεραθλητικές εκδηλώσεις, με πανάκριβα εισιτήρια. Πού βρίσκει τα πολεμικά αεροσκάφη? Τα νοικιάζει από τις ένοπλες δυνάμεις, πληροφορούμαι από γνωρίζοντες. Το συγκεκριμένο ήταν 65 χρόνων. Τα παιδιά που τους λέμε ήρωες, ο επισμηναγός Ιωάννης Μπλέσιας, 40 ετών και ο σμηναγός Δημήτρης Πέτρου, 37 ετών, είναι θύματα μιας αγοραίας, στυγνής νεοφιλελεύθερης αγριότητας. Ίσως και ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι κατά κάποιο τρόπο! Τίποτα λιγότερο!”
Τι να πω υπομονή στους οικείους και να έχουν οι αγαπητοί ιπτάμενοι ένα καλό ταξίδι στο φως. Παληκάρια Καληνύχτα…
Όχι άλλες άσκοπες θυσίες
