Όσο περνούσε η Παναγία σιωπηλή κάτω απ’ τα δέντρα, κανείς δεν την άκουσε. Τα σκυλιά δε γαύγισαν στις αυλόπορτες.
Μονάχα τα τριζόνια τη χαιρέτησαν κι ένα μεγάλο αστέρι χτύπησε σε μια χορδή κάποιο άγνωστο τραγούδι, που τ’ άκουσαν μόνο τα παιδιά στον ύπνο τους και γύρισαν απ’ τ’ άλλο τους πλευρό χαμογελώντας.
Γιάννης Ρίτσος
…………………………………………………………………
Απόσπασμα από το βιβλίο: Όνειρο Καλοκαιρινού Μεσημεριού (1938)
