Σημειώνουν:
- Ιωάννης Φρονιμάκης
- Γιάννα Γιαννουλοπούλου
Ήμουν στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα από την αρχή, πολύ πριν μαζευτεί κόσμος, μέχρι το τέλος.
Διαπίστωσα 3 πράγματα:
1ον. Ο κόσμος φέτος ήταν ούτε το 30% του κόσμου πέρυσι.
2ον. Το συλλαλητήριο είχε ελεγχθεί 100% από το ΚΚΕ (περιφρούρηση, οργάνωση, όλοι οι ομιλητές εκτός των γονέων, ανάλογα συνθήματα κτλ)
3ον. Παρότι η Μαρία Καρυστινού ( η οποία είχε καλέσει τον κόσμο να συμμετέχει “χωρίς κόμματα και χρώματα…”, γιατί αυτό έχει την σημασία του) πήγε στην συγκέντρωση, πήγε στον χώρο που στέκονταν οι γονείς και οι διάφοροι ομιλητές και ως εκ τούτου ως γονέας θύματος θα έπρεπε να μιλήσει αυτό δεν της επετράπει από τους οργανωτές (ΚΚΕ).
Αυτό, εκτός του ότι είναι γελοίο, αποτελεί ντροπή.
Ντροπή γιατί η γυναίκα αυτή πρωτοστάτησε στην ανάδειξη του εγκλήματος και ως εκ τούτου προσέφερε τα μέγιστα στους σκοπούς του συλλόγου.
Ακούω τόσες ημέρες μια χυδαία προπαγάνδα ότι οι υπόλοιποι γονείς δεν μιλάνε μαζί της κτλ κτλ. Εγώ όμως είδα ΟΛΟΥΣ τους γονείς και πήγαν την αγκάλιασαν της μιλούσαν με συγκίνηση και εγκαρδιοτητα. Όλοι εκτός του Ασλανίδη και των διοργανωτών (ΚΚΕ επαναλαμβάνω).
Είδα γονείς να παρεμβαίνουν ώστε να την φωνάξουν να μιλήσει αλλά αυτό κατέστη μάταιο. Ήμουν εκεί 1-2 μέτρα απόσταση και έβλεπα και άκουγα τι λέγανε ( ελπίζω να βγουν και να πουν κάποια στιγμή τι συνέβη οι ίδιοι).
Εκτός από την Μαρία Καρυστιανου και ακόμα 2 γονείς δεν μίλησαν και αυτό είναι εξίσου εμετικο.
Επ πάση περιπτώσει, αυτό το καρκίνωμα το κομματικό, από όταν έφυγε η Καρυστιανου από πρόεδρος καπελωσε τον σύλλογο των Τεμπών και τα συλλαλητήρια.
Φανταστείτε ότι στα Χανιά δεν επέτρεψαν να μιλήσει εκπρόσωπος της κίνησης ΟΧΥΓΟΝΟ που ήταν ο κύριος οργανωτής όλων των προηγούμενων εκδηλώσεων για τα Τέμπη στα Χανιά ΠΑΡΌΛΟ που η κίνηση είχε συννενοηθει με τον Σύλλογο των Τεμπών. Αντιθέτως μίλησαν όλοι οι εκπρόσωποι των σωματείων που ελέγχονται απο το ΚΚΕ.
Αυτό είναι η απόλυτη δικαίωση ηθικά και πολιτικά της Μαρίας Καρυστιανου η οποία κατόπιν σε συνέντευξη στο ΚΟΝΤΡΑ μίλησε ανθρώπινα και ήπια παραδίδοντας μαθήματα πολιτικού ήθους.
Ήθους το οποίο οι επικριτές της απέδειξαν οτι δεν έχουν.
Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν το κείμενο έχουν σχέση απόλυτη με αυτό που περιγράφω. Η μία είναι από τον τοίχο του ΚΥΡΊΟΥ Ρουτσι ο οποίος έκανε και μια ανάρτηση με νόημα.
Υποκλίνομαι και στο ήθος και το μεγαλείο αυτού του ανθρώπου
2η ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ
Η γραμμή “τα κέρδη τους / οι ζωές μας” (απολύτως σωστή στη γενικολογία της και απολύτως άσφαιρη στα συγκεκριμένα ζητούμενα) που υπέβαλαν και επέβαλαν τα εργατικά κέντρα στη σημερινή συγκέντρωση για τα Τέμπη δεν ανησυχεί κανέναν από τους πολιτικούς υπεύθυνους για το έγκλημα των Τεμπών. Από όσο θυμάμαι -και θυμάμαι καλά- το πρώτο χρόνο μετά τον Φλεβάρη του 2023, κανένα εργατικό κέντρο και κανένα επιστημονικό σωματείο αριστερής κατεύθυνσης δεν αναρωτήθηκε γιατί σε τέσσερις μέρες τσιμεντώθηκε ο χώρος του δυστυχήματος, γιατί απαγορεύτηκαν οι νεκροψίες, γιατί καταστράφηκε το βιολογικό υλικό ή εάν τέλος πάντων υπήρχε πυρόσφαιρα και από τι προκλήθηκε. Κανένας ερευνητής δημοσιογράφος με όραμα την αταξική κοινωνία δεν ερεύνησε τίποτα.
Το έγκλημα στα Τέμπη έγινε κεντρικό πολιτικό ζήτημα με τον κόπο και την έρευνα ορισμένων λίγων συγγενών και των συνεργατών τους. Η Καρυστιανού αποτέλεσε δε, κεντρικό πρόσωπο σε αυτήν την ανάδειξη. Ο έμμεσος αποκλεισμός της από τη σημερινή εκδήλωση (διότι δεν υπάρχει και το θάρρος της ευθείας αντιπαράθεσης με αυτήν) θυμίζει τα παλιά κόλπα των φοιτητικών συνελεύσεων: “συνάδελφε, είσαι παρακάτω στον κατάλογο ομιλητών”. Και είναι δείγμα της ελάχιστης αυτοπεποίθησης όσων θέλουν να την αποκλείσουν. Το βέβαιο είναι ότι ο πολύς κόσμος που ξανασυγκεντρώθηκε σήμερα στο Σύνταγμα και σε όλη τη χώρα καταλαβαίνει πολύ περισσότερα από τους επίδοξους καθοδηγητές τους. Καταλαβαίνει, δηλαδή, ότι το έγκλημα στα Τέμπη δείχνει κάτι πολύ περισσότερο από το πώς δουλεύει ο καπιταλισμός. Και γιαυτό είναι πάνδημη η συμμετοχή στα συλλαλητήρια τρία χρόνια μετά.
Και αυτοί οι άνθρωποι -αργά, βασανιστικά- θα βρουν τη φωνή τους. Έξω από μεσσίες, μακριά από γενικολογίες με υψωμένο δάχτυλο και μάλιστα εκ του ασφαλούς. Το ρήγμα των Τεμπών δεν θα κλείσει εύκολα, όσο και να προσπαθούν οι συνήθεις πυροσβέστες.
Υ.Γ. Το ζήτημα Τέμπη δεν είναι ούτε φοιτητική συνέλευση, ούτε συσχετισμοί σε Δ.Σ. και Εργατικά Κέντρα. (Γιάννα Γιαννουλοπούλου)
