“Ξεκοιλιάστε κάθε κοιλιά Παλαιστινέζας, είναι μία ατομική βόμβα στα θεμέλια του Ισραήλ”
Η μάνα. Η Παλαιστίνια μάνα. Η παιδίατρος.
- Η 38χρονη δρ. Αλάα αλ-Νατζάρ. Σε στάση προσοχής και προσευχής, μπροστά στο μόνο παιδί που της απέμεινε. Βαριά τραυματισμένο κι αυτό. Μπροστά στο ένα από τα δέκα παιδιά που γέννησε.
Δίπλα, σε ένα άλλο κρεβάτι Εντατικής, ο πατέρας των παιδιών της, ο σύντροφος της ζωής της, ο αγαπημένος της, ο γιατρός Χαμντί αλ-Νατζάρ, δίνει την δική του μάχη για την ζωή, χωρίς να ξέρει πως μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχασε τα εννιά από τα δέκα παιδιά του…
Η μάνα. Η Αλάα αλ-Νατζάρ. Αυτή η μαυροντυμένη ισχνή φιγούρα. Μπροστά στο 11χρονο γιο της, τον Ανταμ. Ένα όρθιο λείψανο κι αυτή. Να εύχεται, να ελπίζει, να προσεύχεται, να μην αδειάσει για δέκατη φορά η αγκαλιά της. Η Αλάα αλ-Νατζάρ. Η μάνα, η γυναίκα, η Παλαιστίνια γιατρός. Το σύμβολο της μάνας πια. Που της έφεραν εννιά σορούς, σε μουσαμάδες στο νοσοκομείο. Και μέσα στους μουσαμάδες ήταν εννιά κομματιασμένα και καρβουνιασμένα κορμάκια. Μέσα στους μουσαμάδες ήταν τα παιδιά της που τα είχε γλυκοφιλήσει πριν φύγει για την δουλειά, σαν να ήταν η τελευταία φορά. Ορφανεύουν οι μάνες;
Δεν υπάρχει λέξη ικανή που να μπορεί αποδώσει την ορφάνια μιας μάνας. Δεν υπάρχει λεξιπλάστης που να βρήκε μια λέξη που να αποδίδει αυτή την ορφάνια: Την ορφάνια μιας μάνας όταν θάβει τα παιδιά της. Κι αυτή η μάνα ορφάνεψε εννιά φορές. Άδειασε η αγκαλιά της εννιά φορές. Σπαράζει η καρδιά της εννιά φορές. Αλλά δεν θα έχει εννιά τάφους, έναν για το καθένα. Γιατί δεν υπάρχει η πολυτέλεια “του ενός τάφου για τον καθένα” στην Γάζα. Δεν υπάρχει χώρος ούτε για τους ζωντανούς, ούτε για τους πεθαμένους. Αν μια μάνα χάσει ένα παιδί, ξέρει τι σημαίνει σπαραγμός, ξεριζωμός καρδιάς, πόνος μέχρι θανάτου. Αν έχει χάσει εννιά παιδιά…; Υπάρχει τι;
Κρατήστε αυτή την εικόνα.
Για να κρατήσετε αφυπνισμένη την συνείδησή σας. Για να μην ξεχάσετε ποτέ το ασύλληπτο Έγκλημα που συντελείται στην Γάζα. Γιατί η Αλάα αλ-Νατζάρ έγινε, χωρίς να το θέλει η Πρέσβειρα της Ειρήνης για την Παλαιστίνη. Κρατήστε αυτή την εικόνα.
Μοιραστείτε μια στάλα από αυτόν τον ανείπωτο, τον ασυγκράτητο πόνο και ζητήστε το αυτονόητο.
Να σταματήσει ο πόλεμος, να επιστρέψουν οι κατατρεγμένοι στα ερείπια των σπιτιών και των πόλεων τους, να αποδοθεί δικαιοσύνη και να πληρώσουν τα τέρατα την ποινή που θα ορίσουν τα δικαστήρια και η ανθρωπότητα.
Γιατί κανένα ειδεχθές Έγκλημα δεν ξεχνιέται. Και αυτό το Έγκλημα, το Έγκλημα του Ισραήλ στην Γάζα που έχει ξεκινήσει από το 1948 και κορυφώνεται τώρα, η Γενοκτονία των Παλαιστινίων, είναι το ειδεχθέστερο όλων.
αλιευμένο από: Αρετή Αθανασίου
