Στις μέρες ετούτες Έρωτας και Ελευθερία έγιναν και τα δύο ζώα κυνηγημένα από την διαστροφή του καιρού . Οι κυνηγοί τους δεν έχουν ψυχή γιατί είναι ανθρωποκυνηγοί. Στήνουν ενέδρες το μαχαίρι τους πάνω μας για να δουλευτεί. Μας κομματιάζει, όπου μας βρει.
Με ελευθερία δοσμένη, μέχρι εκεί που θα σου ορίσουν με ένα χαρτί. Με έρωτες ανάμεσα σε άρρωστα «Θέλω» . Τολμάνε να πουν ότι θέλουν ένα παιδί. Αποκτηνωση! Ανάγκη μεγάλη γίνεται να δούμε Ελευθερία και Έρωτα από την αρχή.
Αλφαβητάρι Της Αγάπης- Έρωτας
Έρωτας, και όλα φωτίζουν πάνω στις ώρες του και όλα γελάνε και όλα μπερδεύονται. Μπερδεύονται τόσο, που ακόμα και το φθηνό για ακριβό το έχεις πιστέψει. Κάλπικος εραστής συχνά προκύπτει.Εσυ στο πλάϊ του αφελής αλλά και ευτυχής λες ότι ακουμπάς. «Τυφλούται ο φιλών περί το φιλούμενον» κατά τον Πλάτωνα, που φιλών σημαίνει ο ερωτευμένος.
Στην πράξη του ο Έρωτας γίνεται σκληρός θεός. Χαμογελώντας , μπορεί και σε τυφλώνει, την ζωή σου πάνω στο λάθος του να αναλώνει.
Αλλά μόλις ξεστομίσεις «Εγώ, ποτέ ξανά» ο έρωτας μαζί σου ξαναγελά. Κάπου αργότερα μέσα στο παιχνίδι του ερωτεύεσαι σαν να είναι η πρώτη φορά.
Πρώτη φορά, μικρός στον παιδικό έρωτα καβάλα σε ένα ποδήλατο τριγυρνάς. Έπειτα γερασμένος τη βόλτα με το πρώτο σκίρτημα πάνω στο ποδήλατο με λαχτάρα ξαναζητάς μεσα στην ψυχή σου .
Μεγαλώνοντας, περιμένεις να σε βρει κάπου ανάμεσα στο γνωστό δρομολόγιο σπίτι- δουλειά. Και σε βρίσκει! Αμέσως μπροστά στον έρωτα η πραγματικότητα γίνεται μικρή βαρετή καθημερινότητα. Δεν ζεις μέσα σε αυτή αλλά της πετάς μια «καλημέρα» και φεύγεις μακριά της.
Ο Έρωτας γίνεται πηγή ζωής στην αρχή της παράστασης του.
Ο Έρωτας γίνεται πληγή ζωής στο φινάλε του.
Ο Έρωτας σε κάθε του παράσταση σε κάνει πρωταγωνιστή, ενώ η ζωή ρόλους κομπάρσου συνήθως σου μοιράζει!
Ο Έρωτας μόνο την Ελευθερία για ιδανική ερωμένη του αναζητά.
Αλφαβητάρι Της Ζωής -Ελευθερία
Η Ελευθερία δεν είναι έννοια φιλολογική, είναι ανάγκη σαν το ψωμί και το νερό. Το ξέρουν αυτοί, που μας ορίζουν ψωμί και νερό. Οι ίδιοι όμως ξέρουν, ότι η ελευθερία είναι η απόλυτη δύναμη για αυτό μας δίνουν περισσότερο ψωμί και νερό και λιγότερη ελευθερία.
Εμείς πάλι λέμε το γνωστό παράπονο μας, ότι δεν έχουμε ελευθερία. Σωστά, ισχύει.
Όσο την συζητάμε και μόνο ελευθερία δεν θα δούμε. Η ελευθερία πάνω στην πράξη στέκεται και δεν είναι τυχαία το φουστάνι της ματωμένο.
Η Ελευθερία δεν είναι Αγία γιατί λάμα μαχαιριού κρατάει στα χέρια της. Άγια είναι τα έργα και οι ημέρες
Μαχαίρι οι κυνηγοί κρατάνε, τους λεύτερους τους κυνηγάνε. Πάνω σε αυτό το αντιπάλεμα ανάμεσα στα δύο μαχαίρια ο κόσμος την μια σηκώνεται, έστω και χτυπημένος και την άλλη μένει γονατιστός να αιμορραγεί .
Κόσμε, χλωμιάζουν τα παιδιά σου από το αίμα, που χάνεις.
Πρέπει να είσαι σκληρός για να είσαι λεύτερος. Σκληρός κυρίως με τον εαυτό σου, να μην τον υπολογίζεις, εάν θα ζήσει.
Στις δικές μας τις γενιές, που η ελευθερία έγινε χάρισμα ακριβό την βάλαμε ενέχυρο για έναν καλό μισθό. Το στόμα μας, επειδή εισπράττει μένει κλειστό. Εισπράττει ψίχουλα, εισπράττει αδικία αλλά εμείς κοιτάμε την δουλειά μας και αντίδραση καμία.
Δεν κοιτάμε την δουλειά μας .
Κοιτάζουμε κάθε μέρα κατάματα την δουλεία μας! Αυτή, όλο και θεριεύει μέσα στα ξένα χέρια, που την κανονίζουν.
Η Ελευθερία , που δεν ζητάς είναι η δύναμη, που στερείς από το παιδί σου. Το καταδικαζεις μπροστά τους σαν πράγμα να σταθεί και όχι σαν άνθρωπος.
Αυτή είναι η καλή ζωή, που δήθεν του εξασφάλισες;
Ζωή μαζί με το σαράκι της την Ζήλεια λέξεις, που έχουν χιλιοτραγουδηθεί αύριο θα μας μιλήσουν θαρρετά.
Ειρήνη Μουμούρη
