Κατηγορία: Απόψεις

Γράφει: η Γεωργία Γιώτα*   Γιατί η ευπρέπεια είναι όνομα πολύ ουσιαστικό και καθόλου αφηρημένο. Γένους θηλυκού, για να παράγει αξιοπρέπεια, αριθμού ενικού, για να οδηγεί σε προσωπική διαπρέπεια και πτώση κατά προτίμηση κλητική, για να προσκαλεί την ευγένεια και να αποκηρύττει την απρέπεια της συμπεριφοράς. Καμιά φορά …ανυπεράσπιστη, αλλά ρίψασπις ποτέ. Κι ας δίνει…

Ποίηση, Γεωργίας Γιώτα* 17 Ιουνίου Έστιν ουν τραγωδία πράξις θανάτου Κραυγή απόγνωσης ανυπεράσπιστων πλασμάτων και τράγων ωδή μεταμφιεσμένων σε ανθρώπους… Αθώοι και ανυπεράσπιστοι ΗΤΑΝ Στο λαιμό τους φορούσαν μαντήλι ολόλευκο που κυμάτιζε με των γλάρων το ελεύθερο πέταγμα Το΄ νιωθαν μόνο σαν ο κόμπος κατέβαινε να ανταμώσει του λυγμού το αλλόκοτο σφίξιμο Και στο στήθος…

Γράφει: η Κυριακή Μαθιώτη* Τα χρόνια πριν την έλευση του Μωάμεθ στον κόσμο(~ 570 μ.Χ.-Μέκκα) οι Άραβες τα αποκαλούν «Ημέρες της Αγνοίας»(Τζαχιλίγια). Εκείνα τα χρόνια δύο ήταν οι πιο διαδεδομένες θρησκείες σε ολόκληρη την Αραβία: των Σαβαίων και των Μάγων. Η πρώτη είχε περισσότερους πιστούς στους κόλπους της απ ότι η δεύτερη και αρχικά είχε…

Κυριακή Μαθιώτη: Η θέση της γυναίκας σ’ αυτή την κοινωνία είναι απαξιωτική.
Έχει περάσει λίγο χρονικό διάστημα από τότε που έπαψε να αναγράφεται στο πιστοποιητικό γάμου αν είναι «κουμάρι»( παρθένα).
Παντρεύεται συχνά με το που ξεκινάει η περίοδός της, στα 12 έτη, κι αν είναι τυχερή θα ζήσει μια βαρετή ζωή υπό την σκιά του ανδρός της, αν όχι θα καταντήσει προϊόν προς πώληση σε κάποιο από τα πάμπολλα, νόμιμα χαμαιτυπεία, διάσπαρτα σε όλη τη χώρα.
Η πορνεία, σημειωτέον ότι ξεκίνησε τη δεκαετία του 80, προκειμένου να αναχαιτίσει τα υψηλά ποσοστά των βιασμών!(να το θυμόμαστε αυτό!)
Η βαριά βιομηχανία του Μπανγκλαντές είναι το SEX.
Τουλάχιστον 100.000 γυναίκες εκπορνεύονται για 400 τάκα το δεκάλεπτο(~ 4,2€).

(Μικρή αληθινή ιστορία): Ενα βραδάκι μετα το ρεμπετάδικο που είχαμε πιεί λίγο κρασάκι παραπάνω με την παρέα, αποφάσισα να μην οδηγήσω και να γυρίσω με ταξί (safety first) κι έτσι είπα σε δύο εκεί που ηταν φέσι να μου φυλάνε το μηχανάκι μου. Εβαλα το κράνος στη σέλα, το κλείδωσα κι έφυγα. Πίστευα για να πω την αλήθεια οτι δεν υπήρχε περίπτωση να το ξαναβρώ δυο μέρες μετα που πήγα. Κι ήταν εκεί στο παγκάκι καθισμένοι κι οι δύο τους κι ο ένας πετάχτηκε και φωναζε: “Νατηνε! ελα ρε κοπέλα μου εχω μιάμιση μέρα να παω στην τουαλέτα για να μη στο κλέψει κανείς!!!” Τότε που η Αθήνα, το κέντρο, ο Κολωνός, ο Βοτανικός, η Πλάκα, η αρχαία αγορά, η Ομόνοια, τα Εξάρχεια μα κι όλες οι άλλες περιοχές δεν ήταν άβατες.

Γράφει : ο Χρήστος Τσαντήλας* …ΚΑΙ να λοιπόν, που τα θαλασσώσαμε και πάλι. Να δείχνουμε ως χώρα, ότι, ντέ και καλά εμείς ευθυνόμαστε για … όλα τα κακά του κόσμου! Ήταν αδύνατον να συμβεί τέτοια μεγάλη τραγωδία στη Μεσόγειο και να μην την χρεωθούμε, έστω να μας την χρεώσουν, όπως συμβαίνει συνήθως τα τελευταία χρόνια…

Γράφει: ο Κώστας Τάταρης* Στην πρώιμη φάση της ” Μεταπολίτευσης” οι πολιτικοί μας επένδυσαν στα “μπλε, πράσινα και κόκκινα καφενεία”, σε μια ανούσια διαίρεση του λαού μας. Στην ύστερη φάση της οι ίδιοι πολιτικοί – και για να ακριβολογούμε οι επίγονοί τους – χρησιμοποιώντας επί της ουσίας την ίδια “επένδυση”, γιατί παραμένει βολική, προσπάθησαν, ταυτόχρονα,…

Γράφει: ο Yannis Bakman* Εδώ και καιρό, παρατηρώ την κατακρεούργηση μιας δασκάλας, η οποία έκανε το λάθος και προέβαλε μια ταινία σε παιδιά, που έχει σκηνές “παιδικής ομοφυλοφιλίας” και πιο συγκεκριμένα ένα φιλί μεταξύ δύο αγοριών. Φυσικά και δεν θα ήθελα να συμβεί στα παιδιά μου και θα αντιδρούσα στο περιστατικό ενάντια στη δασκάλα. Ξεκάθαρα….