Για τη χαμένη τιμή της μεταπολίτευσης

Αλέξανδρος Παναγούλης (2 Ιουλίου 1939 – 1 Μ α ΐ ο υ 1976) Γιάννης Ρίτσος (1 Μ α ΐ ο υ 1909 – 11 Νοεμβρίου 1990 Πως θα ήθελα να ήξερα τι σκέφτεσαι, Ποιητή… Οι αντιδράσεις υπήρξαν άμεσες από κάθε κατεύθυνση, τα ερωτηματικά πλήθαιναν ώρα με την ώρα, αλλά και οι επιπτώσεις πολιτικές και άλλες…

Περισσότερα...

Της ζωής μας, η φάμπρικα

1/4/2025 γράφει: η Ειρήνη Μουμούρη* Της ζωής μας η φάμπρικα μόλις σπάσει τα δικά μας τα κορμιά περιμένει μοιραία για ανταλλακτικά των παιδιών μας τα χέρια.Εκεί ανάμεσα σε γρανάζια και σε μηχανισμούς εσύ σκύβεις το κεφάλι τον ελεγκτή της βάρδιας, όταν τον ακούς.Μπροστά του δεν φτάνει μόνο να παράγεις πιο πολύ.Μπροστά του πρέπει να δείχνεις…

Περισσότερα...

Δημοκρατία ή καθεστώς δημαγωγίας

Σκίτσο του Αντώνη Βαβαγιάννη για το News24/7 1/4/2025 γράφει: ο Πέτρος Ιωάννου* Τί τραγική ειρωνία. Στην περιοχή που γεννήθηκε η δημοκρατία με ευρύτατες, απόλυτες για τους πολίτες δικαιοδοσίες, απ’τους Βαυαρούς (1832) και δώθε ούτε αυτοδιοίκηση, αυτοδιάθεση, αυτοκυβέρνηση , ούτε πολίτες έχουμε. Καταργήθηκε αρχαία πολιτική παρακαταθήκη, διά νόμου. Τί έχουμε, πλέον; Αλληλομισούμενα πολιτικά λόμπι, που ζουν…

Περισσότερα...

Σκίτσο της Έφης Ξένου για τα ΝΕΑ

Δύσκολο να στεριώσουν τα τσαρδάκια της αριστεράς 30/4/2025 και το δικό μου υστερόγραφο: Πως να στεριώσουν, Καραμανλής κι Ανδρέας ξέπλυναν τα βαριά προεμφυλιακά , εμφυλιακά και μετεμφυλιακά αμαρτήματα, ανομήματα της δεξιάς και αριστεράς, τάχα για να λησμονηθούν οι πληγές. Όμως όσοι έπαθαν τότε δικαίωση επιθυμούσαν κι όχι συγκάλυψη και λήθη. Σήμερα το καράβι πάλι, όλο…

Περισσότερα...