Η αγωνία του Λάζαρου Ρότα για το δράμα στην Ηλιούπολη κι όχι μόνον

SPORTDAY

19/5/2026

εδώ το βίντεο: https://www.facebook.com/share/v/1RdgsZQ9bv

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ

Υπάρχουν στιγμές που ο δημόσιος λόγος ξεφεύγει απ’ τη συνηθισμένη του τροχιά και παύει να είναι απλώς μία σειρά δηλώσεων. Γίνεται ο καθρέφτης μίας κοινωνίας κουρασμένης, ενός κόσμου που μοιάζει να τρέχει ασταμάτητα χωρίς να προλαβαίνει να κοιτάξει στα μάτια τον άνθρωπο, που στέκεται δίπλα του. Τα λόγια του Λάζαρου Ρότα, λίγες μέρες μετά τη θλιβερή είδηση της αυτοκτονίας των δύο κοριτσιών στην Ηλιούπολη, ακούστηκαν όχι ως μία τυπική τοποθέτηση ενός αθλητή, αλλά σαν μία βαθιά ανθρώπινη εξομολόγηση. Η βραδιά γύρω του είχε όλα όσα χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο αθλητισμό: φώτα, μουσικές, θόρυβο, χειροκροτήματα, στιγμές θριάμβου.

Η ΑΕΚ μόλις είχε πάρει το πρωτάθλημα και η γιορτή είχε κορυφωθεί. O διεθνής μπακ, μέσα σ’ αυτή τη γιορτή, επέλεξε να μιλήσει για τη σιωπή.

Για εκείνη τη σιωπή που κατοικεί πίσω απ’ τα χαμόγελα των ανθρώπων, πίσω απ’ τις καθημερινές

κουβέντες, πίσω απ’ τη βιαστική ερώτηση “είσαι καλά;”, που συχνά δεν περιμένει ποτέ πραγματική απάντηση. Τα λόγια του έμοιαζαν να κουβαλούν το βάρος μίας εποχής που δυσκολεύεται να νιώσει. Μίας εποχής που οι άνθρωποι επικοινωνούν αδιάκοπα, αλλά όλο και λιγότερο συναντιούνται ουσιαστικά… Και θύμισε πως καμιά φορά η πιο γενναία πράξη δεν είναι να πανηγυρίζεις μία νίκη, αλλά να σκύβεις πάνω απ’ τον πόνο του άλλου πριν εκείνος χαθεί μέσα στο σκοτάδι. Θα ήταν πολύ ωραίο αν αυτή η στάση ζωής και η συμπεριφορά του Λάζαρου βρει μιμητές, ανάμεσα στους επώνυμους και δημοφιλείς συναδέλφους του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *