Κατηγορία: Εκπαίδευση / Πολιτισμός

Του Νίκου Τσούλια* Δεν είναι «χαμόγελο φακού» που στήνεται για να αποδώσει μια στιγμιαία, μια στημένη έκφραση ομορφιάς. Δεν είναι χαμόγελο φωτογραφίας που καλείται να φυλάξει μια επιτήδευση ωραιότητας για να ξεγελάει τη φθορά του χρόνου. Δεν είναι ούτε χαμόγελο μιας συγκεκριμένης σκηνής, επειδή αντιστοιχήθηκε με ένα αγαπημένο πρόσωπο και εκδηλώνεται αυθόρμητη χαρά. Είναι θεϊκό…

Για τη μνήμη, τη σκέψη, το χρόνο και την έκφραση ψυχής που προκαλούν τρυφερά συναισθήματα ένα ευχαριστώ βαθύ και ουσιαστικό….
Με εσάς είμαι «που σκορπάτε την αγάπη απονήρευτα, αγνοώντας τις μάγισσες, αψηφώντας τους μάντεις και που κρατάτε στην ψυχή με τρυφερότητα κοχύλια γαλάζιο θεών».
Με σας, «τους μονίμους ερωτευμένους, τους εκνευριστικά καθαρούς, τους πληγωμένα αξιοπρεπείς, τους εφηβικά αναμάρτητους, τους δωρεάν λαβόντες και δωρεάν δόντες».
Και αφού έτσι είστε, ως αντίχαρη και αντίδωρο σε κάθε ευχή και λόγο καρδιάς, αφιερώνω…

“Η Ποίηση είναι Παντού” Η Ποίηση δεν είναι μόνο στίχοι στα γραφτά, παντού την συναντάς: Στο νυχτερινό ουρανό. Στο δέος μπροστά στον κεραυνό. Στο σκίρτημα του έρωτα. Στο τέντωμα της γάτας. Στο αργό λίκνισμα της θαλάσσιας ανεμώνης. Στα ιερογλυφικά της πέτρας. Στην περισυλλογή των αστεριών. Όταν αιφνίδια σε κοιτάει με μεγάλα μάτια μια ολοκαίνουργια ζωή….

Έτος κυκλοφορίας: Απρίλιος 2021 Οπισθόφυλλο (αντί περίληψης) Τα βράδια που μοιράζομαι το σώμα μου δεν νιώθω καμιά ντροπή. Δεν νιώθω σαν μια από τις γυναίκες του δρόμου. Ό,τι κάνω το κάνω μόνο για τη δική μου ευχαρίστηση. Αν με ρωτήσεις πόσο πόρνη μπορεί να νιώθω, πίσω από το γλυκό και τρυφερό πρόσωπό μου, θα σου…

«Γιατί όμως η αλήθεια γεννά το μίσος; Αν όλοι θέλουν την ευτυχία, που δεν είναι άλλη από τη χαρά της αλήθειας, τότε γιατί ο κήρυκας της αλήθειας σου έγινε εχθρός τους; Γιατί λοιπόν; Μήπως επειδή ο κόσμος αγαπά τόσο την αλήθεια, που εννοεί να βλέπει ως αλήθεια ακόμη και την πλάνη του; Αγαπούν το φως…

Γιώργος Σεφέρης “Άρνηση”..το λάθος στη μελοποίηση του ποιήματος, που έδωσε άλλο νόημα στις καρδιές ενός λαού 20/09/2018 Πόσο μεγάλη σημασία εχει άραγε μία άνω τελεία σε λίγα λόγια γραμμένα, ωστε να αλλάξει το νόημα στη διαδρομή, από την πηγή του ποιητή στη μουσική ιστορια! Όταν ο Γιώργος Σεφέρης έδωσε τα ποιήματα του στο Μίκη θεοδωράκη…

Η γυναικεία λαχτάρα για ηδονή: ένα προκάλυμμα της δίψας για τρυφερότητα και άφιξη στον πυρήνα της Αγάπης Γράφει η Ηλέκτρα Αλεξάκη *   Το βιβλίο τούτο έφτασε απρόσμενα στα χέρια μου, διαλεγμένο από την ίδια τη συγγραφέα του, που συνάντησα τυχαία σε μια διάλεξη για τον ρόλο των σπιτιών στην ψυχανάλυση. Καταθέτοντας  εκεί τη δική…

Είναι η ραστώνη του καλοκαιριού. Είναι οι χαλαρές και ξένοιαστες στιγμές. Γιατί η ζωή είναι όμορφη και υποσχόμενη, ως δώρο φύσης και απόδειξη Θεού.
Αλλά είναι και ο πόνος … του ανθρώπου και των πραμάτων. Είναι οι σκοτεινές, επώδυνες στιγμές που πλαγιάζουν σε λειμώνες ασφόδελων.
Ψιλά γράμματα. Ψιλή η αλήθεια. Ψηλή η αξιοπρέπεια. Και τώρα… τι;
ΓΙΑΤΙ;
«Αχ, μικρούλα μου, αθώα Αλήθεια, μάλλον είχες ανάγκη πρώτη εσύ να πιστέψεις στο στερητικό «α» της ρίζας σου. Κάθε τι που γίνεται, για κάποιο λόγο γίνεται και κάτι μας διδάσκει. Και κάθε τι που γίνεται μπορεί να είναι ωραίο. Αλλά «ωραίο» δεν σημαίνει απλώς και αφελώς όμορφο. Σημαίνει να συμβαίνει, να δημιουργείται και να εξελίσσεται… στην ώρα του. Ούτε πρόωρα ούτε παράωρα. Αρκεί να είναι ώριμα. Για να μπορείς να το γευτείς. Κι αυτές οι βιταμίνες όμως της ψυχής που τις παίρνεις κατά διαστήματα, έχουν κόστος υψηλό και δεν συνταγογραφούνται ανέξοδα. Και δεν έχουμε και όλοι άυλη συνταγογράφηση. Προσμένουμε προσλήψεις ιατρικού προσωπικού, με ειδικότητα στην άρση βαρών… και δη συναισθηματικών.
Και η Αλήθεια άγγιξε το χέρι της Αξιοπρέπειας και ένιωσε ύστερα από ώρα αρκετή να ανεβαίνει και πάλι η θερμοκρασία του όμορφου κορμιού της σε … φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα» {Γ.Γ.)
Άλλο ένα πνευματικό ταξίδι. Άλλη μια γέφυρα επικοινωνίας. Και η ευγνωμοσύνη πάντα ισχύουσα και ισχυρή.
Ψιλά γράμματα… Και με ψηλές τις αλήθειες της ζωής.

Γράφει: η Χρύσα Βελησσαρίου* Έχω γεμίσει τα χαρτιά ποιήματα, τι άλλο να πω; Τα μεγαλύτερα ψέματα τα λέμε στον εαυτό μας, Κι εγώ μου λέω παραμύθια της Χαλιμάς για το τι νιώθω και τι μπορώ να ελέγξω. Το σίγουρο είναι ότι αγαπώ, Κι ό,τι κρύβω από αγάπη. Κρύβομαι, Μια δυο, Και μετά πεθαίνω, Δεν υπάρχω….