Βατός ο ενωτικός δρόμος; Δεν θα τόλεγα για την Ελλάδα… Στη Λάρισα δεν βγαίνει μόνον ο Αυγερινός αλλά κι ο Ενωτικός, όπως κι ένας σημαντικός πολιτισμός . Αντί της επιστροφής μου στη μαγεία των ερτζιανών προέκυψε από καραμπόλες αυτό… Ιστοχώροι υπάρχουν πολλοί αλλά με άρωμα Ελλάδας, λίγοι. Αν άρεσε η προσπάθεια μιλήστε γι΄αυτή. adios amigos Πέτρος Ιωάννου
24/2/2025 Υπέροχες γυναίκες: Η Ειρήνη Παπά και η Μάρω Κοντού ως Αντιγόνη και Ισμήνη στην «Αντιγόνη» του Γιώργου Τζαβέλλα, την πρώτη απόπειρα του ελληνικού κινηματογράφου να προσεγγίσει την τραγωδία του Σοφοκλή που προβλήθηκε το 1961. Για την ερμηνεία της η Ειρήνη Παπά βραβεύτηκε με το βραβείο α’ γυναικείου ρόλου, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1961. Όσο για…
είναι χρέος μας, οι γενιές πού έρχονται να ξέρουν κι απ’ τα μουσεία, την ιστορία τους Ὅλα αὐτὰ τὰ κράνη Ἑλλήνων πολεμιστῶν πότε θὰ τὰ ἀναδείξουν επιτέλους ; Βρίσκονται ἀποθηκευμένα σὲ ἕνα δωμάτιο- ἀποθήκη τοῦ μουσείου τῆς Ἀρχαίας Ὀλυμπίας σὲ αὐτὴ τὴν κατάσταση ποὺ βλέπετε στὴν φωτογραφία ἐνῷ ἐκτίθεται μόνο ἕνας ἀπειροελάχιστος ἀριθμός τους. Κράνη…
Το γλυπτό του Αρη Ασσαριωτάκη αφιερωμένο στη μνήμη των 57 θυμάτων στα Τέμπη. 22/2/2025 Giorgos Trantas “Η θεά μνήμη κι οι 57 πεταλούδες”
Παππούς και εγγονός, 1882. Λάδι σε μουσαμά του Νικόλαου Γύζη Γρηγόρης Κεντητός Και όμως, σήμερα, περισσότερο από 150 χρόνια μετά, στεκόμαστε μπροστά στα έργα του με δέος, νιώθουμε μικροί μπροστά στο μεγαλείο του, και μια σκέψη μας βαραίνει: Του αξίζαμε περισσότερο.Γεννημένος στην Τήνο το 1842, μεγάλωσε στην Αθήνα και έδειξε από μικρός ότι ήταν φτιαγμένος…
19/2/2025 Γεννήθηκα όχι μέσα στη φυλή μου, γεννήθηκα –χωρίς να το παρεξηγήσετε– με Έλληνες στη Λιβαδειά το 1936, σε μια γειτονιά που είχε όλες τις τάξεις. Υπήρχαν οι πλούσιοι, η ελίτ που λέμε σήμερα, τότε δεν υπήρχε αυτή η λέξη, η μεσαία τάξη, οι φτωχοί και οι πιο φτωχοί. Ανήκα στους πιο φτωχούς, στην κατώτερη…
21/2/2025 «Διάβασα κάπου μια φράση που λέει ότι το χειρότερο πράγμα για τον άνθρωπο δεν είναι ο θάνατος, αλλά ο φόβος του θανάτου. Και έχουμε τον φόβο του θανάτου από μικροί. Ναι, μερικές φορές γελάμε με τον θάνατο, κάνουμε αστεία. Αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μας αυτό μεταφράζεται σε αγωνία». Ο Κώστας Γαβράς μίλησε…
19/2/2025 Iordana Argyriou Ο έξυπνος τρόπος για να κρατήσετε τους ανθρώπους παθητικούς και υπάκουους είναι να περιορίσετε αυστηρά το φάσμα της αποδεκτής γνώμης, αλλά να επιτρέψετε πολύ ζωντανή συζήτηση μέσα σε αυτό το φάσμα. Αυτό δίνει στους ανθρώπους την αίσθηση ότι υπάρχει ελεύθερη σκέψη, ενώ όλη την ώρα οι προϋποθέσεις του συστήματος ενισχύονται από τα…
16/2/2025 dermetz Δεν ξέρω αν βρίσκεται κρυμμένος Στα νύχια σου ο θεός Μα εσύ πιο πολύ μου μοιάζειςΓια λύκος νηστικός Κι όταν στα πρόβατα αγορεύεις Για του έθνους το καλό Διάολε σε βλέπω να χορεύεις του κτήνους το χορό Πες μου πως γίνεται η αγάπη Να ζει απ’ τη λέξη εχθρός Και πως θα βρω…
ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ 16/2/2025 “Πάρε», μοῦ ‘χε πεῖ ὁ πάπα-Θεόφιλος, «καὶ τὸ ραδιοφωνάκι μαζί σου» – τί νὰ τὸ κάνω, σκέφτηκα, τὸ τρανζίστορ μὲς στὴ βάρκα; Ἔχουμε βγεῖ οἱ δυό μας νὰ μαζέψουμε ἕνα μικρὸ παραγαδάκι ποὺ ‘χε ρίξει τὴν προηγουμένη λίγο πιὸ ἔξω ἀπ’ τὴν Οὐρανούπολη, ὅπου αὐτὸς λειτουργεῖ σὲ μιὰ ἐκκλησιὰ κι ἐγὼ κάνω…
Λάρισα, 15/2/25 Γιάννης Σειρηνάκης μ’ αγάπη και σεβασμό Ο τόπος μου, μια έρημος/ μια λιώνω, μια παγώνω/ κι απ’ όλα, το χειρότερο/ δεν έχω οξυγόνο. Η θάλασσα, αφιλόξενη/ ποτέ μου δεν πατώνω/ κι απ’ όλα, το χειρότερο/ δεν έχω οξυγόνο. Ο ουρανός, θεοσκότεινος. όταν το βλέμμα υψώνω/ κι απ’ όλα, το χειρότερο/ δεν έχω οξυγόνο….