Άνθρωποι και ανθρωπάκια

16/3/2025

Δέκα ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την απώλεια του Κρητικού φοιτητή Βαγγέλη Γιακουμάκη.
«Είναι από τις στιγμές που κάποια πράγματα ξεπερνούν τον αρχικό σκοπό τους. Έτσι κι εγώ όταν συνάντησα στο Ρέθυμνο τον πατέρα του αδικοχαμένου Βαγγέλη Γιακουμάκη, Ανδρέα, σταμάτησα να είμαι δημοσιογράφος. Δεν τον ρώτησα τίποτα για τον γιο του. Τον άφησα να με πάει όπου ήθελε. Και με πήγε.
Στην ψηλή κορφή του βουνού όπου κάθεται και προσέχει τα πρόβατά του. Εκεί όπου συλλογάται. Ελεύθερα.

Και συλλογάται με όλες τις ανθρώπινες αξίες ψηλά, παρόλο που οι άνθρωποι τον πλήγωσαν και του πήραν ό,τι πολυτιμότερο είχε.
Συγκλονίστηκα από τη δύναμη του, τη στωικότητα του, την απλή αλλά τόσο καθαρή σκέψη του. Αλλά και ένιωσα. Όσο μου μιλούσε, ένιωθα.»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *