Όλα αλλάζουν! μα δεν γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού…

12/10/2023 γράφει: ο Πέτρος Ιωάννου* Ο μικροαστός κατά Μαλβίνα Κάραλη, πώς να επαναστατήσει, όταν δεν θέλει μπλεξίματα… ”Γι αυτό και δεν θα γίνει ποτέ επαναστάτης, άρα παλληκάρι. Δηλαδή, νέος, αντρίκειος, θαρραλέος, μαχητικός, γενναίος, τολμηρός”. ”Δεν είναι αντιπαθής σαν υπερβολικός, υπέρμετρος αλλά σαν πλαγιοδρόμος”… Πως λέγαμε παλιά: ”στρίβειν, δια του αρραβώνος”, αυτό ακριβώς εννοεί, η περσόνα…

Περισσότερα...

Γιαγιά 104 ετών από τη Θεσσαλία: «Να βάλει μυαλό ο κόσμος που ψηφίζει – Παίρνουν λεφτά από την ΕΕ και τα εξαφανίζουν» (upd)

«Ή θα πρέπει να ενωθούν όλοι οι βουλευτές ή να σηκωθούν και να φύγουν!» 19.09.2023 |  Newsroom |    email: info@pronews.gr Mια γιαγιά 104 ετών από τη Θεσσαλία έστειλε ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα για τις πλημμύρες που κατέστρεψαν την περιοχή της και τις ευθύνες των κυβερνήσεων που «μασάνε» τα κονδύλια της ΕΕ (δηλαδή τα λεφτά των Ευρωπαίων…

Περισσότερα...

“Το στοίχημα του κάμπου”

Δευτέρα, 25/09/2023 Του Μάξιμου Χαρακόπουλου* Η πλημμύρα της Θεσσαλίας θα μείνει αναμφίβολα στην μνήμη των Ελλήνων για πολλά χρόνια. Όχι μόνον για το εύρος της πρωτοφανούς καταστροφής που άφησε πίσω της, αλλά και γιατί, ταυτόχρονα αποκάλυψε σε όλους μας το απειλητικό μέλλον που φέρνει η κλιματική αλλαγή, εφόσον δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Στη διάρκεια…

Περισσότερα...

Με μνήμες και τι μνήμες! μιας άλλης εποχής

18/10/2023 γράφει: ο Πέτρος Ιωάννου* Τα χρόνια πέρασαν, όπως κι οι εποχές. Θ’ αναφερθώ στις εποχές – περιόδους του χρόνου και ειδικά στη μετάβαση απ’ το καλοκαίρι στο Σεπτέμβριο, που άνοιγαν και τα σχολεία. Δεν ξέρω σήμερα τι λένε οι μαθητές . Εκτιμώ πως άλλοι θέλουν κι άλλοι όχι, ν΄ανοίξουν τα σχολεία, ανάλογα και με…

Περισσότερα...

Τι γύρευαν στη Λιβύη;

19.09.2023 Τάκης Θεοδωρόπουλος Θανατηφόρα τροχαία συμβαίνουν καθημερινά. Τα περισσότερα περνούν απαρατήρητα και την επομένη έχουν ξεχαστεί. Γι’ αυτό το ζήτημα δεν είναι κάτω από ποιες συνθήκες σκοτώθηκαν οι τρεις στρατιωτικοί και οι δύο πολίτες στη Λιβύη. Κρίνοντας από την κατάσταση αυτής της οιονεί χώρας, πολύ φοβάμαι ότι δεν θα το μάθουμε ποτέ. Το ερώτημα που…

Περισσότερα...

Το δίκιο του Αγοραστού. Μήπως είναι προϊόν, ολόκληρου συστήματος διοίκησής μας, που έχουμε αποδεχτεί εδώ και …χρόνια

Αν μετά από μια μεγάλη καταστροφή, από τις πολλές που είχαμε, παραιτούνταν ένας υπουργός, τι θα άλλαζε ουσιαστικά; Εικονογράφηση: bianka/ LIFO Οπτική Γωνία :  Γιάννης Παντελάκης για το LIFO Ο ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Κώστας Αγοραστός, ένα πρωί, όταν τουλάχιστον δεκαπέντε άνθρωποι είχαν βρεθεί ήδη νεκροί και υπήρχαν ακόμα αγνοούμενοι, σε κάποιο τηλεοπτικό κανάλι κάτι ψέλλιζε για τα…

Περισσότερα...

2023 – Έχουμε πόλεμο

Σάββατο, 26-Αυγ-2023 Του Θοδωρή Γιάνναρου ​Εμείς εδώ αναλωνόμαστε να διαφωνούμε ή να μαλώνουμε με λόγια και σχόλια, μη βλέποντας όμως τη μεγάλη εικόνα  -την πραγματικότητα δηλαδή που ουρλιάζει, χωρίς ουσιαστικά κανένας να δίνει σημασία- είναι βλέπετε εποχή διακοπών! Ξαπλώστρα, φραπεδάκι, ηλιοθεραπεία κολύμπι και ταβερνάκι! Σιγά μην δώσουμε σημασία και χαλάσουμε τη ραστώνη! Εκατοντάδες είναι οι δασικές…

Περισσότερα...

Θέλω να γράψω κάτι πρωτόγνωρο, κάτι πρωτοφάνερο…

Ο μόνος τόπος που απομένει, είναι τα δικά σου βιώματα – και μάλιστα τα πιο αμιγή, αυτά που δεν έχουν δεχθεί επιρροές από τα διαβάσματά σου και από τα ακούσματά σου. Όταν γράφεις, είσαι δημιουργός – δημιουργός μιας όμορφης πραγματικότητας, μιας πραγματικότητας που είναι δική σου, είσαι δημιουργός του εαυτού σου σε μια εξευγενισμένη του…

Περισσότερα...

Ευπρέπεια. Ουσιαστικό, γένους θηλυκού.

Γράφει: η Γεωργία Γιώτα*   Γιατί η ευπρέπεια είναι όνομα πολύ ουσιαστικό και καθόλου αφηρημένο. Γένους θηλυκού, για να παράγει αξιοπρέπεια, αριθμού ενικού, για να οδηγεί σε προσωπική διαπρέπεια και πτώση κατά προτίμηση κλητική, για να προσκαλεί την ευγένεια και να αποκηρύττει την απρέπεια της συμπεριφοράς. Καμιά φορά …ανυπεράσπιστη, αλλά ρίψασπις ποτέ. Κι ας δίνει…

Περισσότερα...

ΝΑΥΑΓΙΟ ΖΩΗΣ

Ποίηση, Γεωργίας Γιώτα* 17 Ιουνίου Έστιν ουν τραγωδία πράξις θανάτου Κραυγή απόγνωσης ανυπεράσπιστων πλασμάτων και τράγων ωδή μεταμφιεσμένων σε ανθρώπους… Αθώοι και ανυπεράσπιστοι ΗΤΑΝ Στο λαιμό τους φορούσαν μαντήλι ολόλευκο που κυμάτιζε με των γλάρων το ελεύθερο πέταγμα Το΄ νιωθαν μόνο σαν ο κόμπος κατέβαινε να ανταμώσει του λυγμού το αλλόκοτο σφίξιμο Και στο στήθος…

Περισσότερα...