Σερφάροντας στα δύο άκρα του ΑΔΙΕΞΟΔΟΥ…

11/10/2017 Γράφει ο Πέτρος Ιωάννου* Θέλω να πω ένα τραγούδι που να μη μοιάζει με τα άλλα,  παρθενικές να βρω εικόνες, με λόγια ανείπωτα, μεγάλα! Βαρέθηκα να λέω χρόνια για πόλεμους, φωτιές, κανόνια,  για του φτωχού τη δυστυχία, του πλούσιου την αδικία! …Κουραστικός θα έχω γίνει να λέω όλο για ειρήνη…  κι αντί να τραγουδώ…

Περισσότερα...

Οι νέες χρονιές είναι συνάρτηση της “νεότητας” ή της φρεσκάδας που διατηρούμε μέσα μας

2/1/2025 σημειώνει: ο Πέτρος Ιωάννου* Καλοί και χειρότεροι καιροί, χρόνοι πάντα υπάρχουν. Όμως ούτε τις ευ – καιρίες εκμεταλευόμαστε, ούτε απ’ τις αναποδιές βγάζουμε θετικά συμπεράσματα. Βλέπω τον Κλιστ Ίστγουντ στα 94 παρακαλώ να ετοιμάζεται για την επόμενη ταινία 🎀 του και τον θαυμάζω. Αυτό κι αν είναι δύναμη ψυχής. “Νιότη” και δημιουργία διαρκής. Μια…

Περισσότερα...

Στο εδώλιο αλλά οι ψυχές μας δεν φυλακίζονται

26/11/2018  Οι φωτιές και τα θύματα στο Μάτι δεν επέτρεψαν στην  κυβέρνηση φιέστες, μα όλο και θυμίζουν την έξοδο απ΄τα μνημόνια. Χαράς ευαγγέλια για το καθεστώς αλλά ποιός τους πιστεύει, υπολείπονται ακόμη 96 χρόνια υπαγωγής, υποτέλειας και ελέγχου απ΄ τους δανειστές. Φτού να μην βασκαθούν, μπορεί   να τους ξαναχρειαστούμε… Εδώ και λίγα χρόνια τα λέγαμε…Κυριακάτικα….

Περισσότερα...

Στον επόμενο τόνο η ώρα θα «είναι πολύ αργά».

Γι ΄αυτό κάνε κάτι… όσο προλαβαίνεις..! Δημοσίευση: 08 Οκτ 2017 γράφει: ο Πέτρος Ιωάννου* Είναι φανερό ότι άπαντες οι επιβαίνοντες (και επιβήτορες να πω δεν θάχω άδικο) στο άρμα της εξουσίας, έχουν ένα μόνο σκοπό στην μικρότερη ή μεγαλύτερη θητεία τους, διεκπεραίωση όλων των δεσμεύσεών τους προς εθνικά ή υπερεθνικά κέντρα. Δεσμεύσεις δοσμένες απ΄ τους…

Περισσότερα...

Πότε εστιάζουμε και ποντάρουμε στο ρόδι, πότε στα 10” της αλλαγής του χρόνου και πότε στα χαρτιά… για την ευτυχία

1/1/2025 σημειώνει: ο Πέτρος Ιωάννου* ‘Οπως όλες οι χώρες έτσι και στη δική μας ”επιπλέουν” ακόμη προκαταλήψεις και συνταγές ευτυχίας!!! Ενός δε έστι χρεία (ανάγκη) η σοβαρότητα. Για να σοβαρευτούμε θα χρειαστούμε καλά υλικά όπως: φιλότητα, αγάπη, ενσυναίσθηση, ενάργεια, πίστη και φιλοπατρία. Σε κάθε περίπτωση τα χαρτιά, τα ρόδια και οι δείκτες των ρολογιών καμία…

Περισσότερα...

Ο Δεκάλογος του ηττημένου 2024

1ο Η επιτυχής διαχείριση των κρίσεων, που διακρίνει τους ηγέτες από τους δημαγωγούς, δεν σχετίζεται τόσο με την επίκληση του όποιου ‘’δίκιου αγώνα’’,όσο με το ποιός εμπνέει εμπιστοσύνη ότι έχει συνεπές σχέδιο /πρόγραμμα για την δι-έξοδο. Ποιός ήταν αυτός το 2024; 2ο Καμιά πολτοποίηση ιδεών και ρευστοποίηση αξιών δεν απέδωσε κάτι ουσιώδες μεσοπρόθεσμα, εκτός από…

Περισσότερα...

Τι θα έλεγε το δικό σας πανό; Την τουρκική εισβολή ακολούθησαν η εθνοκάθαρση και η διχοτόμηση, η δήθεν “επανένωση” είναι ένα ψεύτικο σύνθημα

Τι αντιπροσωπεύει η Κυπριακή Δημοκρατία, ώστε ένα πανό που την αναγάγει σε «μόνη λύση» να είναι τόσο αμφιλεγόμενο που να οδηγεί σε συλλήψεις; Πώς φτάσαμε, η υπεράσπιση του λεύθερου, ανεξάρτητου, ενιαίου κράτους να λογίζεται μαξιμαλιστικό, στο ζύγι του Κυπριακού; 25/12/2024 Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ* Τι αντιπροσωπεύει η Κυπριακή Δημοκρατία, ώστε ένα πανό που την αναγάγει σε «μόνη λύση»…

Περισσότερα...

Δυστυχώς οι ρωγμές στις οικογένειες, είναι πολλές.

26/12/2022 ”Ελένη μου, μονάκριβή μου! Ερχόμαστε να σου αφήσουμε λίγα λουλούδια και να σου ανάψουμε τα καντήλια. Νεκρική σιγή κυριαρχεί παντού θαρρείς και η φύση θρηνεί για αυτόν τον άδικο χαμό. Βρέχει, δυναμώνει η βροχή. Νιώθω τις σταγόνες της βροχής να μου ξεπλένουν τα δάκρυά μου. Βγάζω κραυγές και τις στέλνω με περίεργο τρόπο εκεί…

Περισσότερα...

Τί είναι ο άνθρωπος;

25/12/2024 Προσέχουμε λοιπόν – τι έχουμε στην ούγια, στην ετικέτα, απ΄έξω – για να έχουμε. Ανασκοπούμε – μέρες Χριστουγεννιάτικες, μέρες ολοκλήρωσης της χρονιάς – τα μέσα μας και τα έξω! Κυρίως όμως τι έχουμε στην καρδιά μας. Για μια καλή ισορροπία, σε τόσο κουρνιαχτό, τόσο τοξικό πολεμικό περιβάλλον, χρειαζόμαστε και καλές εφεδρείες, καλά αποθέματα μέσα…

Περισσότερα...

Η γεννημένη στη φάτνη Αγάπη, θα νικήσει τον κόσμο.

23/12/2022 Όσο οι μέρες και τα χρόνια κυλούν, τόσο (εμείς που έχουμε κάποια ηλικία /61ο έτος) γυροφέρνουμε το μυαλό πίσω σε χρόνια αλλιώτικα. Εικόνες,  μνήμες, αναμνήσεις αναδεύονται στο νου μας. Ακόμη θυμάμαι τα πολλά χιόνια, τα κάλαντα, τις απελπιστικές κραυγές των γουρουνιών που σκίζαν τα ουράνια. Σχεδόν δίμετρα κάποια ξεσήκωναν το χωριό, «τρυπούσαν» τ’ αυτιά…

Περισσότερα...