Η χώρα που ζει ακόμα στο 2016
Υ.Γ. από enotikos.gr :
Στην Αιθιοπία βρέθηκα μεταξύ 2.000 – 2.000 ως αποσπασμένος καθηγητής, προερχόμενος από Κογκό. Την αγάπησα πραγματικά αυτή τη χώρα.
Ένας θιασώτης του λεγόμενου Βυζαντίου πως δεν θα εκτιμούσε το ακριβές αντίγραφο αυτού;
Ένα όμορφο κατά τεκμήριον γυναικείο φύλλο, η φτώχεια, φέρνει και μεγάλα νούμερα κρουσμάτων ΑΙDS. Εύκολα σκαρώνουν παιδιά, συχνά τα εγκαταλείπουν αλλά η ααλληλοκάλυψη είναι φοβερή όπως και η πίστη. Κάποιος, συγγενής, γείτονας, φίλος θα νοιαστεί.
Η μυσταγωγία του καφέ είναι το κορυφαίο τους. Κόψιμο των κόκκων, Ψήσιμο σε πήλινα κανατάκια κι η απόλαυσή του σε μικρά φλυτζάνια γιατί τρις ημερησίως θα τιμήσουν το προϊόν τους. Το αλκοόλ από φρούτα, τα εξωτικά φρούτα, τα περίτεχνα φαγητά τους ψημένα και σερβιριζόμενα σε πήλινα η σε ιτζέρα (μοιάζει με τις κρέπες το σχήμα όπως και με το εσωτερικό ανάγλυφο του στομαχιού του αρνιού, καμωμένα σε ”αντεστραμμένα ταψιά” από σπόρους τεφ. Οι διαφορετικοί χοροί, τα τραπεζώματα οι ταβέρνες χωρίς τραπέζι αλλά σε ψαθωτά τραπεζοειδή, οι φορεσιές, ο χρυσός, οι δρομείς, ο καφές, το πράσινο, οι μικρές πολυκλινικές – ιατρεία. Τα γαϊδούρια στη λεωφόρο, η κατ΄οίκον διανομή γάλακτος απευθείας απ΄τα βυζιά της αγελάδας, το παχύ γάλα. Όλα είναι διαφορετικά εδώ, μα όλα…
Η αντίθεση παράγκες, πλούσιότερα κτίρια υπήρχε. Σήμερα δώσαν στους Κινέζους άδειες και γκρεμίζουν τα πάντα για πολυόροφα κτίρια. Ένα χωριό 5.000.000 άφησα προ 22 ετών και σε λίγο θάναι αγνώριστη. Αυτή η πρωτεύουσα είναι όνομα και πράγμα: Αντίς Ανπέμπα / νέος ανθός!
Θυμάμαι καθ’ οδόν προς υφαιστειογενείς λίμνες, για 5θήμερη εκδρομή συναντήσαμε γεωργό που όργωνε με μια αγελάδα κι ένα αυτοσχέδιο ξύλινο άροτρο. Δοκίμασα κι εγώ αλλά δεν τα κατάφερα… Στα 280 χιλιόμετρα είδαμε ένα γεωργικό μηχάνημα κι αυτό τρακαρισμένο στο γυρισμό. Επίσης πρώτη μου φορά είδα στην επιστροφή σε παράσυρση πεζού την εναέρια κλιμακούμενη πτώση του, τους σπασμούς ή το πως βγαίνει η ψυχή άν το πω λαϊκά. Το βαν του δράστη δεν σταμάτησε καν αλλά επίμονα ο οδηγός μας, τον ανάγκασε να σταθεί.
Οι λειτουργίες , το διάβασμα της Καινής Διαθήκης οπουδήποτε ακόμη και στη πιάτσα των ταξί. Ναοί, κελιά, λαξευμένα στα βράχια. Ναοί αλλοιώτικοι, θεωρείστε 3 εγκάρσιους κύκλους, με το ιερό στο κέντρο και μεγάλη ευλάβεια στο ταμπώ, αντίγραφο της Παλαιάς Διαθήκης. Μεγαλύτερη γιορτή του Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου με τη μεγαλύτερη συμμετοχή. Σαν να μιλάμε για πορεία προς αμερικανική πρεσβεία…
Αγέρωχοι, μόλις 5 χρόνια κατακτήθηκαν απ΄τον Μουσολίνι και δεν κατανοούν τα 400 δικά μας.
Τον θαύμασα αυτο το λαό για την απλότητά του για όλα. Περισσότερο κι απ’ τους Σουδανούς. Γενικά τα 11 χρόνια μου στην Αφρική με κάναν σοφότερο, περισσότερο ανθρώπινο, γήινο.
Πέτρος Ιωάννου, διαχειριστής
