Κοροβέσης: “Με χτυπούσαν, όμως αισθανόμουν, ότι δεν ανήκω στο κόσμο τους. Υπεράσπιζα κάτι υψηλό, φίλους, όχι ιδέες, όχι κάποιον «ισμό». Έλεγα μέσα μου, ότι αυτά τα σκουλήκια δεν θα μου φάνε αυτόν τον κόσμο.”
Με τράβαγαν, με χτυπούσαν, με έδεσαν στον πάγκο, τους άκουγα πώς μιλούσαν μεταξύ τους. Όμως αισθανόμουν ότι ανήκω σε έναν κόσμο που δεν έχει σχέση μ’ αυτούς. Αισθανόμουν ότι υπερασπίζω κάτι πολύ υψηλό, τους φίλους μου, όχι ιδέες, όχι κάποιον «ισμό», κάτι αφηρημένο, αλλά συγκεκριμένους ανθρώπους που είμαστε φίλοι και που τόλμησαν από την πρώτη μέρα της Δικτατορίας και βγήκαν στους δρόμους. Έλεγα μέσα μου ότι αυτά τα σκουλήκια δεν θα μου φάνε αυτόν τον κόσμο.”
