“Ψιλά γράμματα”. Ένα αδημοσίευτο διήγημα της Γεωργίας Γιώτα
Είναι η ραστώνη του καλοκαιριού. Είναι οι χαλαρές και ξένοιαστες στιγμές. Γιατί η ζωή είναι όμορφη και υποσχόμενη, ως δώρο φύσης και απόδειξη Θεού.
Αλλά είναι και ο πόνος … του ανθρώπου και των πραμάτων. Είναι οι σκοτεινές, επώδυνες στιγμές που πλαγιάζουν σε λειμώνες ασφόδελων.
Ψιλά γράμματα. Ψιλή η αλήθεια. Ψηλή η αξιοπρέπεια. Και τώρα… τι;
ΓΙΑΤΙ;
«Αχ, μικρούλα μου, αθώα Αλήθεια, μάλλον είχες ανάγκη πρώτη εσύ να πιστέψεις στο στερητικό «α» της ρίζας σου. Κάθε τι που γίνεται, για κάποιο λόγο γίνεται και κάτι μας διδάσκει. Και κάθε τι που γίνεται μπορεί να είναι ωραίο. Αλλά «ωραίο» δεν σημαίνει απλώς και αφελώς όμορφο. Σημαίνει να συμβαίνει, να δημιουργείται και να εξελίσσεται… στην ώρα του. Ούτε πρόωρα ούτε παράωρα. Αρκεί να είναι ώριμα. Για να μπορείς να το γευτείς. Κι αυτές οι βιταμίνες όμως της ψυχής που τις παίρνεις κατά διαστήματα, έχουν κόστος υψηλό και δεν συνταγογραφούνται ανέξοδα. Και δεν έχουμε και όλοι άυλη συνταγογράφηση. Προσμένουμε προσλήψεις ιατρικού προσωπικού, με ειδικότητα στην άρση βαρών… και δη συναισθηματικών.
Και η Αλήθεια άγγιξε το χέρι της Αξιοπρέπειας και ένιωσε ύστερα από ώρα αρκετή να ανεβαίνει και πάλι η θερμοκρασία του όμορφου κορμιού της σε … φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα» {Γ.Γ.)
Άλλο ένα πνευματικό ταξίδι. Άλλη μια γέφυρα επικοινωνίας. Και η ευγνωμοσύνη πάντα ισχύουσα και ισχυρή.
Ψιλά γράμματα… Και με ψηλές τις αλήθειες της ζωής.
