Αφιερωμένο στους δύο πιλότους του πυροσβεστικού αεροπλάνου, στον Χρήστο Μουλά και στον Περικλή Στεφανίδη, που δεν λογάριασαν τον δεσμό τους με την ζωή μπροστά στο δόσιμο τους για άλλες ζωές.
Στον αριθμητή ο δεσμός, ο κάθε δεσμός, αγάπης, αίματος , πίστης.
Στον παρανομαστή το δόσιμο μικρό ή μεγάλο, αληθινό ή ψεύτικο.
Δεσμός και δόσιμο, κλάσμα που τα πολύτιμα της ψυχής μας τα κρατάει σε αριθμό ακέραιο! Τα κρατάει πέρα από κάθε μέτρημα ακέραια!
Αλφαβητάρι Της Αγάπης-Δεσμός
Δεσμός, από το ρήμα δένω. Δένονται οι άνθρωποι; Μόνο εάν το θέλουν περνάνε σχοινί στις ζωές τους και φτιάχνουν έρωτες, οικογένειες, φιλίες και κοινωνίες. Χρειάζεται γερό σχοινί για να κρατηθούν τόσες ψυχές μαζί και τόσα κορμιά σαν να είναι ραμμένα το ένα πάνω στο άλλο. Κορμιά ραμμένα με ανθρωπιά και αξιοπρέπεια, αυτές είναι οι κλωστές, που δεν σπάνε με τον χρόνο.
Δεσμός ανάμεσα σε δύο εραστές , μπορεί να είναι ισόβιος, γόρδιος ή παράνομος δεσμός. Δεσμός ζωής ή παρακμής.
Δεσμοί αίματος είναι ισχυροί; Τότε από παιδί χαμογελάς.
Δεσμοί αίματος είναι ανίσχυροι; Τότε πάντα σαν το αγρίμι τριγυρνάς.
Δεσμός τραγικός ο ίδιος σου ο εαυτός, εάν μόνο δεμένος σε κάθε διαταγή μένει και υπομένει.
Δεσμός μαγικός ο ίδιος σου ο εαυτός, όταν ελεύθερος βόλτες ανάμεσα στα όνειρά του κάνει. Όνειρα μικρά και μεγάλα τα δένει για φτερά και πιο σοφά από τον Ίκαρο σπάει τα δεσμά του και πετά!
Ο δεσμός χωρίς το δόσιμο δεν έχει ύπαρξη, το δόσιμο είναι το θέμελό του. Πολλές φορές το δόσιμο μπορεί να γίνει και η παγίδα του!
Αλφαβητάρι της Ζωής – ΔΟΣΙΜΟ
Και ζεις τώρα στην εποχή του «Παίρνω και δεν δίνω» ή δήθεν «Δίνω», ακόμα πιο επικίνδυνο κόλπο! Μόλις δώσεις ή δοθείς τότε το πραγματικό πρόσωπο αυτού που λαμβάνει θα δεις! Αχάριστος ή ευγνώμων ; Πάνω στο χάρισμά σου θα φανεί το γέλιο του ή η απειλή, που πάνω του κρατεί, μαχαίρι καλοκρυμμένο!
Πριν δώσεις δεν μπορείς να δεις την προδοσία, εάν δεν δώσεις όμως αυτό το μάθημα δεν θα το πάρεις ποτέ. Συνεπώς, όσα και να έδωσες αυτά που πήρες ήταν περισσότερα. Έγιναν τα καύσιμά σου για να προχωράς γρήγορα μακριά από το ψεύτικο.
Τρέχεις! Δεν προχωράς απλώς για να ξαναδώσεις μια αγκαλιά σφιχτή. Για να χαρίσεις ένα φιλί, που σαν βροχή ξεδιψάει χείλη, που αγαπάς από το καλοκαιριού την φωτιά.
Ξαναδίνεις χαμόγελο και αντοχή, γίνεσαι δεκανίκι για την εποχή σου την ανάπηρη στην ψυχή. Αυτή σε κοιτάζει με απορία, σου λέει «Κοίτα την δουλειά σου» και κάνει ότι κοιμάται, την ώρα που αλήτες την γλεντάνε.
Αντέχεις για να δίνεις; Αντέχεις σαν άνθρωπος με αξιοπρέπεια να ζεις, σαν άνθρωπος όχι σαν τοκογλύφος ψυχών και ημερών!
Οι τοκογλύφοι δεν εισπράττουν ποτέ Έρωτα και Ελευθερία. Αυτά τα δύο έψιλον είναι που αύριο και κάθε μέρα κάνουν γερό ταμείο!
* Η Ειρήνη Μουμούρη σπούδασε Νοσηλευτική και Φαρμακευτική. Εργάζεται δε στον Άγιο Ανδρέα Πατρών.
