Ένα καινούριο πολεμικό Ραφάλ κοστίζει 90 εκατομμύρια ευρώ. Ένα πυροσβεστικό Canadair CL-215 κοστίζει 4 εκατομμύρια ευρώ. Η Ελλάδα αγόρασε 18 Ραφάλ (καινούρια και μεταχειρισμένα). Εάν αγοράζαμε ΕΝΑ Ραφάλ λιγότερο, θα μπορούσαμε να πάρουμε 22 επιπλέον πυροσβεστικά Canadair CL-215 ή 3 υπερσύγχρονα Canadair CL-515 που πετάνε και το βράδυ (κόστος 25-35 εκατομμύρια ευρώ το καθένα). Όλα…
Γίνονται λίγοι γάμοι ανάμεσα σε όσα πρέπει. Συνήθως παντρεύονται τα αταίριαστα με γάμους συμφέροντος. Στις μέρες μας, παντρεύτηκε στα γρήγορα η γνώση με το χρήμα. Για αυτόν τον υπό όρους «επείγοντα» γάμο, οι προξενητάδες πήραν πολλά από την μεγάλη προίκα. Ο άνθρωπος και όσα του αναλογούν πολύ φθηνά κοστολογείται πια. Καταδικασμένος από «γαμβρούς και νύφες»…
Δύο χρόνια και βάλε, πέρασαν αφότου έφυγε από τη ζωή ο Περικλής Κοροβέσης (11.04.2020) Εμάς, που μας λείπει είναι λογικό να τον νοσταλγούμε. Ουσία λείπει κι σ’ ολάκερη την κοινωνία. Πού τέτοιες φωνές σήμερα… (μερικών εξαιρουμένων, λ.χ. Γιώργος Κοντογιώργης) για να περιφρονήσουν τσιτάτα, κομματικά επιτελεία και ιερατεία, το φασίζον καθεστώς, την φανερή και κρυφή βία,…
Με τράβαγαν, με χτυπούσαν, με έδεσαν στον πάγκο, τους άκουγα πώς μιλούσαν μεταξύ τους. Όμως αισθανόμουν ότι ανήκω σε έναν κόσμο που δεν έχει σχέση μ’ αυτούς. Αισθανόμουν ότι υπερασπίζω κάτι πολύ υψηλό, τους φίλους μου, όχι ιδέες, όχι κάποιον «ισμό», κάτι αφηρημένο, αλλά συγκεκριμένους ανθρώπους που είμαστε φίλοι και που τόλμησαν από την πρώτη μέρα της Δικτατορίας και βγήκαν στους δρόμους. Έλεγα μέσα μου ότι αυτά τα σκουλήκια δεν θα μου φάνε αυτόν τον κόσμο.”
Για κάποιο μυστήριο λόγο, μ’ αυτή την εικόνα (μπροστά από την εικόνα) θυμήθηκα το στίχο “μαλλιαροί τοξότες της Σκυθίας μας κοιτάζουν μέσα από εικόνες Παναγίας”. Ο τύπος αξύριστος, από τη θλίψη τάχα και την κούραση, όλος χαμόγελα δήθεν οικειότητας λέει στους πυροσβέστες επί λέξει “εκεί στη δυτική Πελοπόννησο μονίμως μας βγάζει δουλίτσα, ε;” (!!). Οι…
Το 2011, οι δηλώσεις του εκλιπόντος πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας, Μεσούτ Γιλμάζ -που απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών- πως πολλές από τις πυρκαγιές στα ελληνικά δάση την περίοδο 1995-1997 ήταν αποτέλεσμα εμπρησμών πρακτόρων της ΜΙΤ, είχαν προκαλέσει αίσθηση και αντιδράσεις, αναγκάζοντάς τον στη συνέχεια ν’ ανασκευάσει.
Μιλώντας ο Γιλμάζ τότε στην εφημερίδα Μπιργκιούν, αναφέρθηκε σε μυστικά κονδύλια, τα οποία χρησιμοποιούνται από το τουρκικό κράτος, και αποκαλύπτονται από κάθε απερχόμενο πρωθυπουργό μόνο στον επόμενο. Η προκατοχός του, ωστόσο, Τανσού Τσιλέρ, δεν είχε πράξει το ίδιο.
15 Ιουλίου στις 9:36 μ.μ. Είναι βέβαιο … τα ταξίδια σπάνια καταλήγουν σε ναυάγια Και τα ναυάγια σπάνια καταλήγουν σε τιτανικούς λειμώνες. Κάπου εκεί, καταμεσής του πελάγους υπάρχει ακόμα το νησί του Ροβινσώνα Και ίσως κάπου εκεί, ο μοναδικός περιπλανώμενος να συναντήσει τον Κόμη Μοντεχρήστο που κατάφερε να διαψεύσει μαντείες, προφητείες, να αγνοήσει ολόκληρη κόρη…
Oι κάτοικοι της πρώτης ελεύθερης ελληνικής επικράτειας που προέκυψε μετά τη ναυμαχία του Ναυαρίνου και τη συνθηκολόγηση των Τούρκων με τις Μεγάλες Δυνάμεις, αντιμετώπιζαν σοβαρά βιοποριστικά προβλήματα. Το πρώτο και κυριότερο ήταν η ανέχεια, που σε αρκετές περιοχές έφτανε στα όρια της λιμοκτονίας. Η έλλειψη τροφής, εξαιτίας της καταστροφής της παραγωγικής βάσης, βρέθηκε στην κορυφή…
Αλφαβητάρι Της Αγάπης – ΤΟ ΒΑΣΑΝΟ
Τα βάσανα μας θα ήταν λιγότερα, εάν κάποιοι μας είχαν αγαπήσει περισσότερο σαν ήμασταν παιδιά, σαν γίνουμε εραστές, σαν μας κυβερνούν ως λαό.
Μας δίνουν γελώντας βάσανα οι ανάξιοι εραστές του κορμιού και της ζωής μας. Γελάνε στα σίγουρα. Δεν έχουν καταλάβει, ότι δρόμο στρώνουν για να φτάσουμε στο σωστό, για να τους χτυπήσουμε με ανδρεία.
Όλα τα βάσανα μας έχουμε δύο επιλογές να τα κάνουμε πόρτες κλειστές ή δρόμους ανοιχτούς. Πόρτες κλειστές που δεν θα τολμάμε να τις ανοίξουμε ή που θα χτυπάμε το κεφάλι μας πάνω τους με δύναμη. Δρόμους ανοιχτούς, που με τα χέρια σου τους σκάβεις πρώτα μέσα στην ψυχή σου.
Ο Έρωτας και η Αγάπη αρσενικό και θηλυκό, ζευγάρι πάντα ερωτευμένο και σπάνια μονιασμένο. Ο Έρωτας, το πιο δυνατό αρσενικό, η Αγάπη το πιο απαιτητικό θηλυκό. Το Βάσανο το κακομαθημένο παιδί τους, που μας παιδεύει .
Ο πόνος είναι η αρχή στο βάσανο, μετά έρχεται το πείσμα και η δύναμη σου και εκεί πάνω στις πληγές ξαναμετράς αυτό τον κόσμο για δεύτερη φορά. Για αυτό τον μετράς πιο σωστά!
Ο μόνος τόπος που απομένει, είναι τα δικά σου βιώματα – και μάλιστα τα πιο αμιγή, αυτά που δεν έχουν δεχθεί επιρροές από τα διαβάσματά σου και από τα ακούσματά σου. Όταν γράφεις, είσαι δημιουργός – δημιουργός μιας όμορφης πραγματικότητας, μιας πραγματικότητας που είναι δική σου, είσαι δημιουργός του εαυτού σου σε μια εξευγενισμένη του…
