…κανείς δεν ένιωσε ότι η κοινωνία που ζούμε έχει έστω μισή ελπίδα, Ελπίδα μου, να γίνει λίγο, τόσο δα λιγάκι, καλύτερη.
Χθες είχα μια κουβέντα. Όχι, μου λέει, αν έρθει ο αλλος και ζητήσει λεφτά δεν θα αμυνθω. Θα του τα δώσω. Δεν ξέρω αν έχει μαχαίρι ή όχι. Δεν κοστολόγω τη ζωή μου στα λεφτά που έχω. Κι αν μπουν στο σπίτι μου, θα κάνω πως κοιμάμαι. Να ζήσω, αρκεί να ζήσω. Διαφωνώ. Το λέω….
