EUROKINISSI
ΑΝΩ ΚΑΤΩ /// 16.02.24 /// efsyn
- Πολυτραγουδισμένη, φτωχομάνα, νύμφη του Θερμαϊκού, φοιτητούπολη, ερωτική πόλη… Και τι δεν την έχουν πει διαχρονικά τη Θεσσαλονίκη! Κι όλοι οι τίτλοι και τα προσωνύμια που της έχουν αποδώσει είναι κολακευτικά. Για να μην κάτσω τώρα να θυμηθώ ένα ένα τα τραγούδια που της έχουν αφιερώσει μεγάλες φωνές του πενταγράμμου και σπουδαίοι στιχουργοί!
Το σπίτι μου από τα δικαστήρια που πηγαίνω σχεδόν καθημερινά, 35 χρόνια τώρα, απέχει περίπου 5,5 χιλιόμετρα. Κινούμαι με μοτοσικλέτα (θεωρώ το Ι.Χ. έγκλημα μέσα στο ιστορικό κέντρο) και συνήθως έκανα 10-15 λεπτά να διανύσω αυτή την απόσταση από φορτωμένες κεντρικές λεωφόρους της πόλης. Τώρα, από τότε που ξεκίνησαν τα έργα για το flyover στην ανατολική περιφερειακή, χρειάζομαι 20-35 λεπτά! Καθώς περνάω δίπλα από ασφυκτικά γεμάτα λεωφορεία, φρακαρισμένα ταξί που γράφουν αμύθητα ποσά στα ταξίμετρα και παστωμένα Ι.Χ. που προχωρούν με βήμα σημειωτόν, σκέφτομαι ότι, με τα χρόνια, αντί η ποιότητα ζωής μας να βελτιώνεται σ’ αυτή την πόλη, γίνεται όλο και χειρότερη.
Στη διαδρομή μου, μετράω (για να περνάει η ώρα) πόσοι ασυνείδητοι έχουν καβαλήσει με τις κούρσες τους τα πεζοδρόμια μετατρέποντάς τα σε ιδιωτικά πάρκινγκ, κι απελπίζομαι γιατί είναι πάρα πολλοί… Μετράω πόσοι οδηγοί θα βγουν απότομα από κάποια πάροδο αδιαφορώντας για την προτεραιότητα και το πιθανό ατύχημα που μπορεί να προκαλέσουν. Αρκεί να χωθούν! Και βέβαια αναλογίζομαι πού είναι και τι κάνουν οι εκατό νέοι τροχονόμοι τους οποίους μας υποσχέθηκαν…
Ισως κάποια στιγμή στο μέλλον, η Θεσσαλονίκη ξαναγίνει ανθρώπινη, λειτουργική, βατή κι απολαυστική. Προς το παρόν, όμως, είναι ανυπόφορη!
ΠΗΓΗ: efsyn
