ΕΝΩ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΒΙΒΛΙΑ——————————————
6/12/2025
του Χρήστου Τσαντήλα*
- Δεν ξέρω πως, αλλά αυτό με τον «εξώστη» του «Παλλάς» στην παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, μου θύμισε τον σινεμά «Απόλλωνα» στη Λάρισα όταν στα μαθητικά μου χρόνια, ολόκληρες σχολικές τάξεις έκαναν ομαδικό σκασιαρχείο για να δουν πρωινιάτικα τον Κώστα Γκουσγκούνη και τα… κατορθώματα του, από τον εξώστη του κινηματογράφου που άφησε εποχή τις δεκαετίες του 70 και του 80.
Εκεί, στον εξώστη, κρύβονταν κάθε φορά οι μάγκες, οι ανήλικοι και οι επιδειξίες, που φοβόντουσαν την «πλατεία» από τυχόν είσοδο της αστυνομίας ή ακόμα χειρότερα την «έφοδο» των καθηγητών ή και των γονέων.
Βέβαια τα πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και άμεσοι (πρώην) συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα, που «εξωστρακίστηκαν» έξυπνα από τον εκδότη της «Ιθάκης» και πρώην πρωθυπουργό στον εξώστη, δεν είχαν κανένα θέμα, αφού προφανώς ήθελαν και αυτοί να κρατήσουν μια απόσταση από τον πρώην αρχηγό τους.
Πιάστηκαν λοιπόν οι αρθρογράφοι των ΜΜΕ και οι απανταχού πολιτικοί αναλυτές και πολιτικολογούντες, να ερμηνεύουν τον … χρησμό του πρώην πρωθυπουργού για το ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος, να ερμηνεύουν την τοποθέτηση στον εξώστη των πρώην συνεργατών, να ασχολούνται καθημερινά με τα απομνημονεύματα του Αλέξη Τσίπρα, την ίδια ώρα που η Ελλάδα κόπηκε σε πολλά κομμάτια από τους αγανακτισμένους αγρότες, που σε μια νύχτα έμειναν χωρίς τα απαραίτητα της επιβίωσης και οι κτηνοτρόφοι χωρίς τα ζώα τους.
Η κοινωνία λοιπόν για μια ακόμα φορά βρίσκει απέναντι της την ελληνική παθογένεια. Την νοσηρότητα σε όλους τους τομείς της εθνικής και της ατομικής οικονομίας. Την διάλυση της οικογενειακής συνοχής και την εγκατάλειψη της πολιτειακής προστασίας για το σύνολο σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού.
Δυστυχώς εδώ και κάποιες δεκαετίες μπήκαμε στην οικογένεια των ισχυρών ευρωπαίων εταίρων μας, ως το ορφανό αποπαίδι ανυποψίαστων και ευκολόπιστων γονέων, που παρέδωσαν την αγροτική τους πρωτογενή προίκα σε αχόρταγους ευρωπαίους καρχαρίες για ένα πιάτο φαΐ!
Μας έδωσαν τις Mercedes τους και τοὺς παραδώσαμε τα καπνά, την ζάχαρη, το λάδι μας και την κλωστοϋφαντουργία. Μας γέμισαν με πολυκαταστήματα ολόκληρες πολιτείες εμπορευμάτων και αγαθών της γης που είχαμε και μας πήραν τα μπακαλομανάβικα και τα μαγαζάκια της γειτονιάς.
Μας έκαναν τεμπέληδες με την είσοδο των αλλοδαπών εργατών και μας πήραν το επιστημονικό δυναμικό της νεολαίας μας για έρευνα και εργασία στο εξωτερικό και χιλιάδες νέους εργάτες και σερβιτόρους στα ευρωπαϊκά εστιατόρια.
Μια χώρα, ένας πληθυσμός σε κάκιστη κατάσταση σχεδόν μη αναστρέψιμη, με τους πολιτικούς της να γράφουν ή να σχολιάζουν βιβλία, παρά να ασχολούνται με τα τεράστια προβλήματα που οδηγούν στην φτωχοποίηση του πληθυσμού.
Τόσο βαθειά είναι η σήψη που έχουμε υποστεί, ώστε κάποτε, αυτοί οι αγρότες που σήμερα διεκδικούν τα χίλια δίκαια ξεπαγιάζοντας στις εθνικές οδούς, ήταν οι ίδιοι που προσεύχονταν να ρίξει κανένα χαλάζι στα χωράφια τους, ώστε να εισπράξουν αποζημίωση και επιδοτήσεις απολαμβάνοντας και τα μπάνια τους στην Αιδηψό. Τώρα όμως η ζωή τα έφερε αλλιώς.
Η ευρωπαϊκή συμμαχία σκλήρυνε την στάση της προς δόξα των ισχυρών οικονομιών, οι φτωχές χώρες έγιναν ακόμα φτωχότερες και η πολιτική τους σχεδόν αποστεωμένη, ανίσχυρη να φέρει καλύτερες ημέρες. Θα πει κανείς υπάρχουν λύσεις;
Όχι δεν υπάρχουν όσο θα εξακολουθούμε να αγοράζουμε λεμόνια Αργεντινής, βαμβάκι Αφρικής και οδοντογλυφίδες από την Ταϊβαν! Οταν αρχίσουμε να παράγουμε αυτά που μας έκλεψαν τότε θα μιλήσουμε για ανάκαμψη.
* Ο Χρήστος Τσαντήλας αφυπηρέτησε ως αρχισυντάκτης απ’ την εφημερίδα Ελευθερία της Λάρισας
