Οι σφαίρες δεν βρήκαν μόνο τον Δημήτρη Μπάτση αλλά και το πόνημά του: “Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα”
30/3/2025
Το 1952, σαν σήμερα ξημερώματα ώρα 04:10 η φάρα του Μαυροκορδάτου, του Κωλέττη και του Κοραή εκτελεί ως προδότες τους κομμουνιστές Ν. Μπελογιάννη και τους συντρόφους του. Μαζί τους δικάζουν και εκτελούν το δικηγόρο και επιστήμονα Δημήτριο Μπάτση. Για να αποδείξει τον πατριωτισμό του πρότεινε στους στρατοδίκες του να τον στείλουν να πολεμήσει στην Κορέα κατά των κομμουνιστών.
Όμως το έγκλημά του όμως ήταν βαρύ και ασυγχώρητο για την άρχουσα τάξης της εποχής: Μιλούσε και έγραφε για τις πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας, αποδομούσε το ιδεολογικής ιδιοτέλειας αφήγημα των συμπλεγματικών και τιποτένιων ξενόδουλων “της μικρής πτωχής Ελλάδας που οφείλει να υπάρχει ως προτεκτοράτο και ζει με δανεικά Το βιβλίο του “εξαφανίστηκε” για δεκαετίες. Όσοι πονούν τον τόπο αυτόν και τους ανθρώπους του οφείλουν να τον γνωρίζουν και να τον μνημονεύουν… (Πάνος Σοροπίδης)
Περισσότερο αναλυτική για το βιβλίο αυτό, είναι η Ειρήνη Πετρακάκη που σημειώνει για τις ΣΠΑΝΙΕΣ ΓΑΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ «ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΥ» ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΤΣΗ. Τα ξημερώματα της 30ης Μαρτίου του 1952, εκτελέστηκαν στου Γουδί διά τυφεκισμού οι Νίκος Μπελογιάννης, Ηλίας Αργυριάδης, Νίκος Καλούμενος και Δημήτρης Μπάτσης, κατηγορούμενοι για κατασκοπεία και καταδικασθέντες από το Τακτικό Στρατοδικείο Αθηνών.
Οι τρεις πρώτοι, στελέχη του παράνομου τότε ΚΚΕ, πλήρωσαν με τη ζωή τους την ιδεολογία και την πολιτική τους δράση, ενώ για τον τέταρτο υπήρχε ένας ακόμα λόγος. Είχε εκδώσει το βιβλίο του «Η ΒΑΡΕΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» όπου κατήγγειλε τη «Σύμβαση Cooper», μία συμφωνία μεταξύ του ελληνικού κράτους και ομίλου αμερικανικών εταιρειών για τη δέσμευση των ελληνικών υδάτινων και ορυκτών πόρων από το 1940 έως το 2010.
Στο βιβλίο αναπτύσσονταν προτάσεις και σχέδια για την οικονομική ανεξαρτησία της Ελλάδας. Περιγράφονταν επίσης οι φυσικοί πόροι και το διαθέσιμο ενεργειακό δυναμικό της προς εκβιομηχάνιση και μονοπωλιακή εκμετάλλευσή του από το ελληνικό κράτος.
Ο Δημήτρης Μπάτσης δεν ανήκε στην εργατική τάξη, ήταν μαρξιστής μεγαλοαστός, γιος του βασιλόφρονα ναυάρχου Αντώνιου Μπάτση. Φοίτησε στη Βαρβάκειο και σπούδασε Νομικά και Οικονομικά, ενώ μιλούσε άριστα την αγγλική και τη γαλλική. Εξέδιδε το επιστημονικό περιοδικό «Ανταίος» (1945-1951) όπου δημοσίευσε τις μελέτες που αποτέλεσαν αργότερα το υλικό για το βιβλίο του. Στο πρώτο τεύχος του περιοδικού έγραφε:
«Ο λαός κάνει το καθήκον του με στερήσεις και εξαντλητική εργασία. Ποιος όμως δεν κάνει το καθήκον του απέναντι στη χώρα και το λαό; Να το βασικό πρόβλημα της ανοικοδόμησης. Πρέπει να εξεταστεί κατά κλάδους και τομείς της οικονομίας ποια ενδογενής αιτία εμποδίζει την ανασυγκρότηση και πώς μπορεί να εξουδετερωθεί…[…]
Η οικονομική και εθνική απεξάρτηση από ξένα οικονομικά κέντρα, είναι δυνατόν να γίνει μέσα από την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, και αυτό θα πρέπει να αποτελεί ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΟΧΟ απαράβατο.»
Ο Μπάτσης συνελήφθη τον Οκτώβριο του 1951, δικάστηκε με την κατηγορία της «διενέργειας κατασκοπείας κατά των συμφερόντων του κράτους» και καταδικάστηκε σε θάνατο τον Μάρτιο του 1952. Παρά τις προσπάθειες των δικών του και τις παρεμβάσεις επωνύμων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, η θανατική καταδίκη δεν άλλαξε, ούτε δόθηκε χάρη από τον βασιλιά Παύλο.
Το βιβλίο του, πολύτιμο για την προοπτική απεγκλωβισμού της Ελλάδας από την εξάρτηση αλλά απαγορευμένο για δυο και πλέον δεκαετίες, επανακυκλοφόρησε το 1977 από τις εκδόσεις «Κέδρος» (στην εικόνα βλέπετε την α’ έκδοση του 1947). Μπορείτε να το κατεβάσετε σε pdf εδώ: https://drive.google.com/…/0B-6…/view… Διαβάζεται πολύ δύσκολα από μη ειδικούς, αλλά μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για τη σημασία του.
Ο Δημήτρης Μπάτσης εκτελέστηκε από το μεταπολεμικό καθεστώς επειδή οι μελέτες και οι προτάσεις του, ως μέλους της Εταιρείας Μελέτης Νεοελληνικών Προβλημάτων «Επιστήμη–Ανοικοδόμηση», ήταν επικίνδυνες για τα συμφέροντα των οικονομικών κολοσσών και της προνομιούχου άρχουσας τάξης που λυμαινόταν τον τόπο και τον λυμαίνεται μέχρι σήμερα. Την περίοδο εκείνη, η προσωπικότητα του Μπελογιάννη τράβηξε πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας και οι αναφορές στην ιστορία και το έργο του Μπάτση ατόνησαν.
Ενδιαφέρον είναι ότι αμέσως μόλις έληξε η Σύμβαση Cooper το 2010, η οικονομία της Ελλάδας πέρασε και πάλι σε εξωτερικό έλεγχο μέσω των μνημονίων, που υποθήκευσαν εκ νέου τον εθνικό μας πλούτο, καταδικάζοντας μια χώρα με τεράστια ενεργειακά αποθέματα, όχι μόνο να μην αναπτύσσεται βιομηχανικά, αλλά να βρίσκεται μονίμως σε δανεισμό, με τους πολίτες της καταχρεωμένους και σε καθεστώς συγκαλυμμένης δουλείας. (Irene Petrakaki)
Καλημέρα!
