Εορτασμός των 112 ετών από την απελευθέρωση της Ελασσόνας από τα ελληνικά στρατεύματα στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο .
6/10/2024
Την ώρα που παρακολουθούσα την παρέλαση εκτυλίχθηκε στο μυαλό μου η ταινία του Τάκη Κανελλόπουλου το 1962 “Ο Ουρανός”.
Περιγράφει σκηνές από τον πόλεμο του 1940 , όντας από τις πιο σημαντικές αντιπολεμικές ταινίες . Η ταινία είναι σταθμός στη σκέψη μου .
Σε κάποιο σημείο ετοιμάζετσι μια ελληνική διμοιρία να επιτεθεί στον εχθρό . Περιμένουν όλη νύχτα και στο ξημέρωμα οπλίζουν εφ’ όπλου λόγχη και εφορμούν . Λίγο πριν ο ηρωικός λοχίας ρωτάει ένα φαντάρο: Ρε συ έμαθα ότι είσαι σπουδαγμένος; Ήμουν λέει ο φαντάρος . Γιατί ρε ήσουνα, ρωτάει ο λοχίας . Γιατί στον πόλεμο είμαστε όλοι ίσοι .
Το πιο σημαντικό μήνυμα της ταινίας . Όλοι είμαστε ίσοι όταν πρόκειται να δώσουμε τη ζωή μας για την πατρίδα . Δεν υπάρχουν σπουδαγμένοι και μη. Γιατί είναι πολύ της μόδας όσοι έχουν σπουδάσει και δη με διδακτορικό να θεωρούν άχρηστη υποχρέωση να πάνε φαντάροι. Υποκλινόμαστε σε αυτούς που έδωσαν το αίμα τους για να μπορούμε εμείς σήμερα να λέμε ακόμη και : δεν βαριέσαι καημένε , ας το αποφύγω το φανταρικο. Βλέποντας τα πιτσιρίκια με τη σημαία στην παρέλαση είχε καρφωθεί στο μυαλό μου η σκηνή της ταινίας.
Στη μάχη ο λοχίας σκοτώνεται . Ο σπουδαγμένος φαντάρος πάει δίπλα , κοιτάζει αν τον βλέπουν και του βγάζει τις αρβύλες γιατί οι δικές του ήταν τρύπιες . Την ώρα εκείνη κλαίει καθώς φοράει τις αρβύλες του λοχία .
Βλέπω ένα κορίτσι λυκείου από την παρέλαση που με κοιτάζει επίμονα . Ρε λέω από μέσα μου, λες να διαβάζει τη σκέψη μου ;…….
