ΤΑ ΝΕΑ 29/8/24
γράφει: ο Γιάννης Πανούσης*
Φίλοι κι εχθροί ”δημοκρατία’’ τη φωνάζουν
και τώρα ακόμα πού’μεινε
δίχως ψυχή και σώμα
Αλέξανδος Φωσταίνης,…δια το μη ες ολίγους..
- Τα συνθήματα που κουράζουν εδώ και χρόνια, ανιαρά επαναλαμβανόμενα , είναι-ανάμεσα και σε άλλα- τα:
Πρώτα ο πολίτης…Μαζί…Από το Εγώ στο ΕΜΕΙΣ
Αναρωτιέμαι αν οι πολιτικοί που εξακολουθούν να τα εκστομίζουν έχουν συναίσθηση ότι αφού όσοι πριν από αυτούς τα έταζαν , τα έχουν παραβιάσει, έχουν και οι ίδιοι καταστεί αναξιόπιστοι
Η εξουσία στην Ελλάδα σε όλες τις εκφάνσεις της είναι μονοπρόσωπη, συνήθως φέρει και ονοματεπώνυμο και στην καλύτερη περίπτωση διανέμεται στη στενή παρέα. Οι υπόλοιποι, δηλαδή ο ΛΑΟΣ, οι ΠΟΛΙΤΕΣ,το μόνο που μπορεί να κάνουν είναι ή να βλέπουν με απορία τη διάψευση των προσδοκιών τους ή να επαιτούν κάποιο ξεροκόματο μικροδιαφθοράς.
Το παραμύθι του ‘εξισωτικού φιλελευθερισμού, όπου το ταλέντο δημιουργεί δρόμους κοινωνικής ανόδου,ανεξαρτήτως καταγωγής, φυλής, θρησκείας, έφτασε στα όρια του. Το greek dream των ανοικτών θυρών της εξουσίας για κάθε πολίτη μοιάζει με κακογραμμένο σενάριο νέας ψευδαίσθησης
Στο μετανεωτερικό μάλιστα τοπίο έχει επιπλέον ταυτισθεί η επιτυχία των ελίτ με την αξιο-σύνη τους. Οι εκλεγόμενοι θεωρούνται ως οι εκλεκτοί που έχουν τη Θεία Χάρη, αφού
η καλή τύχη σημαίνει εξαρχής smart/προικισμένους ανθρώπους. Ο Θεός δεν είναι άδικος, άρα οι κακότυχοι/αποτυχημένοι είναι οι μόνοι ‘αν-άξιοι της μοίρας τους, οπότε το σύστημα ουδεμίαν ευθύνη φέρει
Συνεπώς δεν αρκεί η πολιτικο-μιντιακή ‘κατασκευή’ ενός Αρχηγού.Πρέπει να συνοδεύεται και από μιά χροιά ηθικής καταξίωσης.Γι’αυτό τον εμφανίζουν ‘ως Σωτήρα’ ,ο οποίος θα απαλλάξει το χώρο από τα λάθη του παρελθόντος και θα φέρει την Κάθαρση στο αμαρτωλό ποίμνιο του
Πολύ φοβάμαι ότι ορισμένοι νεόκοποι πολιτευτές έχουν την αίσθηση ότι τους περιμένει το πεπρωμένο[amor fati]ή ότι είναι multitasking persons,δηλαδή ότι ξέρουν να κάνουν όλες τις δουλιές,λησμονώντας πως η πολιτική σκέψη και η θεσμική πράξη κρίνονται από το βάθος τους κι όχι από το πλάτος τους.
Αρκετοί εγκλωβισμένοι στις φιλοδοξίες τους και όμηροι του περιβάλλοντός τους έχουν σχεδόν πιστέψει ότι ο λαός ή οι ομο’ι’δεάτες , τούς χρωστάνε τη νίκη και την εξουσία, βάζοντας το βολονταρισμό τους [ίσως και το ‘βοναπαρτισμό τους’] πάνω από την πολιτική λογική και μέσα στην παρασκηνιακή ίντριγκα
Ουδείς ασχολείται με την ηγεμονία των ιδεών και την ηθική των μέσων/σκοπών , καθώς η όλη διαδικασία θυμίζει κυνήγι θησαυρού.
Όλα τα παραπάνω ενισχύουν την άποψή μου ότι το σύνθημα ΕΜΕΙΣ συνιστά μία εκ προ-θέσεως εξαπάτηση των πολιτών, διότι ουδέποτε οι εξουσιαστές μοιράσανε την εξουσία τους[ιδίως αν την ‘χρωστάνε και σε άλλους άνωθεν], αλλά και σπανιότατα οι πολίτες ανα-γνωρίζουν το λάθος τους , αν δεν εξ-απατηθούν τουλάχιστον δύο με τρεις φορές [συχνά από τους ίδιους ανθρώπους]
Υ.Γ: Είναι προφανές ότι η οποισδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις στη διαδικασία εκλογής Αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ είναι εντελώς συμπτωματική
Σε κάθε περίπτωση αυτοί οι νεο-εκσυγχρονιστές του Σοσιαλισμού[;] που πηγαίνουν στην εκκλησία για να τους ψηφίσουν οι ‘’πιστοί’’, που παρακολουθούν στην Επίδαυρο τις Ικέτιδες για να τους ψηφίσουν οι φεμινίστριες, που τρέχουν στα γήπεδα για να τους ψηφίσουν οι φίλαθλοι, που προσποιούνται τα παιδιά του Αντρέα για να τους ψηφίσουν οι παλαιοπασόκοι, που θέλουν να δημιουργήσουν μία Κεντροαριστερά-κουρελού, με τη συνένωση ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ+ΣΥΡΙΖΑ/ΠΣ[;], μήπως έχουν μπερδέψει το προφίλ ενός δημοκράτη/προοδευτικού ηγέτη με την καρικατούρα κάποιου λα’ι’κιστή του, τα πάντα όλα;
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ
* Ο Γιάννης Πανούσης είναι Καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός Προστασίας του Πολίτη
